Silent

Thirteen

Nanginginig ang mga paa ko, hindi sa kaba kundi sa sobrang saya. Dahan-dahan kong nilalapat ang aking paa na may sapin sa lupang puno ng damo. Ngayon ang araw na lalabas ako kaya hindi ko mapigilang matuwa at ma-excite.

"Little p, careful, you might slip," aniya ni Kuya Riley ng bigla akong tumakbo at inikot ang aking sariling katawan. Nililipad ng hangin ang aking buhok, maging ang suot kong malaking damit ay parang aangat na rin. Hindi ko pinansin ang pagtawag ng mga kuya ko sa akin. Hindi ko mapigilang mapangiti ng may makita akong paru-paro. Napakaganda nitong pagmasdan habang lumilipad kaya naman wala sa sariling hinabol ko ito.

Marahil simple lang ito sa ibang tao, ngunit sa katulad kong halos nakakulong ng ilang taon, sobrang napakalaking bagay na sa akin ang lumabas. Pakiramdam ko'y para akong nakalaya galing sa pagkaka-kulong sa isang hawla.

Humagikhik ako ng mas rumami pa ang mga paru-parong nagliliparan. Magkakaiba-iba naman sila ng kulay. Pakiramdam ko'y sinasamahan akong maglaro ng mga paru-parong nagliliparan sa aking harapan kaya hinahabol ko sila ngunit hindi ko dinadakip dahil baka masaktan ko.

"f**k!" Dinig kong malutong na mura ni Kuya Rashma ng makita ako nitong nadapa. Natisod kasi ako pero hindi naman ako nasaktan dahil sa puro damo ang aking inaapakan. Agad akong dinaluhan ni Kuya Riley. Bubuhatin pa sana ako nito ngunit humindi ako dahil bukod sa hindi ako nasaktan ay nakalimutan kong dala kopala ang camera regalo nila saakin.

Agad kong kinuha ang camera na nakasabit sa aking leeg bago kinuhanan ng larawan ang mga paru-parong nagliliparan. Mabuti, hindi sila umalis.

"Little p, please be careful," nagsusumamong aniya ni Kuya Rashma. Si Kuya Riley naman pinahiran ang tuhod kong may kaunting dumi.

"Opo, Mahal. Natisod kasi ako," sagot ko bago walang paalam na umalis sa kanilang harapan. Hindi naman sila nagreklamo at pinagmasdan lang ako. May nakita rin kasi akong bulaklak. Kung hindi ako nagkakamali, rosas iyon. Kulay pula ito at may tinik sa puno, sobrang napakaganda nito kaya kinuhanan ko ng larawan. May nakita rin akong iba't ibang bulaklak. Di ko lang matukoy kung anong pangalan pero lahat rin sila magaganda kaya pinagdiskitahan kong kunan rin ng larawan.

"Mahal, kunan mo ako ng larawan," utos ko kay Kuya Rashma. Wala naman akong narinig na reklamo dito at agad sinunod ang utos ko. Nang hawak na nito ang camera, agad akong nag-posing. Marami akong ginawang posing simula sa nakangiti, naka-peace sign at tumatakbo. Nilagyan ko pa ng bulaklak ang ibabaw ng tenga ko. Nakasunod lang sa akin si Kuya Rashma habang walang tigil ako nitong kinukuhanan ng larawan. Si Kuya Riley naman nakangiti lang.

"Love, pahiram ako ng cellphone mo," saad ko kay Kuya Riley. Tiningnan ako nito ng may pagtataka bago kinuha ang cellphone sa kanyang bulsa.

Nalaman ko kasing ang camera nila ay may timer na. Diskobre ko iyon kahapon kaya tinuroan ako ni Kuya Riley. Kumuha ako ng medyo kalakihang bato at agad na pinasandal ang cellphone doon.

"Lapit kayo sa akin," nakangiti kong saad sa kanila kaya agad nilang sinunod. Pinindot ko muna ang cellphone bago pumunta sa gitna nila, ngumiti ako. Napasimangot ako dahil hindi sila ngumingiti sa camera.

"Ngiti naman kayo, Love at Mahal," nakanguso kong aniya at muling pinindot ang camera. Sinunod naman nila ang aking sinabi. Ngumiti sila pero hindi katulad ko na kita pati ngipin. Marami rin kaming kuhang larawan hanggang sa magsawa na ako. Kaya inaya ko naman silang maglaro ng habulan. Narasan ko lang kasing maghabulan sa loob ng bahay pero hindi dito sa labas.

Tumawa lang akong tumatakbo habang hinahabol ni Kuya Rashma. Habang si Kuya Riley, panay bantay lang ito sa akin, parang inaalerto ang sarili na baka madapa ako. Napakadali lang kay Kuya na habulin ako. Hindi naman kataka-taka dahil napakalaking tao nito. Sa tuwing hinahabol ako nito, nagpapakarga ako kay Kuya Riley, tapos baba naman at magpapahabol kay Kuya Rashma.

"Mahal, dapat dahan-dahan lang ang pagtakbo mo," nakanguso kong aniya dahil napakadali lang talaga akong nahahabol nito. Parang isang minuto lang ata nahahawakan na nito ang bewang ko. Ngunit ayaw ko parin namang maging taya. Gusto ko ako lang ang hinahabol at dapat matagal ako nitong mahahabol.

"Anything for my little p." Malambing saad nito sa akin. Kaya ayon, tumakbo na agad ako at dahil sa sinabi ko kanina, mas malakas pa ata ang pagong kaysa sa pagtakbo nito kaya mas matagal ako nitong nahabol. Si Kuya Riley naman ay wala na talagang ginawa at panay sunod na lang sa akin.

Maya-maya lang, ako na mismo ang tumigil dahil sa pagod. Panay taas-baba na rin ng dibdib ko dahil sa hingal. Tinanggap ko naman agad ang inabot sa akin na tubig ni Kuya Rashma, bago ako binuhat ni Kuya Riley at naglakad para pumasok sa bahay.

Pagpasok pa lang sa loob ng bahay, dumiretso na kami sa banyo dahil kailangan kodaw maligo ,puno narin kasi ako ng pawis , hinubad ni Kuya Riley ang lahat ng saplot ko pagkatapos ay binuksan agad nito ang shower .

Habang pinapaliguan ako ni kuya Riley hinahalihalikan ako nito at paminsan minsan hinihimas-himas ang aking dibdib, pinapabayaan ko lang ito dahil sanay naman ako. Nang matapos na akong paliguan ni Kuya Riley, lumabas na kami ng banyo kaya agad kong nakita si Kuya Rashma. Sa tingin ko'y kakaligo rin nito dahil sa basa pa ang buhok, iba na rin ang damit nito. Ngayon ko lang rin napansin ang dala nitong pagkain.

Binihisan muna ako ni Kuya Riley, saka sinuklayan ang basa kong buhok. Pagkatapos no'n, pumunta agad ako kay Kuya Rashma at kumandong.

"Eat, little p," aniya ni Kuya Rashma bago ako sinubuan nito ng pagkain. Nakangiti ko namang tinanggap iyon.

"We will go to Manila tomorrow," Natigilan ako sa pagnguya dahil sa sinabi ni Kuya Riley. Bahagya itong naka-upo sa kamang inuupoan rin namin.

"Totoo ba 'yan, Love?" Di ko makapaniwalang tanong. Ibig sabihin makikita ko rin muli sa wakas ang Maynila. Iisipin ko pa lang mas lalo akong nae-excite. Ngunit naalala ko ang sinabi nila noon na kapag pupunta kami sa Maynila, dapat pakasalan ko sila.

"Yes, you said that you want to go to Manila, right?" Malambing na saad sa akin ni Kuya Rashma bago pinunasan ng tissue ang bibig ko.

"Oo, so ibig sabihin papakasalan ko na kayo?" Tanong ko.

"Yes, my little p, pero hindi dito kundi sa ibang bansa," Bigla akong napatingin dito. Ibig bang sabihin nito ay makakapunta na ako sa ibang bansa, hindi ko alam ang aking mararamdaman dahil sa buong buhay ko hindi pa ako nakakapunta ng ibang bansa.

"t-talaga bakit?"tumingin muna ako kay kuya Riley bago ibinalik ang tingin kay kuya Rashma.

"Because underage marriage is not allowed here in the Philippines little p. kaya sa ibang bansa tayo mag papakasal"mahabang paliwanag ni Kuya Rashma.

"No one can stop us from marrying you, little p, not even your age, the law, or hell, because you are ours, you were designed to be ours"may bahid na pang-aangkin ang mga binigkas na salita ni kuya Riley kaya nata himik ako.