Thylane
Hindi na ako naka-imik nang makarating kami sa open area na tinatambayan ng mga aircraft nila.
May mga iilang helicopter na nakalapag sa sementadong sahig, habang ang elisi nito ay gumagana. Tuloy ay halos mapapikit ako sa lakas ng hampas ng hangin sa mukha namin.
“Steve, ano ba ang plano?” pasigaw kong tanong sa lalaki habang panay ang likot ng mga mata sa paligid.
Palisaw-lisaw ang mga sundalo nila rito at abalang-abala sa kani-kanilang mga gawain.
Napahinto ako sa paglalakad nang lingunin ako ni Steve, seryosong-seryoso ang mukha.
“Ilalayo ko kayo rito, bata. At hindi ko hahayaan ang ama mo na kunin ka sa akin. Magkakamatayan muna kami bago ka niya mailayo sa ‘kin,” pinal niyang sambit na ikinatulala ko.
Hindi ko alam kung matatakot ako sa sinabi nitong magkakamata
