เพราะผลประโยชน์บางอย่างทำให้ฉันกับโอมต้องมาใกล้ชิดกัน เราช่วยเหลือกันไปมาในฐานะเพื่อน... แต่นานวันโอมกลับแปลกไป ไม่ใช่เขาคนเดียวหรอกนะที่แปลก ฉันเองก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นแปลกไปเหมือนกัน ************************************* "โอม ตอนอยู่บนรถ..." "อื้อ" "ทำไมแกทำแบบนั้น" "ก็บอกว่ามันเขี้ยว" "เลยต้องกัดปากงี้เหรอ แบบนั้นเหมือนแกจูบเรา..." "แบบนั้นไม่เรียกว่าจูบ" แอบเจ็บเลยแหะ ทั้งที่นั่นคือการถูกใครบางคนเอาปากมาแตะกันเป็นครั้งแรกเลยแท้ๆ แต่กลับเรียกว่าจูบแรกไม่ได้

สิงหเรศถูกตาต้องใจทานตะวันดาราสาวสวยที่เพิ่งได้รับฉายา 'นางร้ายตกกระป๋อง' ตั้งแต่แรกเห็น อยากได้... ต้องการ... อยากลองสักครั้ง... สิ่งเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวของเขา ในเมื่ออยากได้ก็ต้องได้ แม้เธอจะเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวก็ตาม -------------------------------------- "ฝากเพื่อนเอาไว้กับพี่ชาย ก็เหมือนฝากกวางเอาไว้กับสิงโต... ยัยเหมียวบอกแบบนั้น" "น้องสาวพี่พูดไม่ผิด แต่น้องตะวันอาจคิดผิดที่เข้ามาในห้องนี้นะคนสวย" "พอดีตะวันเดินผ่านห้องนี้ก็เลยเปิดเข้ามาดูเฉยๆ น่ะค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ" "ถ้างั้นเชิญน้องตะวันขึ้นเตียงนอนเลยครับเพราะคนที่ผ่านมาห้องนี้ต้องได้ใช้งานมันทุกคน" "ไม่ค่ะ ตะวันไม่ชอบเตียงนอนมือสอง เพราะมันมีกลิ่นเหงื่อของคนอื่น" "ถ้างั้นเชิญที่ห้องนอนของพี่แล้วกัน ที่นั่นมีแค่กลิ่นเหงื่อของพี่คนเดียว" เขาเจ้าเล่ห์และร้ายกาจ สายตาแพรวพราวระยิบระยับ ทานตะวันไม่โง่จนดูไม่ออกว่าเขาน่ากลัวแค่ไหน แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้อยากลองเล่นกับเขี้ยวสิงโตนัก

เพราะความรักครั้งเก่าทำให้พราวดาวปิดตายหัวใจตนเอง แต่ด้วยความที่ 'ไม่อยากเสียชาติเกิด' จึงอยากลิ้มลอง Sex สักครั้งในชีวิต กับเขา...

พราวนับดาวเป็นเมียในสมรสที่อยู่ในสภาวะจำยอมเป็นเมียลับของภาคิณ เขาวางกฏให้เธอยอมทำตามอย่างจำนนเอาไว้ว่า... 'สถานะของเราต้องเป็นความลับ ต่อหน้าคนอื่นห้ามทัก ห้ามรู้จัก แต่ยามอยู่บนเตียงแตะต้องเขาได้ตามใจต้องการ และที่สำคัญเป็นเมียของเขาต้องขยัน ห้ามนั่งกินนอนกินและใช้เงินของตัวเองเท่านั้น' "ถ้าอย่างนั้น หยกขอออกกฏบ้างได้ไหม" "อย่างน้องหยกจะต้องมีกฏอะไร" "หยกต้องเสียตัวแต่กลับไม่ได้ใช้เงินผัว ต่อจากนี้ถ้าคุณหมีอยากมีอะไรกับหยก ต้องสแกนพร้อมเพย์ก่อนนะคะ" "แบบนั้นผมไปสแกนคนอื่นไม่ดีกว่ารึไง" "ดีกว่าแน่นอนค่ะเพราะหยกจะได้ทุกอย่างที่เป็นของคุณหมีมาครอบครองแต่เพียงผู้เดียว"

เขาอกหัก เธอจึงยอมนั่งดื่มเป็นเพื่อน แต่ที่ไหนได้... เขาดันเฉลยว่า 'อกหักทิพย์' แล้วที่เธออยู่ปลอบใจไปให้ทั้งคืนนั้นล่ะ “หมอกันต์!” “ก็ผมน่ะสิครับ” กลกันต์เปลี่ยนอิริยาบถเป็นนอนหงาย พิงครึ่งแผ่นหลังไปกับหัวเตียง ลากสายตามองผู้หญิงที่เขาดอมดมมาทั้งคืน จนป่านนี้ก็ยังรู้สึกว่าถ้าได้ฟัดอีกสักครั้งก็คงจะมีเรี่ยวแรงไปทำงานทั้งวัน “เมื่อคืนคุณมาหาผมไง” “ก็คุณหมอบอกให้มา” “ครับ ขอบคุณนะ คุณช่วยให้ผมสบายตัวได้มากเลย” “อะไรนะคะ” ใบหน้าสวยหันขวับไปมองและทันได้เห็นสายตาที่เว้าวอนในเมื่อคืนแปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ ประกอบกับมุมปากที่ยกยิ้มนั่นอีก "คุณปลอบใจเก่งมากเลยนะอุ๋งอิ๋ง พาผมฟินทั้งคืน"

คืนปาร์ตี้สละโสดของเพื่อน กลับกลายเป็นวันที่เธอต้องสละเวอร์จิ้นให้กับผู้ชายสุดแสนจะหล่อเหลา ที่เธอเอาแต่ละเมอเพ้อพกว่าเขาเป็นพระเอกนิยายของเธอ

หลังจากที่ได้แนบชิดเธอในคืนนั้น เขาก็ค้นพบว่าเธอสามารถรักษาโรคเรื้อรังของเขาได้ “ช่วยรบกวนไปนอนกับพี่หน่อย พี่ว่า....พี่ชอบกลิ่นตัวเรา” “พะ พี่ว่าน โรคจิตป่ะคะเนี้ย”

วันหนึ่งเธอเดินเข้ามาในห้องทำงานของเขาแล้วบอกว่าอยากเป็น...เมีย “จะ จะทำอะไรคะ” น้ำเสียงหวานสั่นเครือ เมื่อมือใหญ่กำลังยุ่มย่ามอยู่ตรงกระดุมเสื้อเชิ้ต เขากำลังใช้ความชำนาญปลดมันทีละเม็ด โดยที่อิมอัมพรได้แต่กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอไม่กล้าปัดป้อง “คุณบอกว่าอยากเป็นเมียผม” “ฉะ ฉันบอกค่ะ ตะ แต่...” มือชะงักที่กระดุมเม็ดที่สาม พิธาเลิกคิ้วขึ้นสงสัย “แต่?” “ไม่คุยกันก่อนเหรอคะ” มาถึงก็จะแก้ผ้ากันเลยเชียวหรือว่าแท้จริงแล้วเจ้านายของเธอจะหื่น “ไม่จำเป็นเพราะสิ่งที่คุณพูดมาทั้งหมดเมื่อตอนเช้าจบทุกอย่างแล้ว” “หมายความว่าท่านประธานจะให้ฉันเป็นเมียจริงๆใช่ไหมคะ”

เขาคือคนที่เธอเคยประกาศกร้าวในใจว่าไม่อยากข้องเกี่ยวด้วยที่สุด แต่วันนี้เขากลับกลายมาเป็นผู้ปกครองของเธอ “เมื่อคืนหนูโดนผีอำ ขนาดอำหนูยังเรียกชื่อผิดเป็นคนอื่น มันน่าไหมล่ะคะ จริงๆต้องไม่ด่าว่าคนบ้า ต้องด่าว่าผีบ้าต่างหาก” จากคนบ้ากลายเป็นผีบ้า คนที่โดนด่าถึงกับหน้าเหวอไปชั่วขณะ “เมื่อคืนพี่ก็โดนผีอำนะ” เมื่อตั้งสติได้จึงคิดหาทางตอกกลับยัยเด็กปากดีบ้าง ใบหน้าหล่อเคลื่อนเข้าไปใกล้มุกจันทร์ จนปลายจมูกแตะกันเบาๆและเห็นชัดเจนว่าใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อ “แต่ผีอะไรก็ไม่รู้ตัวนุ่มนิ่ม น่าจะเป็นผีผู้หญิงแหละเพราะนมโคตรใหญ่ อำพี่จน...แข็งไปหมด...” "...." มุกจันทร์เบิกตาโตกว้างตกใจ “อำจนพี่แข็งไปทั้งตัวเลย”