“A penny for your thoughts?” Leo muttered as he handed me the glass of wine na kaagad ko namang tinanggap.
Paharap siyang tumabi sa akin sa sofa na may hawak ding baso ng wine sa kanang kamay. Tanging ang white dress shirt na naka-bukas ang unang dalawang butones ang suot niya sa gabing iyon. The sleeves were also rolled up to his elbow.
Tanging ang floor lamp na nasa sulok ang nagbibigay ng liwanag sa aming dalawa, and it wasn't enough to emit light in the whole room.
“Kanina ka pa tulala r’yan. Is there a problem?” Leo added and placed his left arm on the sofa.
I held my nape with my free hand and shook my head sideways. “Nothing. Why are you here, by the way?” pag-iiba ko sa usapan at sumimsim sa hawak na baso.
Pagkarating ko kasi sa unit ko kani-kanina ay ang siyang pagdating nam
