"Abisinin canı için satılan bir genç kız ve nefretle beslenen bir ağa..." Zümrüt, üniversite hayalleri kurarken bir gecede Asioğlu Aşireti’nin karanlığına gömüldü. Abisinin kaçırdığı kızın bedeli olarak, bölgenin en gaddar adamı Mirza Asioğlu’na berdel verildi. Mirza için Zümrüt bir eş değil, çocuk veremeyen karısı Dilşah’ın üzerine gelen bir "damızlık" ve intikam alacağı bir köleydi. Mirza’nın buz gibi fısıltısı tenini yaktı: "Soyun! Sen bu konakta sadece bir senetsin. Karnın benim tohumumla şişene kadar bu odadan gün yüzü görmeyeceksin!" Kısır bir kumanın zehirli oyunları ve celladının vahşi arzusu arasında kalan Zümrüt, bu cehennemden sağ çıkabilecek mi? Yoksa Asioğlu’nun soyunu taşırken ruhunu mu kaybedecek? Töre kan istedi, Mirza ise her zerresini...

"Sana hakkım haram olsun! Aşağlık adam! " Kulakları sağır eden bir haykırış, yılların biriktirdiği bir fırtınaydı bu. Gülsüm, gözlerindeki o eski saf kızı çoktan öldürmüştü. Karşısında duran, canını en çok yakan adama, Miran’a nefretini kusuyordu: "İki cihanda elim yakanda! Sana bir daha gönlüm düşerse Allah canımı alsın! Asla sana dönmem! Nasuh tövbesi olsun! Miran, sen bana ihanet ettin... Sana kandığım güne lanet olsun!" Miran, öfkeden delirse de gözlerindeki o karanlık sahiplenmeyle üzerine yürüdü genç kadının. Kolundan tutup kendine çekerken sinirle kükredi: "Bana bak Gülsüm! Beni bırakıp o herife mi gideceksin, hıııı? Yar etmem seni ona! Hem kızımız var bizim!" Gülsüm acı bir gülüşle sarsıldı, kolunu hızla geriye çekti. Gözlerinde ne bir damla sevgi kalmıştı ne de merhamet: "Bir kenara ittiğin, varlığını hiçe saydığın kızımız çok mu umrunda haaaa?" Miran, bu reddedilişle büsbütün çılgına döndü. Adeta gözü kararmış bir canavar gibi öne atıldı ve Gülsüm’ün geri çektiği kolunu bu kez kaçmasına izin vermeyecek kadar sıkıca, kemiklerini kırarcasına kavradı. Aralarındaki mesafeyi sıfıra indirip nefesini kadının yüzüne üflerken, gözlerinden resmen ölüm saçılıyordu. Topraklarını titretecek bir tehditle fısıldadı: "O adamla evlenirsen öldürürüm seni! Kimse elimden alamaz, duyuyor musun beni? Kimse kurtaramaz!" Gülsüm, bileğindeki acıya ve uğradığı bu dehşet verici tehdide rağmen bir adım bile geri atmadı. İçindeki o hırçın, gururlu kadın can havliyle ayağa kalktı. Gözü dönmüş adamın bu pervasız tehdidi, damarlarındaki son sabır kırıntısını da yakıp kül etmişti. Miran’ın parmaklarının baskısıyla canı yansa da, diğer elini büyük bir nefret ve hızla havaya kaldırdı. Saniyeler içinde, rüzgarı bile kesen sert bir kavisle tokadı Miran’ın suratına tam ortasından yapıştırdı! Şlaaak! Yankılanan o sert tokat sesiyle Miran’ın başı yana savruldu. Miran'ın yüzünde, Gülsüm’ün parmaklarının kızgın izi peydah olurken, aralarındaki bağ artık geri dönülmez bir savaşla tamamen kopmuştu.

-TANITIM BÖLÜMÜ PROLOG Imhh yavaş olsana Kürşattt diye inledim. Pis herif bilerek yapıyordu beni bağırtmak hoşuna gidiyordu. Çıkık karnımı okşayarak devam etti. Canınız mı yandı yavrum, iyi misin? İyiyim ama anangil duyacak yavaş diye sitem etsemde hızlı hareketlerine devam etti. Boynuma kokulu bir öpücük bıraktı . Sen benim karımsın kadınımsın. Kim ne duyarsa duysun kasma yavrum kendini sıkıştım içinde diye arsız arsız konuştu. Bu adam akıllanmayacaktı ve doyumsuzun tekiydi beni de kendisine benzetmişti. Bacaklarını gevşetme yavrum deyip belindeki bacaklarımı okşadı . Hadi artık bu kadar konuşma yeter deyip göğüslerime gömüldü. Amaa kocacım seviştikten sonra bana erik bulacaksın tamam mııı diye nazlı nazlı konuştum. Canım bir anda erik çekmişti ağzım sulanıyordu .Göğüslerimi sömürmeyi bırakıp karnıma hafif bir öpücük kondurdu. Ben sana köyün bütün eriklerini feda ederim sen yeter ki iste yavrum dedi . Hamileliğin verdiği duygusallıkla gözüm doldu. Bu adam benim kocam olmuştu. İyi ki dedim içimden iyi ki seni seçtim.

İhanet, kırılan gururlar, küllenen ama asla sönmeyen bir tutku... Yakılan canların, yarım kalan bir aşkın ve en yakınındakilerden gelen darbelerin gölgesinde bir intikam hikayesi. Gözyaşıyla yazılan bir geçmiş, intikamla şekillenen bir geleceğe karşı durabilir mi?

TANITIM BÖLÜMÜ PROLOG Küçük elif camdan dışarıyı seyrediyordu, mahalleli çocuklar kendi aralarında oyun oynarlardı elifi aralarına almazlardı ‘’senin annen felçli sende hastasındır bize de bulaşır’’ diye küçük elifi hep dışlarlardı. Bir kızın elinde çikolata gördü elif annesi yatalak olduğundan beri bırak çikolatayı bir çöp bile aldırmamıştı ona eniştesi. Enişte kazımın evde olduğu günlerden biriydi. -‘’Lann velet boş boş dikilme gel buraya ‘’diye bağırdı küçük kıza .Elifin canı eniştesi ona tokat attığında çok yanıyordu hala acısı ordaymış gibi yanağını okşadı ve hemen koşa koşa eniştesiyle teyzesinin odasına doğru koşturdu. Kazım kapıyı açıp kendisine bakan bedene pis bir sırıtış gönderdi ve cebinden bir çikolata çıkardı. -‘’İstersin değil mi bunu’’ deyip çikolatayı salladı .O an çocuk aklıyla dünyalar elifin olmuştu -‘’İsterim enişte sokaktaki çocuklar hep yiyor bende yemek istiyordum ‘’deyip masumca konuştu Karşısındaki pislik adam hayattaki ilk dersin benden olsun elif hanım’’ bu hayatta karşılıksız hiç birşey verilmez’’ deyip sırıtarak çocuğu kendine çekti , -‘’Şimdi seninle bir oyun oynayacağız sonra çikolatayı alacaksın ‘’deyip küçük kızın saçını okşadı Elifin ruhuna bulaşan ilk kirdi o pis ellerin saçlarını okşaması …

TANITIM Eskort bir kadın. Kırık, yaralı, suskun.Ona aşık bir koruma. Soğuk, sert… ama onun için yanan tek adam.O, geceleri başka adamların tenine teslim oluyordu…Ama ruhu sadece adamın dokunuşunu istiyordu.Harun’un...Gülru, pavyonun en çok istenen kadınıydı.Vücudu satılıktı belki…Ama kalbi sadece bir adamın adını fısıldıyordu: Harun.Harun, kadına her gece dokunanları izliyor…Ama kendisi tek bir kez bile dokunmuyordu.Çünkü o, Gülru’ya sahip olmak değil,Onu yeniden "özgür bir kadın" yapmak istiyordu.Yasak, kirli, yanlıştı her şey.Ama gecenin içinde bir bakış… bir fısıltı…Tüm bedelleri unutturacak kadar güçlüydü.“Karanlığın Kucağında”Aşkın sadece kalple değil, bedenle de yanabileceğini anlatan,Tutkulu, yasak ve karşı konulmaz bir hikâye.Eskort bir kadının dünyasında Temiz kalan tek adamın hikâyesi.

"YARIM KALANLARA İTHAFEN" "Bir kır çiçeği ne kadar yaşarsa, o kadar yaşadım seninle. Sen gökyüzüydün, bense toprak. Şimdi gökyüzü çekildi üzerimden, ben ise bağrına düştüğün o soğuk toprağın içinde yarım kaldım."

“Bir nazarın kıldı beni bî-aman, Tahtım durur, gönlüm oldu perişan. Sen bir sır oldun geceme yazılan, Hükmüm geçmez artık bu aşka, Sâre’m.” Genç padişah, sevdiği kadının gözlerinde kaybolurken ona yazdığı aşk şiirlerini fısıldıyordu. Herkese aslan kesilen koskoca IV. Murad… Bu küçük hatunun kulu kölesi olmuştu. Gözünü Sâre hatundan başkasını görmüyordu; hatta o kadar kapılmıştı ki bu kıza, Valide Sultan “Oğluma büyü yaptı bu cariye,” diye söylenti çıkarmıştı. Ama sevdiği kadın, dünyada gördüğü en masum insandı. Ona gözü kapalı güvenir, canını bile emanet ederdi. Sâre, Murad’ın dudağına bir buse kondurdu. “Hünkârım, ne güzel bir şiirdir bu.” Murad, o buseyle irkildi. Savaş meydanlarında bile geri adım atmayan padişah, bir an için nefesini tuttu. Sâre’nin dudaklarının bıraktığı sıcaklık, dağ gibi adamı titretmişti. “Güzel demen yetmez,” dedi kısık bir sesle. “Beni ödüllendirmelisin, hatunum.” Sâre başını hafifçe eğdi. Gözlerini kaçırmadı ama meydan okurcasına o orman yeşili gözlere daldı. Bu cüretkâr halleri Murad’ı daha çok yakıyordu. “Hımm… bana biraz ipucu versen, Hünkârım,” dedi yavaşça. “Memnuniyetle, Sultanım,” deyip Sâre’nin kırmızı dudaklarına iyice gömüldü. Bu, onların ateşli gecelerinden sadece bir tanesiydi. Bu iki âşık her şeyi doruklarda yaşıyorlardı. Sâre, Murad’ın dizlerini titreten tek hatundu.

(Buzdan aşk kitabındaki yan karakterler Emine ve Yakup'un hikayesidir.) PROLOG Samanlık gecenin sıcak soluğunu içine çekmişti sanki. Dışarıda cırcır böcekleri susmuş, zaman durmuştu. Emine’nin kalbi, göğsünde usul usul çarpan bir davul gibiydi. Yakup’un adımlarını duyduğunda bile nefesi kesilmişti. -“Beni buraya çağırdığında ne olacağını biliyordun, değil mi gülüm?” dedi Yakup, sesinde hem suçlama hem arzu vardı. Emine başını eğdi yanakları kızarmıştı ama kaçmadı. - “Evet Yakup ‘um senin olmak istiyorum ben ‘’ dedi fısıltıyla Kızın gözlerinin içi parlıyordu. Yakup birkaç adımda ona ulaştı. Bir anda aralarındaki hava elektrikle doldu. Parmakları beline dokunduğunda, kızın bedeni istemsizce titredi. Dudakları onun yanağına, sonra çenesine süzüldü. Nefesi sıcaktı, kelimelere ihtiyaç kalmamıştı. Emine’nin elleri Yakup’un gömleğine uzandı, düğmelerin arasından sıyrılan tenine dokunduğunda, parmaklarının altında kaslarının gerildiğini hissetti. Yakup onu bir anda belinden tutup saman balyasına doğru çekti. Sırtını sertçe samanlara dayadığında Emine nin içinden istemsizce derin bir nefes yükseldi. Hızla kızın alt dudağına yapıştı. İkisi de derin bir iç çektiler. Öpüşmeleri derinleşti Yakup dilini genç kızın ağzının içine gönderdi buda yetmedi genç adama belindeki elini kalçasına götürüp sıktı, ilk defa bu duygularla tanışan Emine ‘de derince inledi . - ‘Noldu güzelim hoşuna gitti mi?’ İyice yanakları kızaran kız cevap olarak hızlıca Yakup’un gözleğinin düğmelerini çözmeye çalıştı ama heyecandan elleri titriyordu . - ‘Şşşş dur yavrum ben yaparım’deyip üzerindeki gömlekten kurtuldu. Kızın eteklerinden yukarı kayarken onun nefesi sıklaştı. Gözleri kapanmıştı artık, sadece hissetmeye izin veriyordu kendine. Dudaklar, boynuna, köprücük kemiğine indiğinde, teni alev gibi yanmaya başladı. Etek dizlerinin üzerine toplanırken, Yakup’un dudakları göğüslerinin kıyısında durdu. Emine’nin nefesi kesildi; ilk kez bu kadar savunmasız, ama aynı zamanda bu kadar istekliydi. Yakup gözlerinin içine bakarak sordu: -‘Devam edeyim mi gülüm?’ Emine başını salladı, gözlerinde hem utanç hem cesaret vardı. “Evet…” dedi usulca