Blurb: Hindi normal sa ‘kin ang ma-late sa trabaho o sa kahit na anong appointment. Lakad-takbo ang ginawa ko pagkababa na pagkababa ko ng tricyle. At kung hindi ka ba naman talaga minamalas, nagkanda laglagan pa ang mga gamit na laman ng bag ko! Oh wow! Just wow!, bulong ko sa isipan. Napabuntong-hininga na lang ako bago mabilis na dinampot ang nagkalat na mga gamit ko sa sahig. Kainis naman kasi! Dahil sa sobrang kaba ko ay hindi tuloy ako nakatulog ng maayos! Today is the day na ipapakilala ako ni Mrs. Hamilton sa VIP client/benefactor ng Little Angels' bilang homeschool teacher ng anak nito. Ayon kay Mrs. Hamilton, medyo istrikto raw ang kliyente nila at metikuloso sa lahat ng bagay. Marami nga raw sa empleyado ng Little Angels' ang pinagpilian nito bilang teacher ng anak nito. Pero sa napakaraming mas qualified ay ako raw ang pinaka-nagustuhan nito. At sino ba naman ako para tumanggi, di ba? Lalo pa’t magdodonate raw ito ng isa pang building at play area para sa mga bata kapalit ng pagpayag ni Mrs. Hamilton na magprovide ng isang staff bilang homeschool teacher ng anak nito. Bahala na si Captain Barbel!, sigaw ko sa isipan. "Hi Ma'am, I'm so sorry I'm late. I overslept", sabi ko ate kay Mrs. Hamilton na nakatayo sa labas ng opisina niya at mukhang hinihintay ako. “It’s okay. Come on in, at ipapakilala kita sa bago mong estudyante”, nakangiti at magiliw pa ring tugon ng ginang. Nakahinga ako ng maluwag. Mukha talagang tapos na ang phase ng buhay ko na puro malas at iyak, dahil ngayon ay panay swerte na lang ang dumadating sa ‘kin. Tahimik akong sumunod sa Directress namin papasok sa opisina niya kung saan nakita ko ang likod ng buhok ng isang batang babae na pormal na nakaupo sa may tapat ng desk ni Mrs. Hamilton. “Mia? I’d like you to meet your new student, Talia”, magiliw na sabi ng huli. Parang nagpanting ang tenga ko sa narinig. Tama ba ang narinig ko??? Talia Cordova? Cordova? You mean?...., hindi ko na naituloy ang sinasabi ko sa isip ko nang lumingon ang batang babae. Hindi nga ako nagkamali, ang bago kong estudyante ay si Talia Cordova, na walang iba kundi ang unica ija ng pinakamagaling kong ex na si Primo Cordova! “Hi Ms. Mia!”, masiglang bati ni Talia na sinabayan pa ng masigasig na pagkaway Talk about jaw dropping moments! Dahil literal na napaawang panga ko. “I-Ikaw ang bago kong estudyante???”, hindi ko makapaniwalang tanong sa batang nasa harapan ko. “Yes, you’ve got any problem with that?”, sabay-sabay na nabaling ang tingin ng tatlong pares ng mata sa pinanggalingan ng baritonong boses. “Oh there you are”, masiglang sabi ni Mrs. Hamilton. “Mia, this is our very generous, very good looking benefactor, and your new boss, Dr. Primo Cordova”, nakangiting pagpapakilala ni Mrs. Hamilton sa lalaking siyang huling taong gugustuhin kong makita ngayon. And judging by that devilish smile on his face, alam kong he is enjoying the expression written on my face right now.

George found her refuge in the words of SB19's Ikako while in the middle of war against the deadly coronavirus that took thousand, if no millions, of lives around the world. Noong akala niya narating na niya ang hangganan, their song Ikako pulled her out of the tunnel. That's when her A'tin heart was born, with Pablo being at it's center. Two years later, natagpuan na lang niya ang sarili na nasa isang sitwasyong, ni sa hinagap ay hindi niya maiisip na mangyayari...she was hired to be the private nurse of one of SB19's member...Stell Ajero, who then, was suffering from a condition that could be potentially fatal to his career! Okay, Stell, not her bias, but still SB19!!! And who knows, baka swertehin siya at masulyapan niya rin ang minamahal niyang si Pablo kahit saglit lang. But to her surprise, hindi pala ito gaya ng ini-expect niya. It was a different Stell Ajero that she had the 'pleasure' of meeting, as he always says it. He has this dark aura in him, his eyes were always full of pain, and his words were full of hatred! She was dumbfounded. Kung ganito pala ito sa personal, ganoon din kaya ang mga ka-grupo nito? Were they faking it this whole time? Slowly her admiration turned in to disgust. Pero dahil may napirmahan na siyang kontrata, she is left with no choice but to sit it out and accept everything that he throws at her. Until one day, inabutan niya itong nakatayo sa may malaking bintana sa kwarto nito, habang nakatanaw sa kawalan. She rolled her eyes at him habang hindi pa niya siya nito nakikita. Siguradong panibagong araw na naman 'to ng pagsusungit! She thought. Maya maya ay bigla itong nagsalita. "If I'm not the same Stell Ajero that you once knew anymore..." Natigilan siya. "Will you love me still?" tanong nito.

Napahigpit ang hawak ko sa plastic bag na naglalaman ng lomi at banana cue siguradong lumamig na. “A-Anong ginagawa natin dito Primo…”, pilitin ko man ay di ko maitago ang panginginig ng boses ko. Lalo pa nang tanggalin nito ang suot nitong white coat at basta iyon inihagis sa kung saan habang unti-unting humahakbang palapit sa akin. Napalunok ako ng sunod-sunod at sinasabayan ng pag-atras ang bawat paghakbang nito patungo sa akin. Ngumisi ito at matalim ang mga tinging ipinukol sa akin. “P-Primo…a-anong ginagawa mo…”, wala sa loob kong naturan. Pero sa halip na sagutin ako ay niluwagan nito ang suot nitong kurbata sabay pagtanggal ng tatlong butones sa taas ng suot nyang long sleeves nang hindi inaalis ang tingin sa akin. Nagtaas baba ang dibdib ko sa sobrang kaba. “Why? Di ba gusto mong magpasalamat sa’kin?”, sa wakas ay nagsalita ito ngunit punong puno ng sarkasmo. “Kiss me”, maawtoridad nitong utos. Natigilan ako. . . . Bago pa ako makapagprotesta ay siniil ako nito ng halik. Mariin iyon, may galit at nagpaparusa. Sinapo pa nito ang likod ng ulo ko gamit ang isang kamay upang mas lalong idiin ang mga labi nya sa labi ko. “Prim—hmmm! Primo-hmm.. tama na-mmm,please…!”, pilit akong nagpupumiglas sa pagitan ng mga halik nito. Walang kahit na anong bahid ng pag-iingat. Gamit ang malaya nitong kamay ay pinaglandas nito iyon sa katawan ko na nababalot pa rin ng damit ko. Namilog ang mga mata ko sa pinaghalong gulat at takot. Hindi pa ito nakuntento, sinabunutan pa nito ang likod ng ulo ko at lalong idiniin ang halik nya. Naramdaman ko ang pilit na pagpasok ng dila nito sa bibig kong pilit kong itinitikom. Nang marahil ay nainis itong hindi nya magawa ang gusto ay bigla nitong ipinasok ang kamay nito sa ilalim ng tshirt ko. Napasinghap ako dahil para iyong nagbabaga sa init. Samantala’y ginamit nitong ang pagkakataon ng pagbuka ng bibig ko para tuluyang masalakay ng dila nya ang kaloob-looban niyon. Narinig ko ang mahina nitong pag ungol na tila ba nahihirapan. Hindi ito nag-aksaya pa ng panahon, mabilis ang galaw at agad na pinaglakbay ang kanyang kamay na nasa loob ng tshirt ko mula sa aking tiyan hanggang matunton ang dibdib kong natatakpan pa rin naman ng panloob ko. Batid ko ang nais nitong mangyari. No, hindi nito intensyong takutin ako. Gusto ako nitong saktan. “What’s wrong Mia? Di ba sanay ka naman ganito? You said you wanted to show your gratitude to me? Pwes pasalamatan mo ako kung paano mo pasalamatan ang ibang mga lalakeng ginawan ka ng pabor!”, halos mapigtas ang litid nito sa sobrang galit. “Bakit ka umiiyak? Why? Am I not a good kisser like them huh? Were you disappointed that I respected you too much back then? Dapat pala ikinama na kita noon e di sana ako pa nakauna sayo hindi kung---“, hindi nito natapos ang sinasabi dahil kusang lumipad ang kanang palad ko sa pisngi nya. “Alam ko galit ka, naiintindihan ko kung bakit ka nagagalit,  siyam na taon na ang lumipas ,pero sige, pilit pa rin kitang iintindihin. Pero hindi dahil naiintindihan kita ay hindi na ako nasasaktan. Nasaktan din ako Primo… at hanggang ngayon nasasaktan pa din ako. Kelan ka ba titigil….”, ang kanina’y pigil na paghikbi ay tuluyang kumawala. Hindi ko na napigilan pa ang paghagulgol.