เรื่องพวกนั้นระหว่างเราสองคนมันกำลังจะเกิดขึ้นจริงๆแล้วสินะ... ฉันยอมคุยกับเขามาถึงหนึ่งเดือนเต็ม ยอมให้เรื่องของพวกเราเกือบจะเลยเถิดมาหลายต่อหลายครั้งทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นฉันไม่เคยคิดจะสานสัมพันธ์กับผู้ชายคนไหนมากถึงขนาดนี้ด้วยซ้ำ รู้ทั้งรู้ว่าเขาเข้าหาฉันด้วยเรื่องอะไร แต่ฉันก็ยังจะยอมให้เขาเข้ามาใกล้ ฉันยอมเป็นคนไม่รู้อะไรเพียงเพราะ…อยากเอาชนะคนบางคนก็เท่านั้น

@THERICT CASINO ร่างบอบบางของหญิงสาวเดินเข้ามาในคาสิโนที่ใหญ่โตหรูหราด้วยความกระวนกระวายใจ ตัวของเธอเองไม่เคยมาในที่แบบนี้เลย แต่พอได้ย่างกรายเข้ามาเธอก็ยิ่งเกลียดสถานที่มัวเมาผู้คนแบบนี้ สถานที่แห่งนี้ทำให้พ่อของเธอเปลี่ยนจากคนดี รักครอบครัว กลายเป็นคนที่ติดพนันมากจนไม่สามารถเลิกได้ เธอเกลียดสถานที่แห่งนี้ เธอคิดมันอยู่ภายในใจ "มาหาใครหนู" เสียงบอดี้การ์ดของคาสิโนแห่งนี้ถามไอด้าขึ้นเมื่อเธอเดินเข้ามาแล้วเดินวนไปวนมาอยู่อย่างนั้นอย่างคนอับจนหนทางที่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน "เอ่อ...ฉันมาพบเจ้าของที่นี่ค่ะ" เธอพูดออกไปอย่างหวาดกลัวชายตรงหน้า เพราะเขามีรูปร่างใหญ่โต ผิวเข้มๆหน้าดุๆของเขาทำให้เธอกลัวเขามาก ขนาดพูดยังไม่กล้าสบตากับบอดี้การ์ดร่างใหญ่คนนี้เลย "มาพบนาย?" บอดี้การ์ดร่างใหญ่ถามเธอขึ้นมาอย่างงงๆ แล้วก็ยกยิ้มออกมา เมื่อเขาคิดว่าเธอเป็นนางบำเรอที่ใครสักคนส่งมาให้เจ้านายของเขาเพื่อเป็นที่ระบายอารมณ์ ถ้านายของเขาเห็นคงจะชอบอยู่ไม่น้อย เพราะสาวน้อยตรงหน้าดูน่ารักจิ้มลิ้ม ไม่เหมือนสาวคนก่อนๆที่เเต่งตัวเซ็กซี่ขยี้ใจมาเพื่อตั้งใจอ่อยเจ้านายของเขา หวังที่จะจับเจ้านายของเขาให้อยู่ แต่ริวอิจิเจ้านายของเขาไม่เคยสานต่อกับผู้หญิงคนไหนเลย เขาเห็นพวกเธอเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ของเขาก็เท่านั้น "ตามมาสิสาวน้อย เดี๋ยวฉันจะพาเธอเข้าไปเอง" บอดี้การ์ดร่างใหญ่พูดขึ้นก่อนที่จะเดินนำเธอมาที่หน้าห้องห้องหนึ่ง แล้วเปิดประตูเข้าไปโดยที่ไม่ได้เคาะบอกคนข้างในก่อน "นายครับ สาวน้อยคนนี้มาขอพบนายครับ" พอบอดี้การ์ดร่างใหญ่คนนั้นพูดจบชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของคาสิโนแห่งนี้ก็หันหน้ากลับมามองทางเขาและสาวน้อยร่างบางที่ใส่ชุดนักศึกษาอยู่ ดวงตาคมชะงักไปวูบหนึ่งหลังจากได้สบตากับสาวน้อยตรงหน้าเขาขมวดคิ้วอย่างสงสัย และได้แต่คิดว่าเธอเป็นใครมาจากไหน "ใครส่งเธอมา..." ริวอิจิถามเธอออกมาด้วยน้ำเสียงเข้มทำให้คนที่ฟังอยู่ถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย "ฉันมีเรื่องมาตกลงกับคุณค่ะ" หญิงส่วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เพียงแค่มองตาเขาเธอเองก็รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาแล้ว ด้านริวอิจิเองซึ่งหลงไหลไปกับรูปร่างหน้าตาของเธอก็ได้สติแล้วพูดออกมาอย่างคนที่ไม่สนใจอะไร ตอนนี้เขาแค่อยากรู้ว่าเธอมีธุระอะไรกับเขากันแน่ อยากรู้ว่าสาวน้อยหน้าตาน่ารักตรงหน้ามาที่แบบนี้ทำไม หรือมีใครส่งเธอมาให้เขาหรือเปล่า "เรื่องที่เธอว่า เรื่องอะไร?" "เรื่องที่คุณจับน้องสาวฉันมาเพื่อที่จะ...เอ่อ เอามาทำเมีย ฉันอยากจะขอร้องคุณ...ให้ช่วยปล่อยน้องสาวฉันไป แล้วฉันจะยอมเป็นเมียคุณแทนน้องสาวฉันเอง" ไอด้าพูดออกมาอย่างตะกุกตะกัก ส่วนริวอิจิที่ได้ฟังอย่างนั้นก็แสยะยิ้มร้ายกาจออกมา แล้วเดินมาหาไอด้าทันที "แกออกไปได้แล้ว แล้วก็จัดการล็อคประตูให้ฉันด้วย" เขาสั่งลูกน้องของตัวเองแล้วเดินเข้ามาประชิดตัวไอด้าทันที มือหนาของเขาโอบรอบเอวคอดของเธอเอาไว้แล้วดึงเข้าไปหาตัวทันที "อยากเป็นเมียฉันมันไม่ง่ายหรอกนะ....เพราะเธอน่าจะเป็นได้แค่นางบำเรอเท่านั้นแหละ!" พอพูดจบริวอิจิก็เหวี่ยงร่างบางของไอด้าลงไปที่โซฟาแล้วรีบตามมาคร่อมร่างของเธอเอาไว้ทันที "ฉันยอมเป็นอะไรก็ได้ ขอแค่คุณปล่อยน้องของฉันไป แล้วฉันจะยอมคุณทุกอย่าง" ไอด้าพูดออกมาแล้วสบตากับริวอิจิอย่างสั่นๆ เธอตั้งใจมาแล้วว่าเธอจะทำทุกอย่างเพื่อให้น้องไม่ต้องตกเป็นเมียของเขา เพราะน้องสาวของเธอยังเด็กมาก เธอไม่อยากให้น้องของเธอต้องด่างพร้อยตั้งแต่อายุแค่16ปีแบบนี้ "เธอพูดเองนะ"

"อื้มมม พะ พอก่อนเถอะแทน"ฉันร้องบอกแทนคุณที่กำลังจูบฉันอย่างดูดดื่ม.. และกำลังบีบขยำหน้าอกฉันอย่างเมามันส์ "ทำไมล่ะแพรวา ก็เธอเป็นคนขอให้ฉันช่วยเธอเองไม่ใช่หรือไง?"ก็จริงที่ฉันเป็นคนขอให้แทนคุณช่วย แต่มันไม่ได้หมายความว่าช่วยแบบนี้ ที่ฉันให้เขาช่วย ฉันหมายความว่าให้เขาช่วยพาฉันออกมาจากผับที่ฉันไปเที่ยว เพราะต้องเจอภาพบาดตาบาดใจเข้าน่ะสิ มันเป็นวันซวยของฉันหรือไง ที่กำลังจะไปปลดปล่อยในผับ แต่ต้องไปเจอกับแฟนเก่าที่เพิ่งเลิกกันไปเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่เขากลับไปนัวเนียกับชะนีนมโตเท่าหัวเด็ก!! เหอะ !! "ฉะ ฉัน ยังไม่เคยทำอะไรแบบนี้ >//< "ฉันพูดออกไปแบบอายๆ ก็คนมันไม่เคยจริงๆหนิ ทั้งๆที่คบกับแฟนเก่ามาปีกว่าๆ แต่ฉันกลับไม่เคยทำเรื่องอย่างว่าเลยสักนิด เคยแค่จูบกันไม่กี่ครั้งเอง เฮ้อ แบบนี่ล่ะนะที่แฟนเก่าทิ้งฉันไป เพราะว่าเขาเบื่อฉันน่ะสิ ที่ฉันไม่เคยให้เขาล่วงเกินเลยแม้แต่ครั้งเดียว "หา! เธอว่าไงนะ เธอจะบอกว่าไม่เคยมีอะไรกับแฟนเก่าเธอ ทั้งๆที่คบกันมาตั้งนานเนี่ยนะ"แทนคุณถามฉันด้วยความสงสัย สงสัยอะไรนักหนาล่ะตาบ้า ก็ฉันไม่เคยจริงๆ "อืม" ฉันตอบเขาไปสั้นๆ "คงเป็นเพราะอย่างนี้ล่ะมั้ง ที่เขาทิ้งฉันไป เพราะฉันให้สิ่งที่เขาขอไม่ได้" "แล้วเธอมายั่วฉันทำไมตั้งแต่แรก" แทนคุณพูดอย่างหัวเสียแล้วยกมือขึ้นยีหัวตัวเองไปด้วย "ฉันแค่อยากประชดเขาแค่นั้นเอง ฉันขอโทษนายด้วยแล้วกัน ที่ทำให้ค้าง" "เหอะ เธอนี่มันเหลือเชื่อจริงๆ สมัยนี้มีใครเขาห่วงเรื่องนั้นกันอยู่ล่ะ เธอเข้าใจคำว่าประสบการณ์ไหมแพรวา สมัยนี้ผู้ชายมันไม่สนหรอกนะว่าใครจะยังบริสุทธิ์อยู่ไหม มันก็แค่เรื่องสนุกๆน่ะ เสร็จแล้วก็แยกทาง "ฉันล่ะเหลือเชื่อจริงๆ ผู้ชายคิดแบบนี้กันหมดเลยเหรอเนี่ย? แต่ว่า ถ้าจะลองดูสักครั้งจะเป็นอะไรไหมนะ ยังไงผู้ชายพวกนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้วนี่..... "ถ้างั้น...นายจะช่วยสอนให้ฉันบ้างได้หรือเปล่า??"

เขารักผู้หญิงคนนั้นมาก มากซะจนฉันอิจฉาเธอขึ้นมาซะอย่างนั้น ต่อให้ฉันจะรักและทุ่มเทกับเขามากแค่ไหน เขาก็เห็นฉันเป็นแค่…ตัวแทนของเธอคนนั้นอยู่ดี

ฉันๅตกเป็นของเขาตั้งแต่เมื่อสองปีก่อน ซึ่งฉันเป็นฉันเองที่เต็มใจบวกกับกลัวว่าเขาจะมีคนอื่น เพราะตอนนั้นเขากำลังจะขึ้นปีสองแล้ว แล้วฉันเองก็กำลังจะจบม.5 เราสองคนต้องห่างกันเพราะว่ามหาวิทยาลัยของพี่อุ่นและโรงเรียนของฉันอยู่ไกลกันพอสมควร เราเลยไม่ค่อยได้เจอกัน ครั้งนั้นฉันจำได้ว่าฉันงี่เง่าใส่เขา ทั้งๆที่ฉันเองก็รู้ว่าเขารักฉันแค่คนเดียว แต่ฉันมันคนมันขี้ระแวงไง เพราะระยะทาง หรือเพราะอะไรก็ตามที่มันทำให้เราสองคนไม่เข้าใจกัน วันนั้นฉันงี่เง่าใส่เขา เราทะเลาะกันแรง จนกระทั่ง...ฉันเป็นคนเริ่มก่อน แล้ววันนั้น ฉันก็ตกเป็นของพี่อุ่นโดยสมบูรณ์แบบ เราสองคนเป็นของกันและกัน และฉัน...ก็เลิกงี่เง่ากับเขาไปในทันที "พลับ..." "คะ?" ฉันขานตอบเขาออกไป "ออกไประวังคนเห็นนะ ระวังตัวด้วย" เขาพูดแบบนี้ทุกครั้งที่ฉันมาหา อ่า...ฉันเกือบลืมบอกไปเลย ว่าสถานะแฟนระหว่างฉันกับพี่อุ่น มีแค่เราสองคนที่รู้ อืม...ไม่ผิดหรอก เรารู้กันแค่สองคนจริงๆ เราจะนัดเจอกันอย่างลับๆที่ห้องของพี่อุ่น หรือไม่ก็ที่โรงเเรมบ้างตามความเหมาะสม ต่อหน้าทุกคนเราสองคนก็ทักทายกันตามประสาคนรู้จัก เพราะครอบครัวของพวกเราค่อนข้างจะสนิทกัน และนั่น...คงเป็นเหตุผลที่ทำให้พี่อุ่นต้องปิดเรื่องนี้เอาไว้ล่ะมั้ง

"คุณแฟน...เหอะ! นี่ฉันเป็นกิ๊กเธอสินะ...แถมยังเป็นกิ๊กที่ได้เป็นคนแรกของเธอซะด้วย!" เอซพูดออกมาหน้านิ่งๆแต่มันเป็นคำพูดที่มันแทงใจของฉันเข้าอย่างจัง "เอซ..." ฉันเรียกชื่อของเขาออกไปอย่างแผ่วเบา ตอนนี้ฉันพูดอะไรไม่ออกเลย ไม่คิดว่าเอซจะรู้เรื่องของฉันกับวินไวขนาดนี้ ที่เขามานั่งดื่มเหล้าแต่เช้าแบบนี้เป็นเพราะฉันเองงั้นเหรอ? "ฉันถามทำไมเธอไม่ตอบ ห๊ะ!!" เอซตะคอกออกมาเสียงดังจนทำให้ฉันสะดุ้งจนต้องขยับถอยห่างเขาออกมา ตอนเขาโกรธมันน่ากลัวมาก ฉันไม่เคยเห็นเอซเป็นแบบนี้มาก่อน ปกติเขาเป็นผู้ชายอบอุ่น ใจดี ฉันไม่เคยเห็นมุมนี้ของเขา "ฉัน...ขอโทษ" ฉันพูดออกไปแค่นั้น เพราะไม่รู้จะแก้ตัวว่ายังไง "เธอช่วยอธิบายอะไรให้มันยาวกว่านี้หน่อยได้มั้ย ตอนนี้ฉันเจ็บจนแทบจะขาดใจอยู่แล้วเธอรู้ตัวรึเปล่า อยู่ๆฉันก็ต้องมาเป็นกิ๊กของคนที่เป็นเมียฉันเนี่ยนะ?? มันหมายความว่ายังไงห๊ะ วิเวียน!!” "ไหนๆนายก็รู้แล้ว ฉันว่าเราจบกันแค่นี้เถอะนะ ฉันจะจำเรื่องราวที่ดีระหว่างเราสองคนเอาไว้ ขอบคุณนะที่นายทำให้ฉันมีความสุข นายเป็นคนดี ฉันเชื่อว่านายจะต้องเจอคนที่ดีและเหมาะสมกับนายมากกว่าฉันแน่ๆ" "ไม่นะวิเวียน ฉันรักเธอ เธออย่าไปเลยนะ ให้ฉันอยู่แบบนี้ก็ได้ ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอเดือดร้อน" "แต่ยังไงฉันก็ต้องเลือกเขาอยู่ดี จบกันตอนนี้ก่อนที่ทุกอย่างมันจะแย่ลงกว่านี้เถอะนะ นายอย่าทำแบบนี้เลย เรื่องที่มันเกิดขึ้นระหว่างเราฉันจะไม่มีวันลืม" "เธออย่าเลิกกับฉันเลยนะ...ฉันยอมเป็นอะไรก็ได้ ขอแค่เธออย่าทิ้งฉันไปก็พอ นะวิเวียน”

"ไอ้ไนท์" ผมเงยหน้าขึ้นมองไอ้ฟรุทเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง "ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม "ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย "ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที "อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ "อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว "เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?" ผมหันไปตอบมันพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นจรดที่ริมฝีปาก "ที่กูให้มึงรีบไม่ใช่อะไร กูกลัวน้องนุ่มเขาจะรักมึงขึ้นมาจริงๆ กูสงสารน้องเขาว่ะ เพราะยังไงมึงก็ต้องเลือกเนยอยู่แล้ว" ผมวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะทันทีที่ไอ้ฟรุทมันเอ่ยออกมาแบบนั้นมันก็จริงที่ผมต้องเลือกเนย เพราะว่าผมกับเนยคบกันมาปีนี้เข้าปีที่สามแล้ว เนยเป็นแฟนของผม ผมรักเธอมาก แต่นุ่ม...ก็เป็นแฟนของผมเหมือนกัน เราสองคนเจอกันเมื่อหกเดือนก่อนที่ห้องสมุดของมหา'ลัย ผมถูกชะตากับเธอตั้งแต่วันนั้นเลยเข้าไปจีบเธอ แต่ผมก็ไม่คิดว่าผมจะสานสัมพันธ์กับเธอมาได้นานถึงหกเดือนแล้ว แล้วผม...ก็ดันชอบเธอขึ้นมาจริงๆ ทำให้ตอนนี้ผมต้องมานั่งคิดหนักว่าจะเอายังไงต่อไปดี เพราะว่านุ่มโคตรดีกับผม แต่ว่าเนยเองก็ไม่ได้ผิดอะไร ถ้าถึงเวลานั้นที่เนยกลับมา ผมก็คงต้องเลือกเนยอยู่ดี เพราะว่า...ยังไงผมก็ตัดเนยไม่ขาด

อยากเสนอหน้ามาอยู่สุขสบายในบ้านของผมทั้งๆที่ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดมันก็ต้องโดนแบบนี้แหละ ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็แค่ออกไปแค่นั้นเอง "คิมไปเรียนแล้วนะแม่ ลืมเลยว่าวันนี้มีเรียนเช้า ไปก่อนนะครับ รักแม่ที่สุด" ผมหอมแก้มแม่ไปสองทีก่อนที่จะรีบวิ่งตามยัยตัวดีออกมา คิดว่าผมจะหยุดแค่เมื่อคืนเหรอ? ไม่มีทางหรอก คนอย่างไอ้คิม มันต้องจัดการให้ถึงที่สุด อยากจะเป็นน้องสาวผมมันก็ต้องโดนแบบนี้แหละ "จะรีบไปไหนล่ะครับน้องสาว ให้พี่คิมไปส่งมั้ย?" ผมเดินมากระชากท่อนแขนเล็กของแมทเอาไว้ก่อนที่จะถามเธอออกไปอย่างยียวน "อย่ามายุ่งกับฉัน!" แต่แมทก็ยังคงเป็นแมทไง พยศใส่ผมโคตรเก่ง ยิ่งเมื่อคืนเราสองคนเพิ่งลึกซึ้งกันมา เธอยิ่งพยศใส่ผมหนักกว่าเดิมเข้าไปอีก "ไม่ยุ่งไม่ได้หรอกครับ น้องสาวสุดที่รักจะไปเรียนทั้งที พี่ชายที่แสนดีแบบพี่คิมก็ต้องไปส่งสิ^^" ผมลอยหน้าลอยตาพูดกับเธอไปด้วย "ไอ้...." "อ่อ ลืมไป" "อะไรของนาย" "ฉันไม่ใช่แค่พี่ชายของเธอสักหน่อย แต่เป็น...ผัวเธอด้วย จำใส่ใจเอาไว้^^" "..."

เขาคือคนไม่รู้จักพอ เอาไปทั่ว มั่วไม่เลิก ถึงแม้จะมีเจ้าของหัวใจอยู่แล้ว แต่เขาก็ไม่เคยคิดที่จะหยุดที่ใคร

เพราะความร้ายกาจทำให้เขาตกหลุมรักเธอโดยไม่รู้ตัว ยิ่งอยู่ใกล้ ยิ่งถูกใจ ยิ่งใกล้ชิด ยิ่งผูกพันธ์

ทั้งที่บอกต่อหน้าทุกคนว่าเขาเกลียดฉันมากมายขนาดนั้น แต่ทำไมเขายังตามติดชีวิตฉันเหมือนเงาตามตัวฉันเองก็ไม่เข้าใจ....

ฉันมันรักใครไม่เป็นหรอก อย่ามาคาดหวังอะไรกับฉันเลย... นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์ ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....

ความสัมพันธ์ของเราสองคน มันเกิดจากความไม่ได้ตั้งใจ เขาเมา...เพราะเลิกกับเพื่อนรักของฉัน และฉันบังเอิญเข้าไปเจอ เลยอาสาพาเขาไปส่ง... แล้วความวุ่นวายระหว่างเรา มันก็เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่วันนั้น…

เคทเป็นของผมตั้งแต่เกิด ไม่ว่ายังไงก็ปฎิเสธความจริงข้อนี้ไม่ได้ ผมจองเธอแล้ว ถ้าใครกล้ามาแย่ง ก็อยากให้มันลองดู!!

“เพราะเธอคือของเดิมพันของฉัน ไม่ว่าฉันต้องการอะไร เธอต้องสนองฉัน ‘ทุกอย่าง’ ”

เขารักอีกคน แต่กลับต้องแต่งงานกับอีกคน บอกรักอีกคน แต่กลับต้องอยู่กับอีกคน

หน้าที่ของอัศวิน คือ ปกป้องควีนของเขา

กว่าจะทำให้เขาสนใจฉันมันไม่ง่ายเลย...ต่อจากนี้ไป เขาต้องสนใจฉัน...แค่คนเดียว~| JEFF & NICK |~“จีบได้ค่ะพี่หนูไม่มีแฟน...”“มีแต่ผัวอ่ะครับ กล้าจีบก็ลองดู!!”

"นายต้องการอะไรจากฉันอีก อยากจะไปฉันก็หลีกทางให้แล้ว แล้วนายยังจะมายุ่งกับฉันอีกทำไม?" ฉันเอ่ยถามผู้ชายที่เป็นคนบอกให้พวกเราสองคนจบความสัมพันธ์ลงเมื่อหลายเดือนก่อนเมื่อแปดเดือนก่อนเขาเป็นคนบอกว่าฉันมันน่าเบื่อ เขาเบื่อทุกอย่างที่เป็นฉัน แล้วทำไมหลายวันมานี้เขาถึงได้ตามติดฉันเป็นเงาตามตัวแบบนี้ ฉันเองก็ไม่เข้าใจ"ฉันต้องการเธอ กลับมาคบกันเถอะหนึ่ง ฉัน...คิดถึงเธอ"

“ผมเป็นแค่พี่ชาย เป็นผู้ปกครองของเธอ”“ฉันเป็นแค่น้องสาวของเขา ไม่มีทางเป็นมากกว่านั้น”