Nostalgic Encounter
1070 Words
CHAPTER 2
Third-Person POV
Sa loob ng mansyon ng mga Bacnis, abala si Heaven Tolentino sa pag-aayos ng salas. Kasama niya ang kanyang ina at ilan pang kasambahay, naglilinis at tinatanggal ang alikabok mula sa mga antigong gamit na siyang nagpapakilala sa yaman ng pamilya. Ang kristal na chandelier ay kumikislap sa ilaw, ang marmol na sahig ay kuminang matapos mapunasan, at ang malalaking bintana ay pinunasan nang mabuti para lumiwanag ang buong lugar.
"Bilisan natin! Baka dumating na si Sir Dayrit nang hindi pa tayo tapos!" singhal ng ina ni Heaven, si Aling Linda, na matagal nang katiwala ng pamilya Bacnis.
"Yes, Ma!" sagot ni Heaven habang pinupunasan ang isang malaking porselanang plorera.
Mula sa isang sulok, narinig niya ang isa pang kasambahay, si Marites, na nagbubulong sa kasama.
“Naku, si Sir Dayrit daw ang darating. Baka kung ano na namang reklamo ang marinig natin. Kilala niyo naman 'yun—laging mainit ang ulo!”
"Tahimik ka nga diyan, Marites," awat ni Linda. "Huwag kang ganyan sa amo natin. Kahit anong sabihin mo, siya pa rin ang nagpapasweldo sa atin."
Hindi maiwasan ni Heaven ang makinig habang nagtatrabaho. Bagamat sanay na siyang marinig ang mga ganitong usapan tungkol kay Dayrit, may kirot pa rin ito sa kanya. Si Dayrit Bacnis. Ang kababata niyang ngayon ay isa nang bilyonaryo.
Habang abala sa paglilinis, hindi maiwasang balikan ni Heaven ang nakaraan. Dito mismo sa mansyong ito, naglaro sila ni Dayrit noong bata pa sila. Hindi mahalaga noon kung magkaiba sila ng estado sa buhay. Sa tuwing lalabas sila sa hardin, magkasama nilang hinahabol ang mga paru-paro o di kaya’y naglalaro ng taguan. Ngunit habang tumatanda si Dayrit, unti-unti itong nagbago.
“Hindi ka na dapat sumasama sa akin,” sabi nito isang araw habang nakaupo sila sa ilalim ng malaking puno sa hardin.
"Bakit naman? Ayaw mo na bang maging kaibigan ako?" tanong niya noon, bata at inosente, walang kamalay-malay sa agwat na unti-unting nabubuo sa pagitan nila.
“Hindi ganun,” sagot ni Dayrit, halatang naiilang. “Pero... iba na kasi. Iba na ang mundo natin.”
Masakit iyon para kay Heaven. Noon niya unang naramdaman na kahit anong gawin niya, hindi siya kailanman magiging parte ng mundo ni Dayrit.
Ngayon, habang pinupunasan niya ang huling bahagi ng mesa sa salas, hindi niya maiwasang mapangiti nang mapait. Gaano na nga ba katagal mula noong huli silang nagkita? Sampung taon? Labindalawa?
"Heaven!" tawag ng kanyang ina. "Punta ka sa kusina at tulungan mo si Marites doon. Tapusin na natin ito bago dumating si Sir Dayrit."
“Opo, Ma!” sagot niya at agad na tumakbo papunta sa kusina.
Habang nasa kusina, narinig niya ang usapan nina Marites at Belen, ang isa pang kasambahay.
"Sabi ni Aling Linda, magtatagal daw si Sir Dayrit dito sa Pilipinas. Hindi kaya babalik na siya nang tuluyan?" tanong ni Belen.
“Ano naman ang gagawin niya rito? Ang yaman-yaman niya, tapos babalik siya dito? Parang hindi bagay,” sagot ni Marites.
“Siguro may aasikasuhin siyang negosyo. O baka... may kinalaman sa fiancée niya,” dagdag pa ni Belen, sabay tawa.
Natigilan si Heaven. Fiancée? May fiancée na si Dayrit? Bakit parang biglang sumikip ang dibdib niya?
Hindi niya napansin na nakatitig na sa kanya si Marites. “Heaven, bakit parang natulala ka diyan? May iniisip ka ba?”
Agad niyang inayos ang sarili. “Wala. Narinig ko lang ang pinag-uusapan niyo. Fiancée? Totoo ba 'yan?”
“Of course! Baka nga makilala rin natin siya balang araw. Sino pa ba ang pipiliin ng bilyonaryo kundi yung kasing taas ng estado niya?” sagot ni Marites, halatang may inggit sa tono nito.
Hindi na sumagot si Heaven. Bumalik na lang siya sa ginagawa niya, pero hindi niya mapigilang mapaisip. Alam niyang hindi tama, pero may bahagi sa kanya na hindi matanggap ang ideya na may iba nang babae si Dayrit.
Sa kabilang banda, abala naman si Aling Linda sa pag-aasikaso sa ilang mga gamit sa second floor ng mansyon. Bigla niyang napansin ang anak niyang nakatulala sa kusina. Agad siyang bumaba upang lapitan ito.
"Heaven, nak, ayusin mo ang trabaho mo. Ano bang iniisip mo?" tanong niya, sabay tapik sa balikat ng anak.
“Wala, Ma. Sige na, tatapusin ko na po ito,” sagot ni Heaven, pilit ngumingiti.
Ngunit sa loob-loob niya, hindi niya maiwasang magtanong. Ano na kaya ang itsura ni Dayrit ngayon? Nagbago na ba talaga siya nang tuluyan? O may natira pa ring bahagi ng dating kababata ko sa kanya?
Habang naglilinis pa rin sila, napansin ni Linda ang ilan pang trabahong hindi pa natatapos. “Heaven, pakitapos na rin yung sa may piano. Ang alikabok na masyado.”
Tumango si Heaven at pumunta sa salas. Doon, sa tabi ng grand piano, nakita niya ang isang lumang picture frame. Kinuha niya ito at pinagmasdan ang nakalagay na litrato. Ito ay larawan nina Dayrit at ng kanyang pamilya noong bata pa sila. Sa isang gilid ng frame, may maliit na sulat-kamay: “Together forever, best friend.”
Ang mga salitang iyon ay parang isang saksak sa puso ni Heaven. Muli, bumalik sa kanya ang alaala ng pagkakaibigan nila ni Dayrit, at kung paanong unti-unti itong nawala.
“Maganda ba ako sa picture?” tanong ni Dayrit noon habang hawak ang camera at nagpipilit ng ngiti.
“Hindi. Ang pangit mo,” biro niya, sabay tawa.
“Hoy, Heaven! Seryoso ako! Okay na ba 'to?”
“Oo na. Sige na, Dayrit. Kuha ka na.”
Ngunit ngayon, ang litrato ay isa na lamang paalala ng isang nakaraan na hindi na pwedeng balikan.
“Heaven!” sigaw ng kanyang ina mula sa kusina.
Nagulat siya at halos mabitawan ang frame. Agad niyang binalik iyon sa lugar nito at tumakbo pabalik sa kusina.
“Natapos mo na ba yung pinapagawa ko?” tanong ni Linda.
“Opo, Ma. Ayos na po,” sagot ni Heaven, pilit na pinipigilan ang emosyon.
Hindi niya alam kung paano haharapin ang muling pagbabalik ni Dayrit. Ang dating kababata niya, ang taong minsan niyang itinuring na pinakamalapit sa kanya, ngayon ay tila isang estranghero na.
Sa paglipas ng oras, natapos na rin nila ang paglilinis. Ang mansyon ay muli nang kumikislap sa linis at kaayusan. Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, nanatiling magulo ang isip ni Heaven.
Ang tanong niya sa sarili ay simple ngunit puno ng komplikasyon: Ano ang gagawin ko kapag nakita ko na siya muli?
- Writer
