herkesin içinde nefret dolu bakışları ile _" 3,gün tam 3 gün sonra hak ettiğin gibi taşlacaksın , namuzsuz kadınların hakkı bu " dediğine ben Sesizce yüzüne bakarken zifiri karanlık gözlerinde kendi yansımamı görürken. o, üç gün sonra beni meydan taşlacaktı. aç Susuz bırakacaktı. neden? ben ne yapmıştım ki ? bu adam beni böyle bir hüküm ile cezalandırıyordu. o gün Fırat'ın başında avazım çıktığı kadar bağırdım _" senin kaderini bana yaşatıyorlar anne" dediğimde içim kor gibi yanarken yapmadığım birşey yüzünden namuzsuz gibi ölmek istemiyordum. ben Dilzar,bu benim hikayem “Olmayan hayatımı feda etmemi istiyorlardı Hiç sormadılar ki hayatın varmı diye? Ben yapamam annemin ve kardeşlerimin katili olan adama ölmesin diye bedel olamam? Avazım çıktığı kadar bağırmak istiyordum. Ama biri duyar diye de bağıramıyordum.. Babam yaşındaki adamın babamın kaçırdığı karısı yerine verilecektim .. Bu hangi töre hangi yasa hangi dinde vardı. Yapamazdım bunu annemin ve kardeşlerimin mezarı olan Fıratın başında bağırdım “hainsin beni de alsaydın ya ” Değip dizlerimin üzerine çöküp çaresizligi ve bir hiç oluşumu hissetim benden ne istediklerini onların da aklı almıyordu . demek ki akılları alsaydı istemezlerdi. . Bizim hayatımızı mahf eden adamın canını kurtaracakmışım öyle dediler. Haksızlık ve zülüm edilende bizdik bedeli de biz ödeyecektik . Arsız güçlü olunca haklı da haksız oluyormuş! Benden olmayan hayatımı babam için feda etmemi istiyorlardı .. Feda edecek bir hayatım yoktu . Ama ölmesin diye de kendimi bedel edecek bir babamda yoktu . Ölmek istiyorum dediğim günleri arayacağım aklıma gelmezdi. Daha ne yaşıyacaktım ki kaldı mı birşey bilmiyorum? ama ben tükendim artık Yok olmak ister mi insan ben yok olmak istiyordum var olmamış gibi yaşamamış gibi iz bırakmadan sesizce yok olmak Ona bakıp bogazımda ki düğümle zor yutkundum Gözlerinin içine baktım çaresizce “Benim kimsem yok”dedim Bunu söylerken burnumun direği sızladı ama kimsem olmadığı gerçeğini değiştirmedi “Kimsesizin , kimsesi olurum “dedi . O an ona bakarken “benim kimsem yokken bile böyle çaresiz değildim. beni sen kimsesiz bıraktın “demek istedim. ama sustum Ben o kadar şey yaşadım hepsinde bir şekilde Dayanabildim . ama bu adamın bana yaptığını Kimse yapmadı ilk defa kimsesizliğim acıtıyordu kalbimi aciz hissetim kendimi Kimsesizligine kimse olurum demişti. oysa onun bilmediği beni vatansız bırakanda ,yersiz yurtsuz bırakanda oydu yutkundum ve gözlerinin en derinine bakmak istedim son görüşümdü belki doya sıya bakmak istedim ellerimle kaldırıp yüzümü sevmek istedim hiç izin vermediği yüzüne sevmek istedim . ama öyle baktı ki gözlerime can vericem sandım bakamadım .. Allahım bu adamın aşkıda varlığı gibi beni yok edecek zor çıkan sesimle“Bunca yaptığından sonra mı”Gözleri gitme der gibi bakıyordu .ama gitme demedi bana. ben gitmiyordum ki götürülüyordum tıpkı onun bana yaptığı gibi Boş bir çuval gibi herkes istediği yere çekiyordu . Başını yaramazlık yapan bir çocuk edasıyla salladı ilk defa biri beni kaybetmek istemiyordu beni kaybetmek istemeyen adam Benden eser bırakmamıştı o bilerek isteyerek yapmıştı herseyi Gözleri dolmuştu bana bakarken ben 9 yaşından sonra hiç ağlamadım o günden sonra yaşadığım hiç bir acı o acımın üzerine çıkmadı belkide ondandı ama bu adam beni ağlatmıştı… Çok ağlatmıştı nasıl yaşıyacaktım ki ben bundan sonrası varmıydı benim için bir hayat bilmiyorum…Kendime kızıp bu neyin çaresizligi demek istedim Ölüm gibi bazı şeyler ve o beni seve seve öldürmüştü bildiğim tek şey bana yeni bir gençlik degil yeni bir hayat lazımdı ilkini ziyan etmişlerdi.

şifacı ve doktorun hikayesine hoş geldiniz. sevdiği adamın düğününe giden şifacı Gazeli'nin şifalı elleri yüreğinde ki acıya iyi gelmemişti. Gazeli küçük yaşta Mardin'nın taş sokaklarında gördüğü çocuğun hayatı boyunca ona imtihan olacağını bilmiyordu. Gazeli annesi ölünce babasının evlenmesi ile onlara kötü davranan üvey annelerinin elinden alan dedeleri onları Irak'a götürür. Gazeli genç bir kız olana kadar hiç Mardin'e gelmez. annesine mezar olan Mardin ondan çocukluğunuda almıştı. ama daha küçükken ellerinde ki şifayı fark etmişti.. annesi ölmeden önce elini ona vermişti. Gazeli' nın şifalı elleri daha da şifalıydı. doktor Rodi Kılıçoğlu Mardin'in en büyük aşiretin' nin genç doktoru Dünya çapında başarılı bir doktor. yaptığı yanlış seçimler ile hayatı tepe taklak olur. doktor ve şifacının acı ve imtihan dolu yolları kesişir ama ne Gazeli eski küçük güzel kızdır neden Rodi giden annesinin ardından ağlayan çocuktu. Rodi şifalı ellerine inanmayıp hurafe diyor. gazeli' nasibi olmayan adamın gözü önünde acı çekmesine dayanamıyor.

İki yaralı yüreğin hikayesi.Yüz başı Evin kılıç Bölgenin en büyük aşiretlerinden biri olan soran aşiretinin ağası Asır soran.İki beden tek bir acıyla yanıp kül oldu .Anka kuşu misali kullerinden doğmuşlardı,güneşin geceyi aydınlattigi gibi bir aşk doğmuştu hayatlarına.Evin daha 7 yaşında anne babasını kaybetmiş,10 yaşında hayatın acı yüzü Tanışmıştı.Daha sonra yaşadığı kötü olaylar ile Dünya da yaşamak için hiç bir sebebi yokken tutunduğu tek şey bir avuç dolusu insan ve mesleği.Evin özel kuvvetlerde asker.Yıllar sonra Hayatını mahf eden adamın abisine aşık olur.Daha 10 yaşında onu hayattan soğutan küçük bedenine el süren adamın abisi onu hayata başlamıştı.Asir soran kendi ailesinin yaptığı yanlışlar ile yıllarca asiretini düzene koyup sırtında ki yükler ile Sevdiği yaralı kadın onu düğün günü terk eder.Asir 'ın hayatının en mutlu günü ona zehir olmuştu bilmiyordu evin neden onu terk etmişti.6 ay boyunca karısının bir erkekle ile kaçtığını söyleyip onu zor duruma koyan aşirete inat karısını korumak için Her yerde ararken Evin ondan kaçıyordu çünkü asir onu bulsa öldürecekti.Onun ölümesi sorun olmaz ama Evin biliyordu Asir bunu yaparsa vicdan azabından ölürdü.Gözü ile görmüştü asir kendi ailesinin hatalarını bedelini kendisi yapmiş gibi ödemişti.

Hayır, hayır bu o olmaz .aklım inkar ediyor ama kalbim onu yüz metreden görse gölgesinden tanırdı. Bu kadar değişmiş olamaz .. kanlar içinde karşımda duran adama bakarken boğazım düğüm düğüm olurken. Kalbim onun adını fısıldarken dilim lal olmuştu. Bir türlü yerimden kıpırdamıyordum. Göğsü kanlar içinde kalmış bana hayal kırıklığı ve şaşkınla bakıyordu. Sanki o da beni burda beklemiyordu. Gerçi bende onu birgün böyle bir durumda görmeyi beklemiyordum. Mirkan yaşadığı şaşkınlığı bir türlü üzerinden atamıyordu. Sanki o vurulmamıştı da, o kurşun yarası benim yüreğim de kalbim ağrıyordu. Onu bir zamanlar ailem için terk ederken şimdi karşısında duruyordum, Bakışında sade nefret vardı. Öyle ki acıyla bakan yüzün de sadece nefret vardı. _"Ne işi bunun burada?. Onun için Bir hayal olmalıydı benim burda olmam. Tüm acısına rağmen gülmeye çalıştığında gülüşü alaycı çıkmıştı. gözlerimi ondan ayıramıyordum. Ne yapacağımı, nasıl davranacağımı bilmiyordum. Çünkü duyduğum kadarıyla Mirkan yurtdışına gitmişti keyfi yerindeydi. Ama şimdi, kanlar içinde, vurulmuş halde karşısımda durmuş ve ona gülüyordu. Sonunda kendimi toplayıp yüreğim gibi Titreyen ellerimi ona uzattım. Yarasına bakmak için ağlamamak için kendimi zor tutuyorum. O anda Mirkan’ın nefret dolu sesiyle irkildim: — Çek lan o elini! Bir daha bana dokunma! Elimi kendime çektim. İyide ona dokunmasam ölürdü. Ona dokunmamdansa ölmeyi tercih ediyordu. Tekrardan ona yaklaştım. Elini kaldırıp yüzüme bakmadan Agit’e dönüp sert bir sesle devam etti: — Bu kadın bana dokunmayacak! Agit beni görmenin şaşkınlığı ile içinde olduğumuz lanet olasıca durum ile sinirli bir şekilde. — Abi yapma, kan kaybından öleceksin! Mirkan öfkesini gizlemeden haykırdı: — Agit bana dokunmayacak .derken devam etti. _" unuttun lan bu bana ne yaptı unuttun mu. Burnumun direği sızladı ne yapacağımı bilemedim. _" abi yapma . Mirkan' baktı Agit'e laf anlatamıyor Sinirle dişlerini sıkarken kafasını sedyeye vurup. Bu bir emirdir! Bu son sözüm, bu kadın bana dokunmayacak!

"Bırak onu bırak ne istersen yapacağım." Avazım çıktığı kadar bağırarak kaderime isyan ediyordum.insan kılığındaki iblis ,yüzündeki Zafer gülümsemesi ile bana bakarken ben Şervan'a bakıyordum.Yüzünden boynuna doğru çizdiği şah damarının üzerinden bastıra bastıra geçiyordu!demin belinden çıkardığı hançerin kör tarafı ile !!Korku tüm benliğimi Sararken nefesim kesildi sandım." Tamam" değip demir parmakların arkadından baktığım da Şervan bana bakıp gülümsüyordu.Bizim halimiz idam sehpasında ki bir mahkuma çok yaşa demek gibiydi.Şervan" Korkma ben burdayım " diyor Kurban olduğum ." Başımı hızlıca sallayıp akan gözyaşlarımı sildim " Vallahi korkmuyorum (Yamal' )"gerçek adı (Şervan ) dıuzattığım elimi iblis ayağını kaldırıp var gücü ile tekmesini attı.Sesim soluğum kesildi acıdan.Evet , evet iblis ta kendisi ben acıyla önceden beni döve döve kırdığı elimi kendime çekip .Canımın acısını görmezden gelip.Beni tek seven kişiye bakıp gülümsedim.Onun gözyaşları akarken " (mahbub )( canım )" diye acıyla inledim." Jamil ( aşkım )" dedi gizli ve cılız sesi ile ."(Yamal )(umut ) " ağlama sen ağlayınca kalbim ağırıyor derken Şervan' Başını sallayıp dik tuttu .İblis onu götürmek için yerde sürüklemeye başladı."(Jamil)( Aşkım ) " Diye bağırdı onu zorla bulunduğum mahsenden çıkarıp yerde sürüklerken.Avazım çıktığı kadar ağla ağlaya bağırdım.Sırtımın değdiği taş duvarlarla ile yere çöktüm.Sizin hiç kanatlarınızı kırıp elinize verdiler mi ?Yüzünüze baka baka yaptılar mı ? Bunu! İblis Şervan'ı bana karşı Kullanıyor! geri gelirken gelen ayak seslerinden anlıyordum.Sert ve tok adım sesleri gelirken Ondan korkmuyorum ama tek korkum Şervan'a birşey yapmasıydı.Her Bana uzaktığı o kirli kanlı ellerine tiksinerek bakarak korku ile dizimi kendime çekiyorumİblis 37 yaşında ben ise 19 yaşındayım.Umutlarımın tükendiği, hayatımın son noktasıdayım..Daha ne kadar kötü olabilir ki ? Diyorum Allah belamı vermiş Zaten , bu pisliğin içinde buğulup gideceğim,Ölüm de geçmiyor ki elime,İkinci Demir kapı,nın açılma gelen sesle iki elimi başımın üstünde koyup " yeterrr dayanamıyorum diye bağırdım..Delirmiştim.bulunduğum hücrenin kapısını da açınca yarım metrelik sakalı ile üzerime gelince , karanlık gölgesi İblis' in ta kendisiydi.Diyor ki "iki yıl önce biri seni aramaya gelmiş."Kim diyorum ? Söylemiyor , "ortalığı yaktı yıktı Seni bulmasına izin vermedim "diyor ." Seni öldü sanıp gitti şeytan herif " diyor.Beni bulmaması için beni iki yıldır bu hücrede tutuyormuş.İki yıldır, gözünün bitiminden boynuna kadar onun yüzünü bıçak yarası vardı.Beni arayan kişi yapmış." Gözümü çıkarakmış " diyor !Pis elleri ile Çenemi sıkarken ben korku ile gözlerimi yumdum.Kim ,dir ? nedir bilmem ama, kimse beni aramaz ki benim ailem Suriye savaşın da İblis onları öldürdü.Benim kimsem yoktu. bu İblis iki yıldır her kızdığın da gelip beni döver döverken küfür ede ede ona söyleniyordu.Sesim soluğum çıkmıyor.Elini üzerimde ki elbiseye çekip yırtarken ben acı ve verdiği korku ile ona baktım." ne istersen yapacağım demiştin ,bana karşı koymayacaksın" dediğinde aklıma Şervan' geldi.Sesim soluğum kesildi.Kirli elleri ile bana dokununca avazım çıktığı kadar bağırarak isyan ede ede ağladım.Benim ağlamalarım güçsüz ve çelimsiz bedenim için değildi.İblis ,giderken ben dizimi kendime çekip Sesizce ruhsuzca bekledim! açık bıraktığı kapı ile İbli'ins askerleri tek tek içeri girdi.Her biri içeri girip çıkarken benim ruhumda bir parça kesiliyordu."Yamal için "diyorum" Yamal ah Yamal umudum diye sana Yamal diyorum ama sen tüm umutlarımı yok ettin.sen yaktın bu jamil'i "dediğin Sorani'yi.Ah yamal ah bu jamil bir senin için yaşıyor ölsün bu jamil Yamal.Kirli bu jamil'im" dediğin Sorani', sana layık biri değil ki ?Sevme beni Yamal sevme!Sen beni sevince ben bunları öldüremiyorum.Onlarda biliyor ben tek tek canlarını alırdım Yamal ( umut ) sen olmasan.Başımın kara belası Yamal ,Asıl adı Yamal değildi,ben ona Yamal diyorum.Asıl adı Şervan'dı.Bu pisliğin içinde umut olsun diye umudumu kaybetmemek için Yamal' diyorum Arapçada yamal umuttu.Saatlerce öyle yerde kanlar içinde kaldım.Üzerimde parçalanan elbisem bile , benim bedenim ve ruhumdan daha sağlamdı." Elbise " dediğimde kahkaha atan İblis'in adamı beni duymazdan gelip çıktıp gitti.Başımı gökyüzüne kaldırdım ,babam diyordu, Allah var " Allah varsan neden izin veriyorsun? görmüyor musun ?kulun kuluna ne ediyor" Avazım çıktığı kadar sesimi duysun diye bağırdım." Allah duy beni ,çok mu? uzaktasın beni duymuyorsun "Beni duymuyordu, çok mu uzaktaydı.babam derdi " şah damarından daha yakındır, Allah' .Benim mi ? Şah damarım yoktu.Yoksa Yalanmıydı baba hani şah damarımdan bana yakın olan Allah bunları görmüyor mu?" Elbise getir " diye bağırdım,beni duyamamazlıktan gelen İblis'in adamını ellerimle parçalayacaktım.İki yıldır tek kelime etmedi .Dili yoktu belki de " İblis'e söyle elbise istiyorum " Bana nefretle bakarken yüzüme vurduğu Tokatla yere düştüm

Ömer onu görünce,Mardin'e Turna gelmedi ama Turna gözlü kız geldi , dediğinde Turna gözlü kız' ın gözlerinin içine bakıyordu . Ömer'e göre aşk Mardin'e Turna gelmesi kadar zordu.gerçek hayat hikayesi olan Dıl geşa,yı beraber yazıp okuyacağız.tü hesbiki dibe gerek tu eşkerel beji .."("Tü hes ne ki ji dibe tü beji yani dibe ki her tişt bı dile safi be")("Eğer birini seviyorsan açikca söylemelisin")("Sevmiyorsan da söylemen gerek yani herşey gönülden olmalı”)* Önce bunu belirtmek istiyorum yaşanmış gerçek hayat hikayesi okuyacaksınız ...İçimde binlerce kanadı kırık ölü kuş,un hüznü var ..bana gülmekten bahsetme ... Keşke filmlerde ki gibi kitaplarda ki gibi ne biliyim hayallerde ki gibi istediğimiz gibi hayatımızı şekillendire bilsek ama bazen l şeyler kaderdir kaderin önüne de geçilmiyor.Ne yaparsak yapalım olmuyor Mesela mutlu olsak ve hayatımızı istediğimiz gibi yazıp çizsek çok güzel olmazmiydi ama öyle deyil işte .. Bazı sevdalar yarım kalır tıpkı bazi  insanlar gibi sevdası yarım kalmış insan zaten yarımdır.. Ne yaparsanız unutamazsınız kimle olursanız olun Unuttum değip kendinizı kandırırsınız ve aşk sadece bir keredir….Bazı sevdalar mahşer kalır ve mahşerde tamamlanır .o güne kadar sevenlerin ruhları ölür ... ruhunu öldürmesen yaşayamassin zaten yarım kalmışlığın hissi ile Nefes alan bedenin yaşar ..ne bir heves nede bir mutluluk amaçların bile amaçsiz artık  ..bazı günahların affı olmaz kurtuldum sanırsın ama mahşerde ortaya çıkacağı günü bekler ......çünkü bazı günahların bu dünyada hesabı sorulmayacak kadar büyük.*Evin den ..." benim hayatım sevdam ziyan olduktan sonra ne olduğu ne olacağının ne önemi var ki bazı özürlerin pişmanlikların ne keşkelerin hiç bir önemi yok ben ne yapmıştım ben ne günah işlemiştim oysa ben beratı yıllarca beklemekten hiç usanmadim sevmek, günah mı  evet bu coğrafyada da günahti  başım gözüm üstüne varsin günahimiz sevmekten olsun ailemin Bir yanlışı bütün hayallerimi Doğrularımı götürdü. bizim doğrumuz neydi ki ben onu bile unuttum hakkım değil miydi mutluluk demek ki payıma acı düştü .... Af edermiyim .. bilmiyorum Allah affetmez bu zulmü.kalbimde af etmeyecek ziyan olan sevdam af etmeyecek her şeyi geçtim sevdiğim adam için af etmeyeceğim hiç kimseyi"Yazardan...*Berat ne yapsın evin,e sevdasına kavuşamadı evin,i amcasının oğluna verdiler zorla ... yaşanır mı bununla o da bilmiyor nasıl yaşanır... Berat çok ağladı çok acı çekti çok kes ölmek istedi ama sevdiği kadından utandı çünkü o daha çok yanmıştı unutur mu evini mutlu olur mu bu kadar yaradan sonra*Roniden .." Ben roni rezeran bin kalbim olsa birini vermem dediğim adama daha ilk görüşte kim olduğunu bilmeden aşik oldum.. deyil bin kalbim bin tane olsa hepsini  veririm..keşke bin ömrüm olsa hepsini Ömer'i sevmek için harcasam benim sevgim öyle böyle değil bu sevmeler kalbime çok fazla Ömer kalbimin sana.hissettiklerinden aklım korkuyor dediğinde ruhumun eşini zaten bulmuştum ama bu kadar çok severken beni kirarsa diye çok korkuyorum sevdamı yarım biraksa kaldıramam kendimi biliyorum bir daha kendime gelemem Ömer'i çok sevmekten çok korktum ve çok sevdim bir ömür sevip unutamayacak kadar sevdim Ömer diyince sanki ezelden ruhum beklemiş de bu kadar özlem içinde kavuşmuş..."Yazardan..Roni ,ye göre Ömer ne sevilecek nede güvenelicek adamdı..Ömer'i başkalarından duydukları ile yargıladı oysa roni Ömer'i  yıllardır  görmemişti en son gördüğün de o zaman da çocuklardı .yolda görse tanımazdı. Oysa Ömer,in yüreği zaten yaralıydı göstermezdi.. yarasını sevdiği kişiye kıydı roni sonra da kendine kıydı başkaları için .. Ömer'ekıymış roni kendine kıyması  çok mu roni ,ye göre ömerden ötesi yoktu kendi canı kendi hayatı bile ...? kıymak sadece ölüm değildir.bazı şeyler ölüm gibi... Ama kimse gömülmez..İlk başta insan en çok sevdiği kişiden vazgeçmez mi ?*Ömer ilk görüşte turna gözlü kıza aşık oldu ... Oysa Ömer daha onu görmeden benim işim olmaz dememiş miydi*roni,yi görünce gözlerinin içine bakarak "Mardin'e turna gelmedi ..ama turna gözlü kız gelmiş" dedi.. Ömer ,e göre Mardin'e turna gelmesi kadar imkansızdı aşik olması...ama olmuştu ruhu çekilmişti roni,ye.*bu coğrafyada en güzel aşk,lar en güzel sevdalar yaşanır ama en acısıda bu coğrafyada yaşanır belki o yüzden güzeldir kadın neydi kadın en değerli hazine olarak görülürdü ama ilk zorlukta o hazine harcanırdı..........aşk utanılması saklanması gereken bir şey mi?Bu coğrafyada sevda namussuzluk gibi bir şeydi halbuki ikisi çok farklı şeyler ..saklanır aşklar gizli yaşanır sevdalar Mezopotamyada bir erkek ve bir kadın açık açık görüşemez kadının namusuna laf gelir ve biz namusumuz için gerekirse ölecek insanlarız . bizde  millet ne derdi var biz hep millet için yaşıyoruz ?? Ne sevdalar gömüldü bu Diyarlarda ne sevdalar yaşandı gizli saklı .Serhattan..Ben yıllarca evin,i amcamın kızını gizli sakli sesiz sedasız sevip bekledim..Babam botan ağa biz küçükken  evin gelinim derdi babam öyle demese bile ben zaten seviştim bir kere evin benim çocukluk aşkımdı