İzlediğim filmin bölük pörçük konusunun içinde dağılırken sadece birkaç gün önce Banu'nun bana ulaşmak için aldığı eski model bir cep telefonunun sesi ile ikildim. Numarasının sadece Banu'da olduğunu bildiğim için hiç tereddüt etmeden cevap verdiğimde önce karşıdan hiç ses gelmedi. Sonra bir polis telsiz sesi duydum. Kalbime ağır bir yük çöktü ve hışımla kalktım yerimden;
"Banu!" diye bağırdım.
Az sonra Banu'nun bitkin ağlamaklı sesi duyuldu.
"Derya, ben karakoldayım."
İçim çekildi, ta ayak ucuma kadar. Elim kalbime gitti sanki bir ani kriz vuracakmış gibi onu.
"Başım belada, yardım et bana."
Ne yapacaktım, nasıl yardım edecektim? Yerimden kalktım, canım pahasına da olsa elimden gelenden daha fazlasını yapacaktım.
"Hangi karakol?" dedim.
"Yalçın'ı ara ,o yardım eder bana. Dükkanını
