เขาเป็นเด็กเกเรไม่เอาไหน ส่วนเธอเป็นเด็กดีมุ่งมั่นกับการเรียน ดูเหมือนว่าความต่างนี้ไม่มีวันจะมาบรรจบและลงเอยกันได้ แต่...เมื่อเขากลายมาเป็นเพื่อนบ้านคนใหม่ของเธอความสัมพันธ์ก็ได้ก่อตัวขึ้นจากเดิมที่ไม่ชอบหน้ากัน นานวันก็แปรเปลี่ยนเป็นรู้สึกดีจนกลายเป็นความรักอยู่มอปลายรักกันปานจะกลืนกิน แต่อยู่มาวันหนึ่งเธอกลับถูกเขาบอกเลิกทั้งที่ยังรักโดยทิ้งประโยคบอกเลิกเพียงไม่กี่คำไว้ในช่องแชตก่อนจะบล็อกเธอทุกๆ ช่องทางแล้วหายไปจากชีวิตเธอ และเมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งตอนขึ้นปีหนึ่งกลับพบว่าข้างกายเขามีผู้หญิงคนหนึ่งและเขาก็บอกกับเธออย่างเต็มปากเต็มคำว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟน...?

"หนึ่งอาจจะเคยรักพี่มาก แต่หนึ่งรักพี่ได้...หนึ่งก็เกลียดพี่ได้เหมือนกัน" เธอกับพ่อไปเจอเขาบาดเจ็บจึงช่วยเขาไว้และให้เขาพักอาศัยอยู่ด้วยกันเรื่อยมา เพราะไม่รู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหนอีกทั้งตัวเขาเองก็จำอะไรไม่ได้ จนเวลาผ่านไปเพราะความใกล้ชิดกันมันจึงเกิดความผูกพันธ์จนกลายมาเป็นความรัก อยู่มาวันหนึ่งเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ทั้งสองต้องพลัดพรากจากกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไปทั้งคู่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในสถานะที่ต่างกันราวฟ้ากับเหว หนำซ้ำเขากลับจำเธอไม่ได้และยิ่งซ้ำร้ายไปกว่านั้นเธอต้องมารับรู้ว่าเขานั้นมีคู่หมั้นอยู่แล้ว.....

“ปล่อยหนูไปเถอะนะคะ หนูขอร้อง” "เธออย่ามาทำตัวใสซื่อตีบทแตก แสร้งว่าไม่เคยไปหน่อยเลยน่ะสาวน้อย” ... เพลงพิณเพียงแค่จะเข้าไปตามหาพี่ชายในที่ทำงานของเขา แต่เพราะเดินไม่ดูตาม้าตาเรือเผลอเข้าไปในเขตพื้นที่หวงห้าม จนเป็นเหตุให้ธีรวัฒน์เข้าใจเธอผิดคิดว่าบุกรุกเข้ามาเพราะมีจุดประสงค์ไม่ดี ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายดันเข้ามาแทรก เพราะหาเงินไปจ่ายค่าเทอมไม่ทัน พี่ชายดันแก้ปัญหาแบบผิดๆ แอบเข้าไปขโมยของในโกดังของเขา และนั่นมันคือจุดเริ่มต้นของปัญหาทั้งหมดที่ตามเข้ามาพัวพันในชีวิตที่สงบสุขเรียบง่ายของเธอ และทุกอย่างที่มันเกิดขึ้นจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล... แล้วเด็กสาวตัวเล็กๆ อย่างเธอต้องรับมือกับปัญหาวุ่นวายใหญ่โตพวกนี้ยังไง...

"คุณอย่าลืมทำตามที่ตกลงกับหนูไว้นะคะเรื่องพี่เม" "หึ! ลืมตาตื่นขึ้นมาก็ทวงถามค่าตัวเลยนะ.." เธอทำทุกอย่างเพื่อพี่สาว ส่วนเขาทำทุกอย่างไปเพราะความเกลียดชัง แต่สุดท้ายแล้วใครจะตกเป็นทาสใคร... ... เขาหยิบยื่นข้อเสนอให้ เพื่อพี่สาวที่เธอรักเด็กสาวจึงสนองรับข้อเสนอนั้น ตกเป็นทาสกามารมณ์ต้องยอมตามใจเขาทุกอย่างเพราะข้อแลกเปลี่ยนที่ได้ตกลงกันไว้ เขามองเธอเป็นแค่ของเล่นใกล้มือ ดูถูกเหยียดหยามเธอที่ยอมทำแม้กระทั่งนอนกับเขาเพื่อให้ได้ในสิ่งที่พี่สาวของเธอต้องการ แต่เมื่อวันหนึ่งข้อตกลงนั้นได้สิ้นสุดลงไปพร้อมกับพี่สาวของเธอ เด็กสาวเป็นอิสระและโบยบินไปจากเขา มันทำให้เขาทนทุกข์ทรมานและรู้ใจตัวเองทันทีเลยว่า...แท้ที่จริงแล้วเขารักเธอมากแค่ไหนและเธอไม่ใช่แค่ของเล่นอย่างที่เขาเคยคิดแต่เธอคือ..."ของรักของหวง" ของเขาต่างหาก.....

วาสิตายอมรับโทษทัณฑ์ทั้งที่ความผิดนั้นเธอไม่ได้เป็นคนก่อเพราะเหตุผลบางอย่าง ติณณภพจึงมองเธอเป็นเด็กสาวกร้านโลกที่ทำทุกอย่างได้แม้กระทั่งยอมนอนกับเขา แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปเด็กสาวกลับค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไปอยู่ในหัวใจ จากความโกรธเปลี่ยนบทลงโทษเป็นความรักความหวงแหน จากทัณฑ์ร้ายกลายเป็นทัณฑ์รักอันหอมหวานที่ติณณภพไม่อาจถอดถอนตัว เขาจึงทำทุกอย่างเพื่อผูกมัดวาสิตาไว้ให้อยู่กับเขาตลอดไป

เขาและเธอเคยปะทะคารมและไม่ชอบหน้ากัน เป็นคู่กัดกันตั้งแต่สามสี่ปีก่อน แล้วก็ไม่ได้เจอกันอีก วันหนึ่งบังเอิญได้กลับมาเจอกัน หลังจากนั้นก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคชะตาหรืออะไร ทำให้ทั้งคู่ได้เจอกันอีกอยู่เรื่อยๆ อยู่มาวันหนึ่งเกิดมีเหตุให้พลาดพลั้งมีสัมพันธ์ลึกซึ้งทางกายกันขึ้นมา เขาจากตอนแรกที่ไม่คิดอะไร ไม่เคยคิดกับใครในฐานะเมีย ไปๆ มาๆ เกิดหลงรักเธอขึ้นมา เขายอมรับกับใจและยกเธอให้อยู่ในฐานะเมีย แต่เธอดันบอกว่าเขาเป็นแค่ชู้  "พริมกับพี่เซ็ทเราหมั้นกันแล้ว ถ้าจะมีใครเป็นชู้ คนคนนั้นก็คงจะเป็นเฮีย!" "พริมมี่!!" เรื่องวุ่นๆ คงจะไม่เกิด ถ้าเธอไม่ไปหมั้นหมายกับลูกชายของเพื่อนพ่อตามคำของผู้ใหญ่ เขาหึงหวงหนัก จนมาวันหนึ่งเธอเกิดท้องขึ้นมา ด้วยความหึงหวงและความปากพล่อยของตัวเองหรือคิดน้อยไป เธอบอกกับเขาว่าท้อง แต่เขาพูดประชดเธอด้วยการถามเธอว่าท้องกับใคร เธอเสียใจหนัก จนเป็นเหตุให้ตัดขาดความสัมพันธ์กับเขา... "ที่หนูมานี่ มีอะไรก็พูดออกมาตรงๆ เลยเถอะ" "พริมท้อง" "หนูท้อง? แล้วหนูท้องกับใครล่ะหืม..ท้องกับคู่หมั้นหรือท้องกับชู้อย่างเฮีย!?" เพี๊ยะ!! "ถึงพริมจะง่ายกับเฮีย ก็ไม่ได้หมายความว่าพริมจะร่านไปนอนกับคนอื่นจนไม่รู้ตัวหรอกนะคะว่าใครคือพ่อของลูก..ลาก่อน!" ... ประชดกันไป ประชันกันมา ปากร้ายปากแซ่บพอกัน *พระเอกปากร้าย หื่น ขี้หึงขี้หวง แต่มุมอบอุ่นเฮียแกก็มีน้า จะกำราบเมียแต่เจอเมียสู้กลับ😅 *นางเอกปากแซ่บพอกัน นิสัยกวนๆ.. ภายนอกดูเปรี้ยวมั่นใจ เหมือนไม่แคร์อะไร แต่ภายในนั้นกลับอ่อนไหวง่าย เป็นคนเจ็บแล้วจำ  *เนื้อหาไม่เน้นการเน้นงาน ไม่มีปมซับซ้อน ดราม่าไม่มาก แต่ความฟินมีแน่นอน

เขาเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ปู่เธอรับมาอุปการะ ส่วนเธอคือทายาทของผู้มีพระคุณ เพราะความใกล้ชิดจึงก่อเกิดเป็นความรักขึ้นมาในใจ เขาแอบรักเธอ เธอแอบรักเขา ต่างคนต่างรักแต่ไม่กล้าบอก เพราะคิดมากกันไปเองกับคำว่าสถานะที่ต่าง จนเกิดเป็นปมขึ้นมาในใจ เขาพยายามทำตัวถอยห่าง เธอพยายามขยับเข้าไปชิดใกล้ เขาคิดเตือนตัวเองไว้เสมอว่ายังไงก็คงจะไม่มีวันได้รักกัน จนกระทั่งวันหนึ่ง...เรื่องราวทุกอย่างก็ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาและเธอไป เมื่อเธอต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักและเขาคือคนที่ต้องคอยดูแลเธอ... ***** พระเอกเป็นสุภาพบุรุษ อบอุ่น รักน้องมาก นางเอกใสๆ น่ารัก ขี้อ้อน แต่น้องสายรุก รักพี่มาก ขี้หึงขี้หวง งี่เง่านิดๆ พอน่ารัก ไม่ได้งี่เง่าจนน่ารำคาญ ... นิยายรัก ฟีลกู๊ด เบาสมอง พ่อแง่แม่งอนน่ารัก ๆ ไม่มีปมหนักหรือซับซ้อน ไม่ดราม่า เนื้อหาไม่เน้นการเน้นงาน เน้นความฟินดำเนินเรื่องความสัมพันธ์ของพระนางเป็นหลัก บรรยายเนิบนาบตามสไตล์ไรต์กุล

อยากแก้แค้นแฟนเก่าที่เป็นอา แต่ไหงไปๆ มาๆ ไปได้หลานสาวเขามาเป็นเมีย----------เคยถูกแฟนและเพื่อนสนิทหักหลัง เขาเลือกที่จะนิ่งเฉยและเงียบหายไป แต่ความเจ็บใจมันย่อมมี เมื่อวันนึงแฟนเก่ามีจุดอ่อน มันทำให้เขานึกอยากทำอะไรสนุกๆ ขึ้นมา อยากทำให้แฟนเก่าเสียความรู้สึก อยากให้เธอได้ลองเจ็บใจดูบ้างแต่ทำไปทำมาจุดมุ่งหมายของเขากลับต้องหันเหและเปลี่ยนไปเพราะหลานสาวแฟนเก่า เธอต้องมาพัวพันกับเขาอย่างไม่รู้ตัวและไม่เต็มใจ เธอไม่ใช่หมากที่เขาวางไว้ แต่เธอคือคนที่ทำให้เป้าหมายของเขาไขว้เขว!---------ธารา อัศวเดชา น้ำ อายุ 35 ปีธารา แปลว่าสายน้ำ แต่สายน้ำอย่างเขาที่มันควรจะเย็นกลับต้องร้อนราวกับไฟ เมื่อได้มาเจอเธอ..หลานสาวแฟนเก่า......พาไล ฉัตรชญา พาย อายุ 18 ปีเด็กสาวกำพร้าแม่ตั้งแต่เด็กและต้องมาเสียพ่อไปอีกจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอจึงต้องมาอยู่ในความดูแลของผู้เป็นอา เด็กสาวอยู่ดีมีสุขกับชีวิตที่เรียบง่าย แต่มันไม่สงบสุขอีกต่อไปเมื่อแฟนเก่าของอาปรากฏตัว