Bahagya akong napaatras nang ilapit niya ang mukha sa akin. Humigpit ang pagkakahawak ko sa sling bag ko. “N-Nakabili na po ba kayo ng T-Toblerone?” tumaas ang sulok ng labi niya sa tanong ko. “Mahaba po ba? Iyong malaki? Iyong nakikita sa tv?” inosenteng tanong ko.
Nanlaki saglit ang mga mata niya at natawa. “Gusto mo bang makita para masukat mo?” pilyong sagot nito. “Handa na ako.”
“Po?” halos hindi na ako huminga sa bawat lapit niya sa akin. “Toblerone pa rin po ba ang pinag-uusapan natin?” wala sa sariling tanong ko dahil sa kaba.
Napasuklay siya ng buhok bago humagalpak ng tawa. Naku, mukhang nasiraan na ng bait ang kagawad. Nagtatanong at kinaklaro ko lang naman at baka ibang Toblerone na pala ang tinutukoy niya.
Sa pagkakatanda ko, malaki naman iyong nakain ko dati na Toblerone
