ANG KANYANG ina ang agad na nakita ni Angela nang magising siya. Remorse was still in her eyes. Gustuhin man niyang panatilihin ang galit niya o ang pagtatampo niya rito ay hindi na rin niya kinaya. Naging mabuting ina ito sa kanya at sapat na iyon para patawarin niya ito.
Siya na ang naunang yumakap dito. She was still her mother, no matter what happened. Ayon dito ay kaaalis lang ni Marko para sumaglit sa bahay nila.
“Gusto ko na pong umuwi, `Ma.”
Tumango ito. “Sandali at tatawagan ko lang si Mar—”
“No, `Ma. Hayaan n’yo po muna akong magdesisyon kung ano ang gusto ko this time. Ayoko po munang makita si Marko. Please don’t call him. Gusto kong lumabas na ng ospital at… at umuwi s-sa C-Cavite. Gusto ko nang makita ang d-daddy ko.”
Bumuntong-hininga ito, kapagkuwan ay pumayag na rin
