บทที่ 1 : แผนของคุณใหญ่
หลายเดือนก่อน...
สภาพหญิงสาวที่นอนพลิกไปพลิกมาบนเตียงนอนนุ่มกำลังทำให้คนที่ยืนมองอยู่ต้องลอบกลืนน้ำลายอยู่ในคอเป็นระยะ เพราะตอนนี้ผิดชอบชั่วดีในใจกำลังทำให้เขาสับสนว่าตัวเองควรจะทำตามแผนที่วางเอาไว้หรือไม่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ราวชั่วโมงก่อน เขายังคิดแผนเลวๆได้เป็นฉากๆอยู่เลย หลังจากที่ได้เห็นว่าแม่คนสวยบนเตียงเที่ยวเดินฉีกยิ้มให้คนในงานวันเกิดแม่เขาไปทั่วงานจนทั่วถึงขนาดไหนน่ะ!
จริงๆแล้วแผนที่เขาวางเอาไว้ก็ไม่มีอะไรยากเลยแม้แต่น้อย เขาแค่ใช้บริกรที่เสิร์ฟน้ำให้แขกในงานคนหนึ่งเดินไปตามขวัญเอยให้มานั่งดื่มเป็นเพื่อนเขาในสวนด้านหลังของบ้านก็เท่านั้น ทีแรกเขาก็คิดว่าขวัญเอยอาจจะกลัวเขาจนไม่กล้าเดินตามมา แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรดลใจถึงทำให้เธอนึกบ้าจี้ทำตามที่เขาสั่งผ่านไปอย่างว่าง่าย อาจจะเป็นเพราะเธอกลัวเขาเป็นทุนอยู่แล้วหรือเปล่าทุกอย่างเลยเดินตามแผนเลวๆของเขาได้ง่ายขนาดนี้
แผนที่เขาจงใจจะมอมเหล้าขวัญเอยให้เหลือสติสัมปชัญญะให้น้อยที่สุดเพื่อกระทำบางอย่างเพื่อเป็นการขัดขวางไม่ให้เธอได้มีโอกาสไปเสวยสุขที่ไหน และมันจะยากอะไรกันกับการจะมอมเหล้าคนคนหนึ่งที่ไม่เคยได้ลิ้มลองรสเครื่องดื่มพวกนี้ให้เมาตาม เขาแค่ใช้ใบหน้าดุๆมองเธอแค่นิดเดียว หญิงสาวตรงหน้าก็เต็มใจกระดกน้ำสีอำพันในมือจนแทบหมดแก้วแล้ว และแน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่แก้วเดียวหรอก ในเมื่อแผนของเขานั้นมันต้องใช้ความไร้สติของเธอมาเป็นตัวนำทางนี่นา
กวินนั่งมองภาพหญิงสาวตัวเล็กที่แต่งตัวน่ารักคล้ายกับเจ้าหญิงในงานด้วยแววตาแปลกไปจากเดิม เขายอมรับว่าวันนี้ขวัญเอยสวยมากจนเขาเผลอมองอยู่หลายครั้งหลายหนจนแทบจะห้ามตัวเองให้หยุดมองไม่ได้ ด้วยสัดส่วนร่างกายที่สมบูรณ์สวยงามแบบสาวสะพรั่ง แถมมีหน้าอกหน้าใจมากกว่าคนในวัยเดียวกันไปมาก มันเลยทำให้ชุดเดรสชีฟองสั้นเหนือเข่าแบบเกาะอกที่หญิงสาวสวมใส่ในวันนี้ดูดีขึ้นมาทันตาเห็น ไหนจะผิวพรรณที่ขาวเป็นยองใยนั่นอีกที่ดูน่าทะนุถนอมและน่าสัมผัสในคราวเดียวกัน ไม่น่าเชื่อว่าเด็กสาวในบ้านที่เขาเคยมองว่าเป็นแค่ ‘เด็ก’ พอถูกจับแต่งตัวสวยงามโดยแม่ของเขาแล้วจะทำให้ทุกคนตะลึงได้มากขนาดนี้ เพราะจริงๆแล้วแม่เขาหวังจะแนะนำขวัญเอยให้บรรดาลูกชายของเพื่อนๆในสังคมของแม่ได้รู้จักเอาไว้ เลยต้องลงทุนเนรมิตเด็กกะโปโลให้สวยงามราวกับเจ้าหญิงแบบนี้ไง และนั่นก็เป็นผลทำให้เขาคนที่ไม่ค่อยชอบขวัญเอยมาแต่ไหนแต่ไรเกิดอยากคิดขัดขวางขึ้นมาทันที!
ไหนจะเพื่อนของน้องชายเขาอีกคนที่ทำท่าว่าจะทั้งหลงทั้งรัก ‘แม่กาฝาก’ อย่างขวัญเอยอีก ก่อนหน้านี้มันก็มาเสนอหน้าจนเขาหงุดหงิดอยู่หลายครั้งหลายหน แล้วเขาจะยอมให้แม่นี่โบยบินออกไปนอกบ้านได้ยังไงกัน ในเมื่อพ่อแม่เขาชุบเลี้ยงหญิงสาวมาร่วมยี่สิบปี ตั้งแต่สมัยเป็นเด็กจนโตเป็นสาวขนาดนี้ หากเจ้าหล่อนไม่คิดจะตอบแทนบุญคุณกันสักหน่อยมันก็คงจะเกินไป
แม้สำนึกด้านดีกำลังร้องบอกเขาว่าสิ่งที่กำลังจะตัดสินใจทำมันผิดอย่างร้ายแรง ผิดมากที่สุดและอาจจะไม่ได้รับการให้อภัยจากใครๆรอบตัว แต่อีกใจลึกๆที่มันถูกซ่อนอยู่ในซอกหลืบของหัวใจกลับร้องบอกให้เขารีบลงมือจัดการทำตามแผนทุกอย่างให้ไวที่สุด ไม่อย่างนั้นหญิงสาวหน้าหวานตรงหน้าคงต้องถูกยกให้ใครสักคนที่เข้าตาแม่เขาในค่ำคืนนี้อย่างแน่นอน ซึ่งเขาเองคงทนไม่ได้แน่ๆ แม้ปากจะบอกใครต่อใครว่าเกลียดแสนเกลียดขวัญเอยแค่ไหน แต่พอแม่เขาทำท่าจะยกหญิงสาวให้ใครต่อใครจริงๆ ทำไมนะ...ทำไมเขาถึงรู้สึกหน่วงในอกขึ้นมาได้ขนาดนี้ เด็กในบ้านคนนี้ควรจะถูกยกให้ใครคนอื่นๆจริงๆอย่างนั้นหรือ?
หลังจากหญิงสาวตรงหน้าเริ่มไร้สติมากขึ้นเรื่อยๆ กวินก็ตัดสินใจอุ้มขวัญเอยขึ้นมาบนห้องตัวเองแบบเงียบๆ โดยใช้ประตูด้านหลังบ้านที่อยู่ใกล้บันไดมากที่สุด เพราะหากขึ้นจากทางด้านหลังก็จะเดินขึ้นไปเจอห้องนอนของเขาพอดี ชายหนุ่มอาศัยจังหวะที่ทุกคนใกล้จะตัดเค้กในงานวันเกิดรวบตัวหญิงสาวขึ้นห้องทันที เพราะรู้ดีว่าช่วงเวลานี้แขกเหรื่อมากมายคงจะไปรุมล้อมกันอยู่ที่หน้าเวทีจนแน่น เขาแค่ติดสินบนใครสักคนเพื่อให้ไปบอกพ่อหรือแม่ว่าขวัญเอยเข้ามาช่วยงานในครัวตามความถนัดของเจ้าตัว แค่นี้มันก็คงไม่มีใครสงสัยแล้ว
ชายหนุ่มวางร่างแน่งน้อยลงบนเตียงด้วยความเบามือ ก่อนจะค่อยๆขยับตัวถอยห่างไปทีละนิดเพราะเหมือนจะรู้สึกไม่ค่อยดีนักยามที่ต้องตัดสินใจทำเรื่องเลวร้ายขึ้นมาจริงๆ คิดได้ดังนั้นเขาเลยตัดสินใจว่าจะตัดปัญหาโดยการทิ้งหญิงสาวเอาไว้ที่นี่ก่อน บางทีเขาควรออกไปรับลมข้างนอกสักพักแล้วค่อยคิดดูใหม่อีกทีว่านี่มันคือสิ่งที่เขาควรทำจริงๆหรือเปล่า