BULLETPROOF SERIES 3 AUGUSTUS MONDRAGON

Chapter 8

"Kiss me."

Isang blangkong tingin ang iginawad ni Camerone sa nakatayong si Augustus. Their eyes locked in each other. He stared at her with fondness. Naasiwa ang dalaga kaya siya ang unang nagbawi ng tingin.

"Why? Ayaw mo?" he asked smiling in amusement.

"I....I-do not know how to do it." Bahagya siyang napasmirk nang sabihin iyon. Napatanga tuloy si Augustus nang marinig ang kaniyang sinabi. Ano raw? Hindi siya marunong? May babae bang ganon?

Naghila siya ng plastic stool papalapit sa kamang kinaroroonan ng dalaga at nangangalumbabang hinarap ito nang may nakakalokong ngiti sa labi. However behind those naughty smiles his mind is working to examine Camerone's thought? Is it fake or geniune? Uso na kasi ngayon sa mga babae ang pabebe, pa Maria Clara kuno pero ang kulo sa loob lampas pa sa 100 degrees centigrade.

He looked unto her eyes in a long moment.Silence wrapped them together. Camerone's eyes kept on escaping away from his melting sight. After that long while, he smiled and held her chin.

"Subukan mo lang. Yong sa paraang alam mo," masuyong wika ng binata.

"Hindi ba puwedeng iba na lang?"she tried to bargain.

Hindi kaagad sumagot ang binata.

"Puwede naman."

"Really? Hay, salamat. Baka naman puwedeng ilibre na lang kita ng kung ano or maglinis ako dito sa unit mo kahit ano----"

"No,no,no. Not that. Simple lang naman. Gusto lang kitang kilalanin. I want you to answer my questions honestly. Okay lang ba yon?"

"Sure yon lang pala."

Nabuhayan ng loob si Camerone.Sa totoo lang ay nawala bigla ang naramdaman niyang inis para dito. Presko ang lahat ng pangyayari sa alaala niya kaya ang lahat ng naipintas niya rito noon ay nawala na lang bigla nang iniligtas siya nito.

"Okay, question number one. What's your real name?"

"Camerone Lofranco,"she quipped smiling.

Umayos siya sa pagkakaupo sa kama at humarap sa binata.Ngayon lang niya napagtuunan ng husto ang pagmumukha nito. And like what other said, she found him so handsome. Yung tipo ng lalaking ubod nga ng kagwapuhan pero likas na manloloko. Gusto niyang mapangiti ng mapakla dahil doon sa huli. Ganoon naman talaga eh basta guwapo ang lalaki, habulin.Nagkakandarapa ang mga babae kaya hindi nanghihinayang o kaya'y makonsensiya man lang kung may hihiwalayan. At isa na nga doon ang lalaking kaharap.

While looking at him, he can't help her mind generate ideas about him. His smile was so sexy and contagious. His shoulders were firm and broad. It was carved inside the shirt he wore. Sobrang bakat na bakat ito. She couldn't help but to infer that he might have a six-pack abs.

"Where do you live?"

"Parang bio-data to ah,"she said laughing.

"Villa Estrella Subdivision."

Nakangiting tumango ang binata.

"Do you have a boyfriend?"

"No, not even one."

"NBSB?"

She nodded.

"But why?" He asked fantastically.

"I'm not attracted to any man eversince."

"Kahit sa akin?"

"Oo naman." She said smiling.

"Bakit?"

"I'm psychologically incapable according to psychiatrist. To nake it more sense, may deperensiya ako. Loka-loka. Sabi niya I might be asexual. Meaning, Im not attracted to anyone else even towards opposite s*x. I dont know the feeling of being in-love," she said honestly.

"Hindi ka pa na-inlove?"

Ngumisi lang si Camerone at tumango.

"So wala ka talagang lalaki sa buhay kahit crush?"

"Ano ba wala nga. But noong childhood stage ko pa, I remember may crush ako.Hmmm...when I was young may batang lalaki akong nakilala. I mean, I was five years old that time tapos namasyal kami ni mama sa zoo. At that time, yung lalaking iyon ay kasama niya ang mga kaklase niya. Nagfield-trip pala sila sa zoo. Dahil sa pagiging makulit ko ay nadapa ako at nagkataon na nandoon siya, tinulungan niya akong makatayo. Pinagpag pa nga niya yung dumi sa tuhod ko. It was a childhood memory na hinding-hindi ko malilimutan ewan ko ba kung bakit. Siguro kung makita ko pa ulit ang taong iyon, doon pa ako mainlove. Hahaha weird noh?"

"Naniniwala ka sa soulmate?"

"Hindi naman. Its just that I cant forget that boy."

"Okay, nrxt question tayo. Bakit ka galit sa akin? I mean, in our first encounter."

Ngumiti ng mapakla si Camerone.

"Ano kasi...I'm sorry but sana hindi ka ma-offend. Bastos ka eh."

Tumawa ng malutong ang binata pagkarinig.

"Anong nakakatawa doon?"

"Hahahaha, wala. I just find you so beautiful and interesting."

Hindi nagkomento si Camerone sa halip ay umahon siya sa kama at inayos ang sarili. She took a glance on her wristwatch. Hapon na pala at kailangan na niyang umuwi.

"Where are you?"

"Uuwi na ako. Salamat talaga sa pagligtas ha. Kailangan ko ng umuwi kasi kukunin ko pa yung sasakyan kong naiwan sa restaurant."

"Galit ka ba?"

"Hindi ah."

"Sige, ihahatid na kita."

"Huwag na, mag-aaksaya ka lang ng panahon. By the way, babalik na lang ako dito bukas para doon sa sketching."

"Okay."

Nagkibit-balikat at binata pagkatapos ay inihatid ang dalaga hanggang sa pintuan at makaalis ito. Eksaktong pagkasara niya ng pinto ay tumunog ang kaniyang cellphone. Kinapkap niya ang bulsa at sinagot. It was Zoie.

"Hello, baby,"bungad ng babae sa linya.

"Hmm... Babe napatawag ka?"

"I just wanna tell you na uuwi na ako bukas. Sunduin mo naman ako please. Hatinggabi na ako makakarating ng Pinas bukas eh."

Hindi kaagad nakapagsalit si Augustus. Parang may biglang bumikig sa kaniyang lalamunan. Nalilito siya kung ano ang sasabihin sa katipan.

"Babe? What's wrong?" untag si Zoie sa kabilang linya nang hindi siya kaagad nakapagsalita.

"A..ah.."

"Okay ka lang?"

"Yes, dont worry I will come. Mga 11 ng gabi, punta na ako ng airport."

"Thank you, baby. By the way, I met a designer here. He told me that he'll be the one to design my wedding gown for free,"natutuwang bulalas ng dalaga. Augustus could sense her excitement. Alanganin siyang napangiti dito.

There's something wrong in him. Really, wrong. At yun ay ang pagkadismaya niya sa nalaman. Hindi nuya inexpect na uuwi na ng bansa ang kasintahan bukas. Buong akala niya sa makalawa pa. Hindi niya maintindihan ang sarili dahil imbes na maging masaya siya ay naging aburido pa yata siya. He wanted to slow the time or even halt it. Gusto muna niyang matapos ang transaksiyon niya sa Eron Shop bago ito umuwi.

He's not yet done.

Masaya pa siyang nakikipaglandian kay Camerone. Landian nga lang ba?

Well, hindi pa matatapos ang taong ito ay maitatali na siya. So, hindi naman siguro masama kung makipagflirt muna siya sa dalaga. Wala eh! Hindi niya talaga mapigilan ang sarili. Natutuwa talaga siya rito knowing the faxt that she was a virgin. It made his body thrilled. She's both mysterious and interesting.

Alas nuebe na ng gabi nang sumulyap si Camerone sa wall clock na nasa loob ng kaniyang silid. Katatapos lang niyang mag-hotbath ng sandaling iyon at kasalukuyan siyang nagpapatuyo ng buhok nang may biglang nagdoor bell. Kunot-noo siyang sumilip sa bintana ngunit wala siyang taong maaninag sa labas ng bahay bukod sa pamilyar na kotseng nakapark sa labas.

Hinayaan niya lang na sabog ang kaniyang basang buhok at nagmamadaling nagsuot ng swagger pants at puting cotton shirt. Nagmamadali siyang pumanaog sa hagdan nang sunod sunod na ang tunog ng door bell.

"Nandiyan na..."

Mabilis niyang tinakbo ang gate ng bahay. Eksaktong pagbukas nya ng dahon ng gate ay bumulaga sa harap niya si Augustus.

"Hi..."he smiled.

She didn't say anything. Bahagya siyang napaatras nang mapansing namumula ang mukha ng binata at amoy alak ito.

"Are you drunk? Well, lasing ka nga kasi maling bahay ang napuntahan mo."

"I'm not drunk Camerone. Isa pa, nasa tamang bahay ang punta ko."

"So, bakit ka narito?"

Hindi nagsalita si Augustus sa halip ay mataman siya nitong hinagod ng tingin mula ulo hanggang paa.

"Mr. Mondragon, I do not like the way you stare at me." Mayamaya'y wika ng dalaga sabay akmang hakbang pabalik sa loob ngunit mabilis siyang nahagip ng binata.

"Why do I always find you so interesting and captivating Ms

Lofranco." He said in a husky voice.

"Ano nga ang sadya mo rito sabihin mo na at ng makauwi ka na rin dahil gabi na," paangil niyang wika.

"Puwede bang patuluyin mo muna ako sa bahay ninyo?"

Tumingin si Camerone sa mukha ng binata at napabuntung-hininga. Napakawalang hiya naman niya kung basta-basta na lang niya ito sasarhan sa labas ng gate. Utang pa naman niya ang buhay niya dito.

"Hay...sige..halika ..pasok!" Napipilitan niyang wika at binuksan ng malawak ang gate.

Malalaki ang hakbang na nagmartsa siya papasok sa loob ng bahay habang nakasunod lang si Augustus sa kaniya. Pinaupo niya ito sa salas at binigyan ng malamig na tubig. She sat in front of him.

"So ano na? Anong maipaglilingkod ko sa iyo?"

"I just want to talk to you and stare at you the whole night."

"Augustus, kotang-kota ka na sa mga banat mo. Diretsahin mo na nga ako."

Lumamlam ang mga mata ng binata at napahilamos sa mukha. Pagkatapos ay marahang nagsalita.

"I think I'm cheating my fiance."

"So? I think it has no something to do with me. Why are you telling me this?"

Tikum lang ang bibig ni Augustus at marahang tumango.

" Wala ka ngang kinalaman doon. Aalis na ako."

Awtomatikong tumayo ang binata at malalaki ang hakbang na tinungo ang pinto ng bahay. Kunut ang noong nagtaka na lang bigla si Camerone sa inasal nito. Ito lang ang sasabihin niya at nagpunta pa talaga rito?

Huh? Ano bang nangyayari sa taong ito?

"Aalis ka na? Yun lang ang sasabihin mo?"bulalas ng dalaga dahilan upang mapahinto ang binata. Nakatalikod ito at siya'y tatanga-tangang nakasunod sa likuran.

"May nakalimutan pa pala ako," malamig nitong wika.

"Ano na? Sabihin mo na. Nagsayang ka lang naman ng panahon mo dito eh lubus-lubusin mo -----"

Naputol sa agsasalita ang dalaga nang sa isang iglap ay sapuin ni Augustus ang kaniyang mukha at walang pag-aalinlangang sinakop ang kaniyang mga labi.

Nanlaki ang mga mata ni Camerone at mabilis naman siyang nakapagreact. Itinulak niya ang binata ngunit masyadong malakas ang mga kamay nito.Pilit siyang kumakawala ngunit mas lalong lang dumidiin ang mga labi nito sa kaniya. Marubdob at mainit ang mga halik nitong ipinakilala sa kaniyang sistema. Bukod sa gulat ay may iba pang nga emosyon ang napukaw sa kaniyang pagkatao na di lang niya mapangalanan.

Paglipas ng ilang saglit ay pinakawalan din nito ang kaniyang mga labi. Nang mga sandaling iyon ay nilalabanan niya ang pag-alpas ng kaniyang galit at luha mula sa mga mata. Inangat niya ang isang palad para sampalin ang pangahas na lalaki ngunit hindi iyon tuluyang dumapo sa pisngi nito sa halip ay kinuyom na lang niya ito.

" Ituloy mo," anito.

Nag-iwas ng mga mata si Camerone. Eksaktong pagbawi niya ng tingin ay isang butil ng luha ang tumulo sa kaniyang pisngi na mabilis rin niyang pinahid.

"Umalis ka na Augustus,"aniya at isasara na sana ang pinto ngunit muling pumasok ang binata.

"Huwag mong pilitin na magalit ako sayo,"naninigas na banta ni Camerone.

"Matulog ka na sa kuwarto mo. Please just let me sleep here. Dito lang ako sa sofa."

Napamaang siya.

"Hindi ako makakatulog sa pad kakaisip sayo. Maawa ka kahit dito na lang ako sa sahig."

Hindi nagsalita si Camerone sa halip ay tumalikod siya at malalaki ang hakbang na humakbang paitaas ng hagdan. Sinundan siya ng tingin ni Augustus. Nakatitig ito sa kaniyang hanggang sa isara niya ang pinto ng silid at nagpatay ng ilaw.

Wala sa sariling humiga ang binata sa sofa. Ang mga mata niya ay nakatitig pa rin sa pinto ng silid ng dalaga hanggang sa di niya na namalayan na nakatulog na pala siya.

Bandang alas dose ng hatinggabi ay naalimpungatan si Camerone nang marinig ang lagaslas ng tubig sa shower sa ibaba. Napahilamos siya ng mukha nang maalala ang presensiya ni Augustus sa bahay. Mabilis siyang bumalikwas at nagsuot ng jacket upang matabunan ang dibdib. Hinay-hinay siyang pumanaog sa hagdan. Napamura pa siya ng tahimik nang muntik na siyang mahulog sa hagdan dahil hindi nakabukas ang ilaw. Maya-maya ay tuluyan na siyang nakapasok sa kusina naroon ang bahagyang nakabukas na banyo.

Aatras na sana siya ngunit tuluyan ng nahagip ng kaniyang mga mata ang isang tanawing hindi kanais-nais.

"Camerone..." he moaned.

Napatutop sa bibig ang dalaga dahil sa nasaksihan. He was giving himself a session to ease the warmth he felt inside. He stroked his rod against the falling water unti l he bursted his seed outside.

"I know you are there Cam. Please open the door, get your canvas and sketch this view."

Nanlaki ang mga mata ng dalaga sa gulat.