ปริญ ทายาทตระกูลดัง ผู้ซึ่งไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งตนเองจะมาเตะตาต้องใจผู้หญิงที่มีอายุมากกว่าอย่างเจ้าของร้านดอกไม้ 'เวียงพิงค์' แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว อายุก็เป็นเพียงแค่ตัวเลข ด้วยใจที่มุ่งมั่นเขาต้องได้ครอบครองเธอทั้งตัวและหัวใจ ..... เรื่องนี้นางเอกกินเด็กค่ะ อายุห่างกัน 3 ปี ส่วนพระเอกก็มีลูกล่อลูกชน พร้อมพุ่งชนคนที่ทำให้ใจเต้นแรงตลอด

เปรมา นางร้ายสาวตัวท็อป แต่ชีวิตรักขมขื่น เพราะถูกชายชั่ว หญิงร่านแทงข้างหลัง เพราะฉะนั้นอยากรักกันมากก็อย่าลืมลากกันไปนรก! เธอมีคู่หมั้นที่หมั้นหมายกันมานานถึง 5 ปี เพราะผู้ใหญ่สองฝ่ายเห็นว่าเหมาะสม เธอเองก็มีความรู้สึกดี ๆ ให้ แม้จะยุ่งกับการทำงาน มีเวลาเจอกันน้อยแต่ความสัมพันธ์ของพวกเธอดีมากมาโดยตลอด ดีจนเป็นที่อิจฉาของทุกคน กระทั่งเธอจับได้คาหนังคาเขาว่าฝ่ายชายนอกใจ และนอกกาย นอนรวมร่างอยู่กับน้องสาวคนละพ่อในวันสำคัญของเธอ วันที่เธอได้ขึ้นเวทีรับรางวัลนักแสดงหญิงสมทบยอดเยี่ยมจากละครที่เพิ่งจบไปบนเวทีใหญ่ที่สุดของปีเป็นครั้งแรกในฐานะนักแสดง ท่ามกลางความยินดีจากทุกคนที่ปรารถนาดีกับเธอ 2 ชั่วโมงให้หลัง ความสุขที่มีพลันหายไป การรอคอยที่จะให้แฟนหนุ่มชื่นชมรางวัลด้วยกันกลายเป็นเรื่องตลก เธอพบชายโฉด หญิงชั่วคู่หนึ่งกำลังระเริงรักกันอย่างเร่าร้อนบนเตียง คนหนึ่งคือแฟนหนุ่ม และอีกคนคือน้องสาวที่กำลังเริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการใช้ชื่อเสียงของเธอเป็นบันไดเพื่อก้าวไปสู่ดาว ตลอด 5 ปี ที่หมั้นกันมาเธอไม่เคยทำผิดต่อณัฐดนัยเลยสักครั้งเดียว คอยคำนึงถึงความรู้สึกเขาเสมอแม้ในวันที่เธอจะเจอข่าวลบก็ไม่ได้นึกถึงตัวเองก่อน แต่ดูสิ่งที่เขาทำ มันสมควรได้รับการให้อภัยอย่างนั้นเหรอ? ไม่มีทาง! ให้เธอก้มหน้า เล่าความเท็จยอมรับว่าเข้ากันไม่ได้กับคู่หมั้น ทั้งที่เธอเป็นฝ่ายถูกนอกใจ เป็นฝ่ายถูกกระทำ นี่คือคำแนะนำที่อ้างว่าปรารถนาดีจากใจคนเป็นแม่ที่อุ้มท้องเธอมา 9 เดือน ไม่มีความรักให้ไม่ว่าแต่เป็นคนต้องมีศีลธรรม ความแค้นที่ยากจะลืมเลือนไม่มีทางที่เธอจะยอมกลืนลงท้องแล้วพูดว่าให้อภัยง่าย ๆ แม้ว่าเธอจะไม่แยแส แต่คนอย่างเปรมา เทวานุกูล ถ้าลองได้เกลียดแล้วก็คือเกลียดเข้ากระดูกดำ ร้ายกาจได้มากกว่าในบทละครที่แสดงหลายเท่า มารดาไร้หัวใจคนนั้นกลัวว่านังน้องสาวตัวดีที่คอยชิงดีชิงเด่นกับเธอมาตลอดจะพลาดการเข้าไปเป็นดาวเลยทั้งขู่ ทั้งกล่อมให้แล้วกันไป ยัยเปรมมิกาคงคิดว่าเอาชนะเธอได้แล้วที่แย่งคู่หมั้นเธอไปได้ แต่ขอโทษที แฟนคนต่อไปของเธอจะต้องดีกว่า เหนือกว่าไอ้เฮงซวยนั่นราวนรกกับสวรรค์ เชิญพวกแกสมสู่ จับมือกันไปปีนต้นงิ้วตามสบาย!

เรื่องราวระหว่างคุณหนูคนงามจอมยั่ว VS เพื่อนพี่ชายที่มีสถานะเป็นผู้จัดการไร่ คนหนึ่งวิ่งไล่ คนหนึ่งวิ่งหนี แต่ยิ่งหนีเท่าไหร่ก็เหมือนจะยิ่งใกล้กว่าเดิม... ............ “ติณณ์ขา” “ครับ” “ฟ้าปวดขาจังเลยค่ะ ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป ช่วยนวดขาให้ฟ้าได้ไหมคะ เราจะสลับกันนวดก็ได้ ติณณ์นวดให้ฟ้าก่อน แล้วเดี๋ยวฟ้านวดให้ติณณ์บ้าง จะได้ไม่เป็นการเอาเปรียบกัน” เธอลองยื่นข้อเสนอพลางก้มลงบีบนวดปลีน่องของตัวเอง แล้วช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าคร้ามคมที่กำลังเคร่งเครียด มุมปากกดยิ้มเล็กน้อยเมื่อชายหนุ่มเบือนหน้าหลบไปมองอีกทาง “ผมมียาแก้ปวดชนิดทา คุณหนูเอาไปทาได้ตามสบายเลยครับ หลอดที่วางอยู่บนโต๊ะ ยี่ห้อนี้ดีมาก ผมใช้เป็นประจำเวลาปวดเมื่อย”ชี้นิ้วไปยังหลอดยาที่ว่าเป็นอีกครั้งที่เขาไม่กล้ามองต่ำเลย เพราะกลัวว่าถ้าเผลอจ้องมองนานๆ เข้าจะไม่สามารถถอนสายตาตัวเองออกจากความอวบอัดของก้อนเนื้อตูมเต่งน่าดอมดมที่ล่อตาล่อใจภายใต้ชุดนอนบางเบาได้ อิงฟ้ากลายเป็นคนช่างยั่วแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันไอ้ตรงกลางลำตัวนี่ไม่ต้องพูดถึง แข็งจนไม่รู้จะแข็งยังไงแล้วใจพยายามต่อต้าน แต่ร่างกายมันกลับไม่ยอมฟัง สั่งยังไงมันก็ไม่อาจสงบ หากเป็นผู้ชายคนอื่นเขาเชื่อเลยว่าจะต้องกระโจนเข้าใส่โดยไม่ต้องคิดให้เสียเวลา “แต่ฟ้าอยากให้ติณณ์นวด และทายาให้นี่คะ ฟ้าปวดมากนวดเองไม่ถนัดมือหรอกค่ะ แต่ถ้าติณณ์ลำบากใจมากก็ไม่เป็นไรค่ะฟ้าทนเอาก็ได้” หญิงสาวยิ้มอ่อน แสร้งพูดเสียงหวานปนเศร้า เธอปวดจริงไม่ได้เสแสร้ง โดยเฉพาะตรงน่อง เพราะใส่ส้นสูงเดินนานไปหน่อยคู่นี้สวยจริงแต่ใส่ไม่สบายเท้าเท่าไหร่หากต้องเดินเยอะ แต่ก็ไม่ได้มากมายเท่าไหร่ เธอชินแล้ว อยากสวยต้องอาศัยความอดทน และอยากอ้อนคนใจแข็งดูว่าเขาจะทำเช่นไร “ยกขาขึ้นมาครับ หนักมือไปก็บอกละกัน คนใช้แรงงานอย่างผมอาจจะทำให้คุณหนูเจ็บตัวได้” จริงๆ แล้วเขาคิดว่าตัวเองมีทางเลือกที่จะไม่ทำตามความต้องการของอิงฟ้า แต่ใจเจ้ากรรมมันกลับเลือกหนทางนี้ปากที่ปกติมีหูรูดวันนี้ดันไว “รบกวนติณณ์ด้วยนะคะ และฟ้าเชื่อมั่นว่าติณณ์จะไม่ทำให้ฟ้าต้องเจ็บตัว” อิงฟ้ายิ้มหวานเมื่อในที่สุดมนุษย์หน้าเข้มก็ยอมจำนนต่อเธออีกครั้งจนได้ และเธอเข้าใจที่เขาพูดเป็นอย่างดี พลางเอนตัวลงนอนพาดศีรษะไว้กับที่พักแขนของโซฟา ผมยาวแผ่สยายกองลงบนพื้นขาขาวผ่องยกขึ้นพาดตักแกร่ง ด้วยความที่กระโปรงมันสั้นมาก พออิงฟ้ายกขาขึ้น และไม่ทันได้เบี่ยงสายตาไปมองที่อื่น เขาจึงเห็นกางเกงในลายลูกไม้สีแดงสดเต็มๆ ใบหน้าร้อนวูบ มันเป็นอะไรที่อธิบายไม่ได้ คือมัน โอ สีแดงร้อนแรงตบท้ายทอยเรียกสติ สะบัดหน้า ก่อนจะเริ่มต้นนวดที่เท้าบอบบางเป็นอันดับแรก ความอ่อนนุ่มที่กำลังสัมผัสอยู่ตอนนี้ทำเอาใจสั่นเกินอัตรา เกี่ยวโยงกับสิ่งที่เห็นก่อนหน้าด้วย มันเลยยากแก่การควบคุมพยายามทุ่มเทความสนใจให้กับการนวดเพียงอย่างเดียว แต่มันก็ทำได้ยากมากเหลือเกิน ถ้าจะพูดให้ถูกคือกำลังฆ่าตัวเองทางอ้อม ด้านคนที่นอนรับการบริการหลับตาพริ้ม มุมปากแย้มยิ้มน้อยๆ อย่างเป็นสุข ผิดกับหมอนวดจำเป็นที่มีสีหน้าเคร่งเครียด “ติณณ์นวดดีจังเลยค่ะ มือเบ๊าเบา ฟ้าชอบ ต้องอ้อนให้ติณณ์นวดให้บ่อยๆ แล้ว อืม...สาบยจัง อย่าไปเที่ยวนวดให้ผู้หญิงที่ไหนนอกจากฟ้านะคะ” อิงฟ้าลืมตาขึ้นมามอง และท่าทางที่ดูตั้งใจจนเกินเหตุ ทำเอาเธออดที่จะแอบหัวเราะไม่ได้ หน้านี่ยุ่ง คิ้วนี่ขมวดแน่นเชียวเครียดอะไรขนาดนั้นก็ไม่รู้ ติณณ์ก็ยังเป็นนายติณณ์ที่ชอบบ่น และหงุดหงิดง่ายเหมือนเดิม กับคนอื่นเขาไม่ขนาดนี้นะ แต่กับเธอเขาจะเป็นอย่างนี้ เพิ่มเติมคือความคมเข้มของใบหน้าที่มากกว่าเก่า ถึงไม่ได้หล่อเหลาชนิดที่ชวนเหลียวหลังให้มองตามไปจนสุดสายตาเหมือนผู้ชายหล่อลากไส้ก็จริง แต่จะมีสักกี่คนที่น่าค้นหาทั้งที่เจ้าตัวไม่ได้ทำอะไรเลย ติณณ์มีเสน่ห์ในแบบฉบับของเขา และเธอก็ไม่อยากให้ใครได้เห็นหรือคิดเหมือนอย่างเธอด้วย เสียงครางของอิงฟ้าทำเอาหมอนวดจำเป็นถึงกับร้อนฉ่าระลอกแล้วระลอกเล่า ตั้งใจจะไม่มองใบหน้าพริ้มเพราก็อดที่จะเหลือบขึ้นมองไม่ได้ สีหน้าแห่งความสุข และเสียงหวานๆ ช่างเข้ากันเหลือเกิน จากฝ่าเท้าเลื่อนขึ้นมาที่ปลีน่อง บีบนวดด้วยมือที่ค่อนข้างจะสั่นเทา มันทรมานตัวเองเกินไป “อืม...ดีจังเลยค่ะติณณ์ รู้สึกดีขึ้นมากเลยค่ะ ขาเบาเชียว” “เออ...ถ้าคุณหนูค่อยยังชั่วขึ้นบ้างแล้ว ผมขอตัวเข้าไปนอนพักผ่อนเอาแรงก่อนนะครับ คุณหนูเองก็อย่านอนดึกมากนักนะครับ”ชายหนุ่มพูดรัวเร็ว และมองใบหน้าสวยที่เอียงคอมองเขาแบบผ่านๆ ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปทางห้องนอนแขกที่เขาใช้พักพิงในทันทีอย่างไม่รอช้า กลับไร่ครั้งนี้มีแนวโน้มว่าคงต้องพกกระปุกยาแก้ปวดเอาไว้ที่ตัวตลอดแล้วล่ะ “…” “ฝันดีครับ” และเขาบอกฝันดีโดยที่ไม่หันกลับมามอง อิงฟ้าไม่ได้ว่าอะไรเมื่อเขาเหมารวมเอาเองว่าเธอโอเคแล้ว จากการนวดที่ไม่ถึงสิบนาที แถมยังเดินจากไปแบบทื่อๆ โดยที่เธอยังไม่ทันได้เอ่ยปากบอกให้พอ ทำเพียงอมยิ้ม และมองตามแผ่นหลังกว้างไปจนลับสายตา “ให้นวดแค่นี้ถึงกับทนไม่ไหว ต้องรีบเดินจ้ำหนีหน้าฟ้าเข้าห้องนอนเลยเหรอคะติณณ์ขา คืนนี้ฟ้ายอมปล่อยไปก่อนก็ได้ เห็นว่าเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไม่อย่างนั้นอย่าหวังเลยว่าฟ้าจะยอมง่ายๆ ต่อจากนี้เตรียมตัวรับมือกับฟ้าเอาไว้ให้ดีเถอะค่ะ ฟ้าจะไม่ยอมปล่อยให้ติณณ์ทำกับฟ้าเหมือนที่แล้วมาอีกแน่”

She said : ฤดูหนาวหรือท้องฟ้าเหรอที่ปืนชอบอะ He said : พริกหวาน She said : ฮะ? He said : ชอบพริกหวาน Reader : Oops . หากใครกำลังมองหานิยายเนื้อเรื่องเข้มข้น เน้นหนักในเรื่องราวที่ลึกลับสลับซับซ้อน ซ่อนปม ซ่อนเงื่อน กลิ่นดราม่าโชยแรงมาแต่ไกลต้อง… ‘T h e o r y ล้ อ ม รั ก ล ะ ล า ย ใ จ’ สายหวาน พาฝัน กุ๊กกิ๊ก ละมุนละไม เบาสมอง ฟีลกู๊ด อ่านง่ายมาก ๆ อ่านแล้วอารมณ์ดี มีแต่รอยยิ้ม ไม่เชื่อลองอ่านดูสิคะ ไม่แน่ว่าอ่านแล้วคุณอาจจะตกหลุมรักปืนสุดหล่อกับพริกหวานสุดน่ารักเข้าโดยไม่รู้ตัว . “วันนี้มีดาวเคียงเดือน” “ดาวเคียงเดือน?” ผมเลิกคิ้ว เห็นท่าทางตื่นเต้นของพริกหวานจากหางตาเลยอดที่จะยิ้มเอ็นดูไม่ได้ และก่อนที่ผมจะเอ่ยปากถาม ว่าดาวเคียงเดือนที่ว่ามันคือละครหรืออะไร ริมฝีปากอวบอิ่มจิ้มลิ้ม ที่เงียบเสียงไปหลังจากแยกย้ายกับพวกไอ้เข้มที่ลานจอดรถเมื่อประมาณสิบนาทีที่แล้วก็ชิงขยับเพื่อขยายความ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่เท้าผมต้องแตะเบรกเพราะข้างหน้าเป็นสัญญาณไฟแดงพอดี คันแรกที่ติดเลยกู ผมเท้าข้อศอกข้างขวาตรงประตู ตามองจ้องอยู่ที่ตุ๊กตาหน้ารถถามว่าตอนนี้อารมณ์ขุ่นมัวของผมหายไปหรือยัง คำตอบคือมันยังอยู่ แต่เจือจางลงมากแล้วล่ะ โมโหเองหายเอง ทั้งที่ก่อนหน้านั้นผมโมโหแทบตาย เชื่อไหมผมตกอยู่ในอาการนั้นเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วไม่รู้ตั้งแต่นำพาชีวิตมาคลุกคลีอยู่กับพริกหวานน้อย เธออยู่เฉย ๆ ก็สามารถ ทำผมบ้าได้ “ดาวเคียงเดือน หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าพระจันทร์ยิ้มไง ปืนรู้จักใช่ไหม เมื่อกี้เค้าอ่านเจอในเฟซบุ๊ก บอกว่าค่ำวันนี้จะมี เค้าอยากดูมากกกก” ผมพยักหน้า ร้องอ๋อ แล้วเอนตัวไปข้างหน้ามองดูท้องฟ้าที่เริ่มถูกความมืดกลืนกินด้วยความสนใจ “แล้วเราจะเห็นปรากฏการณ์นั้นได้ตอนกี่โมงอะดื้อ” ดาวเคียงเดือนคือปรากฏการณ์ที่ดาวศุกร์ ดาวพฤหัสบดี และดวงจันทร์โคจรเข้ามาใกล้กัน โดยดวงจันทร์จะหงายอยู่ด้านล่างของดาวอีกสองดวง สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า สาเหตุที่เรียกว่าพระจันทร์ยิ้มก็เพราะมีลักษณะคล้ายใบหน้าคนกำลังยิ้ม จำได้เพราะเคยอ่านมา “ตามที่ข่าวบอก เราจะเห็นกันช่วงหัวค่ำ กินเวลาไม่นาน” “งั้นก็ต้องจับตาดูให้ดี” “ใช่ แต่ปืนจ๋า ช่วยพาเค้าไปส่งที่หอเลยได้ไหมอะ เค้าไม่อยากแวะที่ไหนอีกแล้ว” เสียงอ้อนอ่อนหวานเรียกปืนจ๋าของสาวตาใสแจ๋วและปากจู๋ ๆ ของเธอเรียกรอยยิ้มจากผม อดใจไม่ไหวต้องยื่นมือออกไปประคองซีกแก้มเนียนนุ่มไม่ต่างจากผิวเด็กทารกแรกเกิด ผมเกลี่ยคลึงเบา ๆ ด้วยปลายนิ้วหัวแม่มือ เล่นนุ่มนิ่มซะขนาดนี้จะไม่ให้อยากทะนุถนอมได้ยังไง “แต่ปืนยังไม่อยากแยกกับดื้อเลยทำไงดีล่ะ” ผมพูดเสียงเบา ก้มหน้าลงไล้ปลายจมูกเชิดรั้นอย่างหยอกล้อ ขณะเดียวกันก็ซึมซับกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างบางไปด้วย พอได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันผมก็เกิดความโลภ อยากยืดเวลาออกไปอีก อยู่กับเพื่อนถึงตอนต้องแยกคือแยก ไม่มีความอาลัยอะไรหรอก แต่กับผู้หญิงคนนี้ผมดันอยากให้เวลา มีมากกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่ต้องพูดคุยอะไรกันก็ได้ ขอแค่นั่งมอง นอนมอง #ดื้อของปืน

รุ่นใหญ่เขาว่าใจต้องนิ่ง แต่สำหรับสิงห์ตนนี้ รุ่นใหญ่มีแต่จะต้องรุก สิงหราชหายใจฟืดฟาดจมูกบานคล้ายกระทิงกำลังคลุ้มคลั่งบั้นท้ายกลมกลึงกระชับรับกางเกงแอ่นหยัดกระดกขึ้นมาเห็นแล้วอยากอ้าปากกัด ฝากรอยฟันไว้เป็นที่ระลึก ขาเรียวขาว ๆ นั่นก็เห็นแล้วอยากเอาแก้มไปแนบซบ คลอเคลีย กรามแกร่งพลันบดเบียดกันแน่น นี่ขนาดไม่ได้ถูกยั่วยวนจากปิ่นมุกตรง ๆ ยังเป็นได้ขนาดนี้ ถ้าถูกยั่วยวนขึ้นมาแบบจริง ๆ จัง ๆ คงไม่แคล้วควบคุมตัวเองไม่ได้ ดีไม่ดีมีสิทธิ์หัวใจวายตายเอาได้อีกด้วย

มหาเศรษฐีหนุ่มรูปงามเจ้าของธุรกิจนำเข้ารถหรูและผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ วัย 30 ปี หนุ่มโสดในฝันของใครหลายคน มีความคิดที่อยากจะมีครอบครัว แต่มันยังไม่เจอใครที่โดนใจ แม้จะมีสาวสวยลูกสาวของเพื่อนสนิทพ่อกับแม่เขาคอยตามตื๊อเขาก็ไม่เคยชายตามอง ถือคติที่ว่าคนไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่มีผลต่อหัวใจ จนกระทั่งโชคชะตาได้นำพาคนที่ทำให้ใจเต้นแรงมาพบกันกับเขา

“ถ้าหนูเป็นลูกแมวแล้วพี่วินล่ะคะเป็นอะไร” รอยยิ้มละมุนแต่งแต้มบนริมฝีปากเมื่อลองคิดเล่นๆ กับคำถามของตัวเอง เธอคิดว่าพี่วินเหมาะกับการเป็นเสือนะเพราะชอบดุเธออยู่เรื่อย อะไรไม่ถูกใจก็นิดหน่อยก็ทำหน้าดุแล้ว “พี่ก็เป็นของหนูไงคะ เป็นของจัสมินคนเดียวเลยดีไหมครับ” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเรียบ ๆพลางอมยิ้มน้อยๆ เมื่อนัยน์ตาคู่หวานเบิกกว้างราวกับไม่เชื่อหูของตัวเองอย่างไรอย่างนั้น และอย่าว่าแต่จัสมินที่มีท่าทางตกใจแบบนี้เลย ตัวเขาเองที่เป็นคนพูดยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ว่าประโยคเมื่อกี้เป็นคนพูดออกมาเอง “หนูน่ะเขินมากเลยค่ะ แล้วพี่วินล่ะคะเขินเหมือนกับหนูไหม” จัสมินจิ้มหน้าท้องแกร่ง แก้มขาวใสแดงปลั่งบ่งบอกว่าเจ้าตัวเขินอายอย่างที่พูดจริงๆ มือใหญ่ข้างที่ว่างของอนาวินยกขึ้นกอบกุมแก้มเนียนนุ่มแล้วเกลี่ยเบาๆอย่างเอ็นดูในความน่ารักของเจ้าหญิงน้อยๆ รอยยิ้มอบอุ่นไม่จางหายไปจากริมฝีปาก “จัสมินเขินคนเดียวก็พอแล้วครับ อย่าให้พี่ต้องเขินด้วยเลย” “ทำไมล่ะคะ ทำไมพี่วินถึงเขินด้วยไม่ได้” คิ้วเรียวสวยขมวดกันยุ่งเพราะไม่เข้าใจว่าที่เขาพูดนั้นหมายความว่าอย่างไร ชอบตอบอะไรไม่ค่อยเคลียร์รอบเดียวให้ชัดๆ ไม่ค่อยได้ “ก็เพราะว่าถ้าพี่เขินมันคงไม่น่ามองเหมือนกับจัสมินไงครับ” “พี่วินทำหนูเขินอีกแล้วนะคะ” จัสมินบ่นอุบอิบแต่ทว่ามุมปากโค้งขึ้น ใบหน้าประดับไปด้วยความสุขอย่างชัดเจน “เด็กน้อย”

แรกพบสบตาสาวน้อย น้องสาว ลูกพี่ลูกน้องของเพื่อนสนิท ประธานหนุ่มเจ้าของโรงแรมอย่างภาคภูมิก็เกิดหัวใจเต้นแรงเหมือนหนุ่มน้อย ได้ยินเรื่องราวของสาวน้อยมาก็มาก มีโอกาสได้เจอ จากเรื่องบังเอิญก็เหมือนจะเป็นพรมลิขิตบันดาลชักพา

เพราะความคออ่อนเป็นเหตุ ดารินจึงต้องเสียตัวให้กับผู้ชายเฮงซวยคนหนึ่ง คิดว่าชีวิตนี้จะไม่ต้องเจอกันแล้ว แต่โชคชะตาก็เบ่นตลกกับเธอ ไอ้ผู้ชายเฮงซวยในคืนนั้นกลายมาเป็นเจ้านายของเธอ ชาร์ตัน หยาง และเธอดาริน ผู้ช่วยเลขา “เฮียคิดกำลังคิดอะไรอยู่คะ รินถามก็ไม่ยอมตอบ” “กำลังคิดว่าวันนี้จะมุดลงไปใต้โต๊ะแบบวันนั้นอีกดีไหมน่ะสิ” ลูบไล้ฝ่ามือที่หน้าขาขาวๆ เล่น จะว่าไปแล้วมันก็น่าสนดีเหมือนกัน ลูกค้ามีไม่เยอะแถมได้บรรยากาศไปอีกแบบ “หยุดคิดเรื่องหื่นๆ ในที่สาธารณะเดี๋ยวนี้นะเฮียชาร์ล” ดารินดุเสียงเข้มและตีมือใหญ่ที่ลูบต่ำลงเรื่อยๆ เธอกลัวใจคนหื่นที่สุด จะพูดเล่นหรือพูดจริงก็ไว้ใจไม่ได้ทั้งนั้น “ไม่ให้มุดตรงนี้ งั้นเราก็รีบกลับกันเถอะนะรินจ๋า” “เก็บอาการด้วยค่ะ” ดารินค่อนขอดอย่างหมั่นไส้ “เก็บไม่ไหว เมียเล่นน่าฟัดเกินต้านทาน”

ผ่านมาสิบสองปีแล้ว จากเด็กหญิงวัยสิบขวบ กลายเป็นหญิงสาววัยยี่สิบสองปี วันนี้สิ่งที่เขารอคอยกำลังจะสิ้นสุดลง ความอดทนอดกลั้นก็จะไม่มีอีกต่อไป เมื่อของรักกำลังจะกลับเข้าสู่อ้อมอกในอีกไม่ช้า น้องแพรวของพี่ เขาเฝ้าทะนุถนอมมาตั้งนาน เพื่อรอวันที่เธอพร้อมที่จะเป็นของเขาทั้งตัว และหัวใจ

“ยิหวาครับ หนูต้องเปลี่ยนผ้าอนามัยทุกสี่ชั่วโมงนะครับ ที่ใส่อยู่นี่เลยแล้วหรือยัง” “น่าจะยังนะคะ” “งั้นก็ไปเปลี่ยน หรือจะให้พี่เปลี่ยนให้ จะได้ลองฝึกดูด้วย” หญิงสาวตาโต “ไม่เอาค่ะ ยิหวาทำเองได้ ไม่กล้ารบกวนพี่พัฒน์ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ” จะลองเปลี่ยนผ้าอนามัยให้เธอเนี่ยนะ เขาคิดได้ยังไงกัน จะมีผู้ชายคนไหนเป็นเหมือนเขาบ้าง “แต่พี่เต็มใจนะ” “ถึงจะเต็มใจยิหวาก็ไม่ยอมหรอกค่ะ!”

นิยายเรื่องนี้เป็นแนวโคแก่กินหญ้าอ่อน อายุพระเอก-นางเอกห่างกันเป็น 10 ปี ไม่มีความสัมพันธ์ในครอบครัว เจอกันครั้งแรกโคแก่ก็ถูกตาต้องใจสาวน้อย ถึงขั้นประกาศว่า ฉันจะเอาเธอทำเมีย จะเอาเธอมาเป็นแม่ของลูกให้ได้! มีฉากหวานแหวว เลิฟซีนค่อนข้างมาก ไม่มีดราม่าปวดตับ ปวดใจ เน้นฟินเป็นหลัก คลั่งรักสุด ๆ

พี่ขุน และน้องหมูแดง พระเอก-นางเอกที่สุดจะน่ารักน่าหยิก ภายใตต้รั้วมหาวิทยาลัย ฉายาแตะละอย่างที่พี่ขุนตั้งให้น้องหมูแดงของเราวอนโดนหยิกตลอด หมูปีศาจบ้าง หมู ๆ ทั้งที่คนเขาชื่อหมูแดง แต่ถึงพี่เขาจะกวนแต่คลั่งรักน้องหมูสุดหัวใจ สกินชิพขั้นสุด ตำแหน่งผัวของน้องหมูต้องเป็นของพี่เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นแนวโคแก่กินหญ้าอ่อน พระเอกหื่นมาก ชอบคลุกวงใน มีฉากเลิฟซีน วาบหวามค่อนข้างเยอะ บางฉากของการบรรยายอาจมีคำที่ไม่เหมาะสมโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และทุกเหตุการณ์คือเรื่องสมมุติ . . . เมื่อโคแก่อยากเคี้ยวหญ้าอ่อน ปฏิบัติการตามตื๊อชนิดหน้าด้านหน้าทนจึงเริ่มต้นขึ้น ถึงขั้นตั้งตนเป็น 'ป๋า' สาวน้อยหน้าแฉล้มคนสวยแห่งเมืองสุพรรณ เกิดมาทั้งชีวิตเพิ่งเคยเจอคนหน้าด้าน ชอบโมเม มากกว่านั้นคือชอบคลุกวงใน คนหนึ่งอยากได้ คนหนึ่งอยากหนี ปฏิบัติการรุกไล่จึงเกิดขึ้น