ครั้งหนึ่งข้า"ลู่ชิงชิง"ต้องกลายเป็นสตรีโง่เขลาเพียงเพราะรักและคิดว่าเขา"หวังซูเหวิน"จะรักข้าตอบ แต่มันกลับผิดมหันต์ บัดนี้เมื่อข้าได้ย้อนเวลากลับมาที่จุดเริ่มต้นคนที่ชิงชังข้าผู้นั้นข้าจะไม่ขอรักอีก.

เพราะความโง่เขลาจึงทำให้ข้า"ไป๋เยว่หลิน"ถูกผลักไสจากทุกคน ข้าไม่เคยได้รับความรักแม้แต่กับชายที่ได้ชื่อว่าสามี เขาชิงชังอ้อนวอนอยู่ทุกค่ำคืนให้ข้าไม่ตายดี บัดนี้ข้าจะลืมทุกอย่างแล้วหายไปจากชีวิตเขาเอง.

ข้า"เจียงหนิงเอ๋อร์"สตรีที่ผู้คนต่างพากันตราหน้าว่าต่ำช้าไร้ยางอาย ข้าหลงรักบุรุษผู้หนึ่ง ทว่าสิ่งตอบแทนที่ข้าได้รับจากเขาคือความโง่งม จางสือเยว่ในเมื่อท่านรักข้าไม่ได้ข้าเองก็จะไม่ขอรักท่านแล้ว…

ข้า"จ้าวหว่านหนิง"สตรีที่ผู้คนชิงชังเป็นที่สุดข้าทำเลวสารพัดเพื่อร้องขอความรักจากเขาแต่มันกลับไร้ค่ายิ่งนัก ข้าเจ็บปวดมีจุดจบน่าเวทนา แต่บัดนี้ข้าได้หวนกลับมาอีกครั้ง ความรักงั้นหรือข้าไม่ต้องการแล้ว.

ข้า”มู่หว่านหนิง“สตรีที่ผู้คนตราหน้าว่ามีจิตใจคับแคบ ข้ารักชายผู้หนึ่งไปอย่างไม่คิดเผื่อใจและเพราะความรักนั้นทำให้ข้าสูญเสียทุกอย่างแม้แต่ความทรงจำ บัดนี้ชายที่ชิงชังข้าผู้นั้นข้าจะเลิกรักเขาอีกต่อไป.

ข้า"เยว่จิน"สตรีที่เชิดชูความรักจนหูหนวกตาบอด ข้ายอมถูกตราหน้าสารพัดเพียงเพราะรักคำเดียว แต่เขากลับไม่เคยรักข้าเลยสักครั้งและในเมื่อความชิงชังนั้นมันมากมายยิ่งนักข้าจะหายไปจากชีวิตท่านเอง"โจวสืออวี่.

สตรีที่ใคร ๆ ต่างขนานนามว่ามีจิตใจคับแคบ "ไป๋เจียอวี่"คือข้าเอง และเมื่อความรักที่ข้ามอบให้กับคนที่ไม่เห็นค่า ท้ายที่สุดมันได้กลายเป็นความเกลียด ข้า...จะขอทวงคืนทุกอย่างที่ถูกพรากไป

ข้า“หลันอันหนิง”สตรีที่ผู้คนกล่าวขานว่ามีจิตใจคับแคบ ข้าหลงรักบุรุษผู้หนึ่งยอมทำทุกอย่างเพื่อหวังเศษเสี้ยวความรักจากเขา ทว่าข้ากลับได้รับเพียงความโง่งม “เฉิงหยาง“นับจากนี้ข้าจะถอดถอนหัวใจไม่ขอรักท่าน.

“จางลี่ถิง”นักเขียนผู้ด้อยประสบการณ์ได้หลุดเข้าไปในนิยายที่ตัวเองเขียนแล้วกลายเป็นนางบำเรอของตัวร้าย คืนแรกก็ถูกเขาจับอุ่นเตียง ทว่าเรื่องไม่จบแค่นั้นเมื่อตัวประกอบเริ่มมีตัวตนหายนะจึงเริ่มบังเกิด…

ข้า”ไป๋เยว่ฉี“ข้ามอบรักให้กับบุรุษผู้หนึ่งที่เดียดฉันท์ข้ายิ่งกว่าสิ่งใด ข้าพยายามทำทุกอย่างเพื่อหวังว่าเขาจะรักข้าบ้างแต่แล้วข้ากลับได้เพียงความโง่เขลาเป็นรางวัล "เจียงเฉิง"จากนี้ข้าจะไม่ขอรักท่าน...

ข้า"ไป๋ลู่เหลียน"สตรีที่ต้องสมรสเพียงเพราะสัญญาระหว่างสองตระกูล วันหนึ่งข้าถูกสังหารด้วยน้ำมือของชายผู้เป็นสามี ทว่า...ข้ากลับตื่นขึ้นและไม่ใช่คนเดิม ความอันตรายของตัวร้ายเช่นเขา ข้า...จะไม่ขอรักอีก

หากแต่ว่าความอ่อนแอจึงทำให้ข้า”จางเหมยลี่”ถูกคนรอบข้างคอยเอาเปรียบ ซ้ำร้ายสามีข้า”หวังซีห่าว”ยังไม่แยแสแต่ข้ากลับยอมเชื่อฟังเพียงเพราะรักเขา บัดนี้ข้าได้ตาสว่างและนับจากนี้ข้าจะรักแค่เพียงตัวข้าเอง...

ข้า“ลู่ฟางหรง”สตรีที่ถูกตราหน้าว่าชั่วช้าเพียงเพราะความผิดที่ข้าไม่ได้ทำ ข้าเจ็บปวดสูญเสียทุกอย่างแม้กระทั่ง…ความทรงจำบัดนี้ข้าเหมือนกับได้ชีวิตใหม่ สามีที่เดียดฉันท์ชิงชังข้าผู้นี้ ข้า…จะไม่ขอรัก.

ข้า"มู่เฟยฉี"สตรีที่ในชีวิตนี้ไม่เคยมีใครต้องการ ข้าถูกผลักไสให้เกี่ยวดองกับตระกูลจางเพื่ออำนาจ ทว่า"จางเหว่ย"บุรุษที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีกลับรังเกียจข้ายิ่งกว่า ชีวิตที่ต้องทนทุกข์ข้าจะไม่ขอทนอีกต่อไป.

ข้า "หมิงเอ๋อร์" สตรีที่ลือกันทั่วว่าไร้ซึ่งเมตตา แต่ใครเล่าจะรู้ว่าข้าเองก็มีใจรักมั่นต่อท่านมิเคยเปลี่ยน "หลี่เฉา" หากท่านเกลียดชังข้านัก หากการที่ข้าหายไปคือความปรารถนาของท่านจริง ข้ายินยอม

หากการที่ข้าหายไปทำให้ท่านมีความสุข ข้า"เยว่เฉิงหลิน"ยินยอม ใจข้าที่รักมั่นแม้ชีวิตยังให้ได้ ไฉนท่านกลับมองข้าด้วยสายตาเดียดฉันท์ปานนั้นเล่า ข้ายอมถูกมองเป็นหญิงชั่วช้าไม่ใช่เพราะรักท่านหรือ ท่านอ๋อง.

ข้าเกิดใหม่ในร่างของตัวร้าย หากข้ามีโอกาสเลือกได้อีกสักหนข้าจะไม่มอบหัวใจแก่ชายใดอีก นับจากนี้ข้าจะไม่เจ็บปวดจากฝีมือของเหล่าบุรุษผู้ซึ่งจ้องแต่หาผลประโยชน์จากความอ่อนโยนของสตรี

ข้า"จ้าวลี่ถิง"ข้าหลงรักบุรุษที่แม้แต่ใบหน้าข้าเขายังไม่อยากมอง ด้วยความโง่เขลาข้าคิดว่าสักวันข้าจะเอาชนะใจเขาได้ ทว่าทุกอย่างที่ทำมันกลับไร้ค่าไปหมด"เฉินอี้หมิง"นับจากนี้ข้าจะเลิกรักท่าน...

ข้า"หลัวเฟิ่งไป๋"สตรีที่ครอบครัวคนรักพากันผลักไสไล่ส่งสารพัด ข้าสูญเสียทุกอย่างรวมทั้ง...ความทรงจำ มันเหมือนกับข้าได้ชีวิตใหม่อีกครั้ง และสามีอำมหิตเดียดฉันท์ข้าผู้นี้ ข้า...ไม่ต้องการเขาอีกต่อไป