I'm his slave

Chapter 15

Lorraines's POV

I excuse myself  para makapag-usap ng maayos si Matthew and Niña. Alam kong nabigla si Matthew nang ipakilala ko ang aking sarili bilang slave niya. Wala akong pagpipilian ayokong mapahiya siya dahil sa akin at bukod sa hindi niya kailanman inamin ang nararamdaman niya para sa akin.

Alam kong ex niya si Niña pero hindi ko alam ang dahilan kung bakit sila naghiwalay. Pagkaalis ko ay nagtungo ako sa kusina upang makapaghanda ng makakain nilang dalawa. Nakita ko si Nana Maria na nag aayos na ng meryenda kaya't pinuntahan ko siya at nag-alok ng tulong.

"Anong maitutulong ko, Nana?"

"Uhm.. Ikuha mo na lang ako ng tinapay sa pantry. Nalimutan kong kumuha."

"Sure, Nana."

Papunta na sana ako sa pantry upang kumuha ng tinapay nang makita ko kung paano mag dikit ang mga labi nila Matthew at Niña. Hindi ko alam kung anong maramdaman ngunit alam kong namamanhid ang katawan ko at nakagalaw ako. Ayoko ng makita pa sila ngunit di ako makaalis sa kinatatayuan ko.

Nang makita ako ni Matthew ay tinulak niya palayo si Niña. Kitang kita ko na galit siya. Duon pa ako nakagalaw at nag diretso papunta ako sa kwarto ko para hindi ko na sila maabala pa. Hahiga na ako sa kama nang marinig ko ang katok ni Matthew sa pintuan ko.

Hindi ko siya pinansin, ayokong kausapin o kahit makita siya sa ngayon. Hindi ko alam kung ano ang eksaktong nangyari sa kanila. Ang nasa isip ko na lamang ngayon ay ang bigat sa dibdib ng nakita ko.

"Lorraine I know your there open the door, let me explain." Kumatok pa siya. "Please Lorraine open the door, let's talk you misunderstood what you saw."

I keep on ignoring him. Whenever I give my trust to others they always ignored it or even broke it which is why it is hard for me to give trust to anybody.

I trust him, I trust his words but then he broke me. I heard that he has the key in my room and before I even realized he was inside my room. "Lorraine let's talk, let me explain about what happened earlier."

Hindi ko na alam kung gusto ko bang marinig ang mga dahilan niya. Baka lalo akong matakot at iwanan na niya ako ng tuluyan dahil nandyan na si Nina.

I felt his hands on my waist. Nilingon ko na siya at naupo na ako muka sa pag kakahiga. "What about that? Hayaan mo na pala, wala naman akong pakialam. Hindi ko gustong maabala kayong dalawa. I'm sorry, okay? Can you leave now, I want to rest."

"Let's talk about this. I don't want you to sleep with heavy heart." 

Napalunok ako ngunit hindi na siya pinansin. Nahiga na akong muli patalikod sa kanya. Nanatili pa din siya at kinukulit akong pag usapan namin iyon kaya napilitan na akong tumayo.

Tinulak ko na siya palabas. "I'm tired. Please leave for now." Iyon ang huli kong sinabi bago siya pag saraduhan ng pinto. Siguro tamang naging slave na lamang niya ako. Why did I ever crossed our boundaries? Kasalanan ko din.

I kept on thinking until I fall asleep and when I woke up I have no energy to stand up or to do things. But it's my responsibility so I have no choice but to force myself.

"Shoot! Ano bang ginagawa mo dito, Matthew?"

"Breakfast? I cook your favorites." May hawak siyang pancake na may stawberries.

"Sorry I can't find blueberries." I just nodded.

He come closer and I was shock when he give me a simple kiss. "Good morning, I'm sorry about last night." I nodded again.

Naiintindihan ko naman. Ngayong nakatulog na ako ay magaan na ang pakiramdam ko. Hindi ko lamang alam paano ihahandle ang nararamdaman ko kagabi dahil hindi ko pa naman iyon nararamdaman sa buong buhay ko.

Everything with Matthew is my first time. "Please don't be mad." He added.

"I'm not mad." Nagsimula na akong kumain at gaya ng madalas masarap ang luto niya.

"Thank you for this."

"Are you not really mad? I didn't expect Niña will showed up after years. Please, I didn't let her stay last night. As soon as you go, I left her. Believe me," I stop eating and look at him. "Naniniwala na." then I smiled. He looks relax now.

"Really?"

"Oo. Naiintindihan ko naman, hindi mo na kailangan pang mag paliwanag sakin." He pouted. Aww look so cute!

Paano ako mananatiling galit sa kanya kung ganito siya. "Hindi naman talaga ako galit. Gusto ko lang magpahinga at matulog ng maaga kagabi, napagod ako. I'm sorry too."

Matthew smiled then kiss me again. This time it's more longer and aggressive. "Hmm," I said then he pull out.

"That enough for now. I might do something crazy if we continue. Eat your breakfast. I'll be back after work." I nodded.

Pinanood kong umalis ang sasakyan niya, I even waved my hands. "Kagabi mukang malungkot at galit si Senor tsaka kanina nuong nagluluto." Napalingon ako kay Cris na nasa likuran ko na pinanonood ding mawala ang sasakyan ni Senor.

"Huh?"

"Kung makikita mo lang siya kagabi parang gusto na niyang saktan si Mam Niña dahil sa ginawa niya. Nuong sinundan ka naman parang paiyak na pati nuong bumaba. Halatang problemado sayo." Bigla akong nakaramdam ng butterfly sa hindi malamang dahilan.

"Pero ang sweet niya pa din sayo. Sana all na lang ako." I laugh at her.

"Yeah, he is."

Sa sumunod na araw pa ay nag half day siya sa trabaho para makasama ako at makabawi. Gaya ng madalas sa mall ko siya niyaya dahil bihira lamang ako makalabas at makapunta dito. 

Nuong high school gusto kong bumisita sa mall na pinupuntahan ng mga kaklase ko pag maaga kaming nakakauwi ngunit alam kong hindi. Kaya pag nakakakita ako ng mga estudayante sa mall ay natutuwa ako sa kanila. I envy the freedom that they have. 

Alam kong hindi gusto ni Matthew ang pumunta sa mall dahil madaming tao at madalas siyang makakuha ng attention lalo na at na fefeature siya sa mga magazine at ilang interview pagdating sa business world. 

"Ang saya ko na naman." I saw a smirk on Matthew's lip. Nasa byahe na kami papuntang mall na hindi ko pa napupuntahan ngunit sabi ni Matthew ay malaki iyon at maganda.