Chapter 4

1004 Words

17.30 น. “แม่กลับก่อนนะลูก ไว้แม่จะมาใหม่นะ แม่รักลูกนะไค ” “ ค้าบบ~แม่ ไคก็รักแม่นะครับ เดินทางดีๆนะแม่ ” “ จ้าลูก ” ไคยืนมองดูแม่ขึ้นรถประจำทางจนรถลับตาก่อนจะกลับเข้าไปในบ้านเห็นเจสสิก้ายืนรออยู่ แต่เธอไม่ได้ยืนอยู่คนเดียวน่ะสิ นิต้าก็ยืนอยู่กับเจสสิก้าด้วยแต่ไคมองไม่เห็นเด็กสาว “ หมูน้อยยย~ ไม่ร้องไห้แงๆนะ เดี๋ยวแม่ก็กลับ โอ๋เอ๋~ ” เจสสิก้าล้อเลียนไค จนนิต้าเองอดขำไม่ได้ ‘ คิคิ ’ “ นี่ยัยตัวแสบบ! เธอมาเรียกฉันแบบนี้ได้ยังไงหืม ” “ ทำไมเหรอ หมูน้อย อู้ดๆ ” เจสสิก้าเย้า “ เจส ถ้าเธอเรียกฉันแบบนี้อีกนะ ” ไคเอ่ยพร้อมกับชี้นิ้วไปที่สาวเจ้า “ จะทำไมมม~ ” เธอเอ่ยก่อนจะแลบลิ้นใส่เขาไปที “ ฉันจะจูบเธอ ” “ ..... ” เจสสิก้าอึ้งจนพูดไม่ออก นิต้าก็เช่นกัน “ ฮ่า จ๋อยไปเลยอะดิ ไม่แน่จริงนี้ ” ชายหนุ่มหัวเราะร่าเมื่อเห็นท่าทางเลิ่กลั่กของสาวเจ้า “ หึ ไอ้ หมู น้อย อื้อออ~ ” เจสสิก้าเอ่ยแต่ยังพูดไม่ทันขาดคำ เขาก็เข้ามาประชิดตัวเองเธอแล้วบรรจงจูบไปที่ริมฝีปากของเธออย่างแผ่วเบา ราวกับโลกหยุดหมุน นิต้าเห็นสิ่งที่อยู่ต้องหน้าถึงกับต้องเอามือขึ้นมาปิดตา แต่เด็กสาวก็แอบมีความสุขไม่ได้ที่ได้เห็นพ่อกับแม่แสดงความรักกัน “ อื้อออ~ ปล่อยฉันนะ ไอ้บ้าไค ” เจสสิก้าเอ่ยพร้อมๆกับไคที่ค่อยๆถอนจูบออก “ ก็เธอมายั่วฉันเอง ” “ ก็แกท้าฉันอะ และนี้มันก็หน้าบ้านของแกด้วย อายคนอื่นเค้า ” ร่างบางต่อว่าพร้อมกับใบหน้าที่แดงเป็นลูกตำลึง “ งั้นถ้าทำในบ้าน แกก็ไม่ขัดขืนอะดิ ” ว่าแล้วเขาก็อุ้มเธอขึ้นบ่าเข้าบ้าน ‘ เพียะ ’ ตีก้นเธอไปหนึ่งที่ก่อนจะว่าเธอลงบนโซฟา ร่างบางหน้าแดงร้อนวูบวาบ เอาอีกแล้วเหรอ วันนี้เธอโดนมาสองรอบแล้วนะ บ้าจริง เขาบรรจงจูบอีกครั้ง ทำเอาร่างบางอ่อนระทวยไปกับรสจูบที่เขามอบให้ มือหนาเริ่มอยู่ไม่สุข สัมผัสไปทั่วร่างกายของเธอ ก่อนจะถอดเสื้อยืดตัวใหญ่ของเขาที่เธอใส่อยู่ออก ต่อจากนั้นก็กางเกง ร่างบางเริ่มทนไม่ไหว ผลักให้เขานอนลงและถอดเสื้อของเขาออก ก้มลงจูบเขาเหมือนกับที่เขาจูบเธอ ทั้งสองจูบกันอยู่นาน ก่อนที่จะ... 21.19 น. “ อื้อออ~ ไค.. ทำอะไรอะ ” เจสสิก้าทำเสียงในลำคอก่อนจะเอ่ยขึ้น เมื่อเธอรู้สึกว่ามีอะไรมาโดนตัวเธอ “ กินนม ” ชายหนุ่มพูดจบก่อนที่เขาจึงก้มลงไปสนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้าต่อ ทำเอาสาวเจ้าอยู่ไม่นิ่ง จะนอนก็นอนไม่ได้ แต่ก็เหนื่อยเหลือเกิน ไม่รู้ว่าเขาไปเอาแรงมาจากที่ไหน เธอเลยทำได้แค่หลับตานอนให้นิ่งที่สุดและปล่อยให้เขาทำอะไรต่อมิอะไรเธอต่อไป 18 กรกฎาคม 2560 เวลา 08.30 น. “ อื้อออ~ เช้าแล้วเหรอ ” เธอมองไปรอบๆห้องที่มีแสงสว่างลอดผ่านทางหน้าต่างมาจากทุกมุมห้อง เธอลุกจากเตียงนั่งมึนๆอยู่สักพัก ก็หันไปเจอคนที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกยังไงกับเขา แค่รู้สึกว่าอยากมีเขาอยู่ไปเรื่อยๆ เธอย้อนกลับถึงเรื่องของเขากับเธอคิดแล้วยังนึกขำตัวเอง ไม่คิดว่าคนที่ไม่ถูกกันจะมามีอะไรกันแล้วเกิดเป็นความรู้สึกดีๆแบบนี้ได้ จริงๆเขาก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรหรอกเนอะ เธอนั่งคิดอะไรเพลินๆจู่ๆก็มีมือเอื้อมมากอดเอวเธอจากด้านหลัง “ อุ๊ยยย~ ไค ตกใจหมด ” “ คิดอะไรอยู่คุณ ” ไคเอ่ยถามก่อนจะเอาคางมาเกยไหล่สาวในอ้อมกอด “ คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะไม่มีอะไรหรอก เอ๊ะเมื่อกี้แกเรียกฉันว่าอะไรนะ ” “ ก็เรียกว่าคุณ..ไม่ได้เหรอ ” ชายหนุ่มเอ่ย “ ได้ๆ มันไม่ชินเฉยๆอะ..คุณ ” เธอพูดไปเขินไป คุณงั้นเหรอไม่ชินเลยแฮะ “ เอ่อวันนี้ต้องเข้าบริษัทไม่ใช่เหรอรีบไปอาบน้ำแต่งตัวสิ เดี๋ยวไปสายนะ ” เจสสิก้าเตือนไคกลัวว่าจะไปทำงานไม่ทัน “ คุณก็ไปกับผมสิ นะๆเดี๋ยวผมถูหลังให้ ” เขาพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก “ หื้มมม~ แค่ถูหลังจริงอะ ” เธอเลิ่กคิ้วถาม หลังจากผ่านศึกกับเขามาแล้วหลายหน “ไม่รู้สินะ ” พูดจบไคก็อุ้มเจสสิก้าไปที่ห้องอาบน้ำ จัดการถูสบู่ทุกสัดส่วนของร่างกาย และเป็นอย่างที่เจสสิก้าคิดจริงๆ เขาไม่ทำแค่ถูหลัง ทำเอาเจสสิก้าเหนื่อยแต่เช้า คนอะไรไม่รู้จักเหนื่อยไม่รู้จักเพลียบ้างเลย 10.30 น. จนได้...เจสสิก้ากับไคไปทำงานสายจนได้ เพราะกว่าจะออกมาจากห้องน้ำก็ปาไปเป็นชั่วโมง และกว่าเจสสิก้าจะแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมเสร็จอีก “ คุณไปเร็ว สายแล้วเนี่ย ” เธอเอ่ยขณะที่กำลังร่งใส่รองเท้าคู่โปรด “ เพราะคุณอะแหละ แต่งหน้านานมาก ” เขาเองก็เอ่ยขณะที่ใส่รองเท้าเช่นกัน ก่อนจะหันไปล็อคประตูบ้าน “ เพราะคุณอะแหละ ไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหน ฉันเพลียฉันเหนื่อยไปหมดแล้วเนี่ย งดไปเลยอาทิตย์หนึ่ง ” “ โหหห~ คุณอะ ไม่ให้ทำกับเมียแล้วจะให้ผมไปทำกับใครแล้วงดตั้งอาทิตย์หนึ่ง โหคุณใจร้าย ” “ ไม่รู้แหละ ถ้าทำตัวดีแล้วค่อยว่ากัน ” พูดจบเธอก็ขึ้นรถไปนั่งข้างคนขับ ตามมาด้วยเขาและสตาร์ทรถออกจากบ้านมุ่งหน้าไปบริษัท

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more