ปราปต์ ไวยวัจน์หนุ่มหน้ามนคนไม่ตรงปก แอบมีใจให้พอฤทัยน้องสาวนอกไส้ตั้งแต่เธอเริ่มใช้นางสาว ทว่าด้วยสถานะครอบครัวเดียวกันจึงทำได้เพียงเล่นบทพี่ชายหวงน้องสาวไปวันๆ ทั้งเธอยังเอาแต่วิ่งหนีเขา และแล้ววันที่โชคชะตาเข้าข้างก็มาถึง สบโอกาสถีบแฟนหนุ่มชั่วๆ ด้วยวิธีชั่วกว่าออกจากชีวิตน้อง พร้อมเดินหน้าเปลี่ยนสถานะพี่เป็นผัวเสียที

พัชร จัดฉากยัดเยียดความเป็นสามี ลากเธอผู้ไม่เกี่ยวข้องมาสังเวยแค้น ปานนลินจึงต้องให้บทเรียน เลือกเหยื่อผิดคิดจนผมหมดหัว ไข่ในหินของบ้านใบนี้เติบโตมากับวีรกรรมต่างๆ ที่พี่ชายทั้งสามสร้างไว้เป็นเยี่ยง พับเพียบกรองมาลัยถักโครเชต์น่ะฝันไปเถอะ เขาจะได้รับความคลั่งของเธอเป็นการตอบแทน!

ความผิดเดียวของ ‘ฟองคลื่น’ คือเต็มใจเข้าพิธีวิวาห์กับคนที่ไม่คิดรัก ‘น่านนที’ สถาปนิกหนุ่มไฟแรงวัย 26 กำลังมีข่าวคบหาดูใจกับนางเอกแม่เลี้ยงเดี่ยวดังระดับประเทศที่อายุมากกว่าถึงหนึ่งรอบ ส่งผลให้ สลิลา ผู้เป็นแม่ ไฮโซดังประจำจังหวัดเต้นเป็นเจ้าเข้า หัวเด็ดตีนขาดก็ยอมรับความสัมพันธ์นี้ไม่ได้ ธรรมเนียมปฏิบัติของตระกูลเราต้องครองคู่กับคนที่คู่ควรเท่านั้น การคลุมถุงชนจึงเป็นทางเดียวที่จะแหวกทะเลแยกน้ำดีน้ำเสียออกจากกัน หลังงมหาทั้งมหาสมุทรก็พบเพชรเม็ดงามนามฟองคลื่นวัย 22 ลูกสาวเมียเก็บรัฐมนตรี ซึ่งแม้เป็นบ้านหลังที่สอง แต่คนในแวดวงเดียวกันต่างให้การยอมรับภรรยาอีกคนของท่านในฐานะเจ้าแม่อสังหาริมทรัพย์ สาวน้อยอ่อนหวานไม่ประสีประสาเคยผ่านหูผ่านตากันมาบ้าง ยิ่งกว่าเต็มใจก้าวเข้าสู่ชีวิตคู่จากการบีบบังคับ เพราะรักข้างเดียวที่มีให้พี่น้ำจะไม่ใช่ฝันลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป กลายเป็นภาพจริงอันเพริศแพร้วยามเธอสวมชุดเจ้าสาวเคียงข้างเขา หารู้ไม่ว่ามีฝันร้ายซ่อนอยู่ใต้ภาพนั้น เปรียบตัวเธอดั่งคลื่นใต้น้ำเซาะกร่อนบ่อนทำลายความรักที่มีมาก่อน ต่อให้ทำดีแทบตาย สุดท้ายก็ผิดที่เขาไม่รัก แต่ลูกเราผิดอะไร เขาถึงรักลูกติดอีกฝ่ายมากกว่า...

กว่าจะรู้ว่ารัก...เธอก็บินไปไกลเสียแล้ว ปาณัสม์ ไวยวัจน์ เติบโตมาอย่างธรรมดาที่สุดในบรรดาทายาทรุ่นที่สี่ของตระกูลไวยวัจน์ พ่อแม่มีเขาตอนเรียนปีหนึ่งด้วยกันทั้งคู่ อย่าเรียกว่าไม่พร้อม เรียกสึนามิลูกใหญ่ในชีวิตดีกว่า แต่พวกท่านก็ฝ่าฟันมาจนได้ ความทรงจำในวัยเด็กของชายหนุ่มมีอยู่ไม่กี่อย่าง บ้านคุณทวด บ้านปู่ย่า พ่อ แม่และลูกพี่ลูกน้องพุงยื่นชื่อ ปราณ ที่เกิดหลังเขาสี่เดือนและไม่เคยเรียกเขาว่า พี่ แถมกว่ามันจะเลิกเรียก ปื้น ก็ขึ้นป.1 นู่น รวมถึงยัยเด็กแก้มยุ้ยข้างบ้านที่ติดเขาเป็นตังเม... จิ๊ดริด หรือ จิรัสยา แอบรักพี่ปลื้มมาตลอด...กระทั่งพี่ชายที่แสนดีกำลังจะมีแฟน เสียใจยังไหวแต่เสียเธอให้ใครไม่ได้! จิ๊ดริดเจอพี่ปลื้มก่อนนะ! "อยากจูบจิ๊ดริด" "พะ พี่ปลื้ม!" มือเล็กรีบปิดปากเขา "ทำไมล่ะ" แอบแลบลิ้นแตะปลายนิ้วเรียวเบาๆ "มีคนจ้องเราอยู่" กระซิบเสียงพร่าเพราะการกระทำแบบนี้ช่างยั่วเธอสิ้นดี "หือ ใครคะ" มือใหญ่เริ่มลูบไล้สะโพกเธอ จิรัสยาพยักพเยิดไปทางซ้ายมือ ดวงตาสองคู่จ้องสองคนบนเตียงเขม็ง จ้อยร่อยกับจิ๊บจ้อยนั่นเอง "จิ๊ดริดอายหมา" ก้มหน้างุด "ค่อยยังชั่ว นึกว่าอายพี่" เขาแซว ก็อายพี่ปลื้มด้วยนั่นแหละ! ตอนเขารุกเหมือนลิงไร้หางตามเทียวไล้เทียวขื่อเพศเมียในสารคดีเปี๊ยบ "พี่ปลื้มอยากมีเซ็กซ์กับจิ๊ดริดเหรอ" "ในอนาคตคงใช่ แต่ตอนนี้แค่อยากจูบ" ปาณัสม์ยอมรับอย่างตรงไปตรงมา "ไหนว่าเกียร์ต่ำ" "ผลไม้ต้องห้ามจะยั่วน้ำลายเราก็ต่อเมื่อถูกห้ามกินใช่ไหมล่ะ" "ไม่เชิงว่าห้าม แต่จิ๊ดริดรู้สึก...ตั้งตัวไม่ติด"

ชีวิตคู่จากการบีบบังคับจบลงภายในระยะเวลาอันสั้น สลิลาเรียนรู้แล้วว่าทำดีแทบตาย ไม่รักก็คือไม่รัก จึงเซ็นใบหย่าปลดปล่อยน่านฟ้าไปมีความสุขกับคนรัก ส่วนนางร้ายอย่างเธอขอหลบไปเลียแผลเงียบๆ คนเดียว แต่ดั่งนรกชังสวรรค์แกล้ง จะเรียกคนเดียวก็ไม่ถูกเพราะมีอีกหนึ่งชีวิตติดครรภ์มาด้วย เธอกล้ำกลืนฝืนความเจ็บ เชิดหน้ารับสถานะแม่เลี้ยงเดี่ยวขณะเฝ้ามองเขาสร้างครอบครัวใหม่ราวกับตอกย้ำซ้ำลงกลางใจ คงไม่มีที่ใดที่ผืนน้ำกับแผ่นฟ้าจะบรรจบ *ไม่รักก็ไม่รักเป็นรุ่นลูกของหมอปั้น ยังหวงรัก ค่ะ*

แค่ไม่ได้รัก ก็หาว่าเลว ...แม่ของลูกที่เขายัดเยียดสถานะเมียน้อยให้ ปัณณ์ ชิงชัง พาขวัญ เข้ากระดูกดำ เธอมอมเหล้าจับเขาขึ้นเตียง ไม่เพียงหวังสุขสบายจากน้ำบ่อหน้า ยังบังอาจล่ามตรวนเขาด้วยเด็กในท้อง ชายหนุ่มยอมถูกตราหน้าว่าเลวดีกว่ากล้ำกลืนฝืนใจรัก ตัดบัวไม่เหลือใย สิ้นไร้ความปรานีต่อชะตากรรมสองแม่ลูก หลายปีผันผ่าน อสรพิษใจคดปรากฏตัวใต้จมูกเขาในชื่อ ขวัญสิริน แต่เปลี่ยนชื่อ มีหรือจะลืมหน้า ปัณณ์รู้จุดประสงค์เธอดี ขวัญสิรินต่างหากที่ไม่รู้...การกลับมาครั้งนี้มีราคาแพงลิ่วต้องจ่าย

การเรียนไม่เป็นเลิศ แต่เกิดมาพร้อมเบ้าหน้าฟ้าประทาน ปวรปรัชญ์ หลานชายคนเล็กของตระกูลจึงถูกผลักดันเข้าสู่วงการบันเทิง เสน่ห์อันแพรวพราวสะกดจิตสะกดใจสาวน้อย พัทธมน ที่เขาถูกตาต้องใจเข้า หัวใจทั้งสองตรงกัน แต่กลับส่งผลให้ชีวิตเขาต้องสั่นคลอน "ว้าย" จู่ๆ มือใหญ่ก็รวบเอวคอดมาชิดกายแล้วโน้มลงกระซิบข้างหู "โปรดถามว่าหลบหน้าโปรดทำไม" "ปละ...ปล่อยก่อน" "ตอบก่อน ไม่จูบหรอก กินปลาหมึกทั้งคู่คงบันเทิง" "ก็..." เธอไปต่อไม่เป็นเพราะลมหายใจร้อลวกกำลังเป่ารดแก้ม "ก็?" "ก็...ไม่รู้" ตอบอย่างจนใจ ช้อนตาอ้อนวอนมห้ปล่อยเธอและนั่นทำให้เขาทนไม่ไหว "น่ารักมาก" เสียงทุ้มละเมอ ฉกหอมแก้มกรุ่นกลิ่นหอมฟอดหนึ่ง ก่อนยืดตัวตรงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "โปรด!"

“ผมรอวันนี้มานาน...” เริ่มถอดชุดเจ้าสาวเธอออก “เราจะสร้างครอบครัว มีลูกสาวน่ารักๆ เหมือนลินา ลินามีลูกสาวให้ผมสักคนนะ จะตั้งชื่อว่าลิลี” ชุดเกาะอกสีขาวบริสุทธิ์ปักคริสตัลทั้งตัวหลุดจากร่างเธอ เหลือเพียงบราปีกนกกับกางเกงชั้นในลูกไม้บางเบาที่ถูกกำจัดทิ้งในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา “ฉันไม่เต็มใจ” เปล่งเสียงแผ่ว นอนหมดอาลัยตายอยาก “ทำกันมาตั้งหลายครั้งแล้ว” อายุธลงมือเปลื้องปราการตัวเองเหลือตัวเปล่าเสมอกัน “นายมีรสนิยมชอบบังคับขืนใจเหรอ” แต่ละคำช่างเชือดเฉือน “ฟังพูดเข้า พูดจากับผัวดีๆ หน่อย เราแต่งงานกันถูกต้องตามกฎหมายและประเพณี แค่โดนผัวเอานะลินา ผมไม่ใช่คนอื่น” “เอาเลย นายทำลงก็เอาเลย!” เธอจะนอนแข็งเป็นท่อนไม้ไว้อาลัยให้รักที่ดับสูญ “เอาน่ะเอาแน่” เขาตอบอย่างใจเย็นแล้วขึ้นคร่อม แตะปลายลิ้นลงยอดอกสีชมพูรสหวาน ของโปรดตน “แล้วก็เรียก อายุธ” ขบงับฝากรอยฟันไว้บนเต้าเต่งตึงสีน้ำนม พานให้เธอสะท้านเฮือก สลินาหลับตาพาตัวเองออกสู่โลกในจินตนาการ...จินตนาการว่าเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้กับเขา เจ้าสาวแสนเศร้าไม่ใช่เธอทว่าริมฝีปากอุ่นเม้มเน้นย้ำทิ้งความเปียกชื้นบนผิวอ่อนบริเวณทรวงอกไม่อนุญาตให้คิดเช่นนั้น อายุธกำลังดื่มด่ำได้ที่ ละเลียดชิมรสเรือนกาย ลากลิ้นผ่านหน้าท้องเรื่อยไปถึงต้นขาด้านใน ทุกสัมผัสอัดแน่นด้วยความปรารถนา “ฉันเกลียดนาย รังเกียจ ขยะแขยงที่สุด” *นิยายในชุดเดียวกัน 1. ยังหวงรัก 2. ไม่รักก็ไม่รัก 3. ก็ไม่ได้รัก 4. ไม่รัก...ไม่ได้ 5. ไม่ต้องมารัก(กำลังเขียน)

จับเธอมาชำระแค้นในใจ ไหงมีเด็กอวบอ้วนติดมาด้วยคนหนึ่ง! ปรวัธน์ ไวยวัจน์ ว่าที่ผู้สืบทอดธุรกิจโรงแรมของครอบครัวถูกส่งไปเรียนโทต่างประเทศทันทีที่จบปริญญาตรีโดยไม่มีเวลาร่ำลาหญิงเดียวในใจตั้งแต่จำความได้มากนัก มีเพียงคำมั่นสัญญาหล่อเลี้ยงความหวังยามต้องไกลห่าง ได้โปรดรอวันที่เขาประสบความสำเร็จกลับมาแล้วเราจะแต่งงานสร้างครอบครัวด้วยกัน และปรวัธน์ในวัย 24 ย่าง 25 ก็กลับมา...กลับมาพร้อมความแค้นเต็มอก อรภารินทรยศความไว้เนื้อเชื่อใจ ไม่รัก ไม่รอแถมยังไปเป็นเมียศัตรูตัวฉกาจของเขา ไม่มีผู้ชายหน้าโง่คนนั้นอีกต่อไป เหลือเพียงปรวัธน์ ไวยวัจน์คนนี้ที่พร้อมจะลากเธอนรกด้วยกัน อรภาริน เธอเกิดมาเพื่อรักเขาและให้เขารัก หากเส้นทางแห่งรักแท้กลับเต็มไปด้วยขวากหนาม ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศเพื่อรักษา ‘บางอย่าง’ ที่มีค่ายิ่งกว่าชีวิตไว้รอ ทว่ากลับถูกพิพากษาให้รับโทษทัณฑ์ใช้ร่างกายบำรุงบำเรอเขาจนกว่าจะพอใจ ปรวัธน์ลากเธอลงนรกขุมไหนก็ต้องยอม

ข้างกายเขามีไว้ให้คนที่คู่ควร และเธอเป็นได้แค่เมียเก็บ

สองสิ่งที่ภีมค้นพบหลังแต่งงาน หนึ่ง เมียเขาน่าจับกินวันละหลายเวลา สอง เขาหึงโหด ภารกิจเรือล่มในหนองจนเป็นทองแผ่นเดียวกันของสองตระกูลประสบความสำเร็จอย่างงดงาม เมื่อ ภีม นักธุรกิจสตาร์ทอัพไฟแรงผู้เพียบพร้อมจรดปลายผมแถมหล่อจนร้องขอชีวิต ยอมถอดเขี้ยวเล็บเข้าพิธีแต่งงานกับลูกสาวเพื่อนสนิทแม่ ด้วยเหตุผลที่ว่า ‘สะดวกดี’ แม้ชายหนุ่มจะเชื่อในความรักแต่ความเหมาะสมกลับจับต้องได้มากกว่า อะไรก็ตามที่ทำให้ชีวิตของภีมเข้าใกล้คำว่า ‘สมบูรณ์แบบ’ ยิ่งขึ้น เขาย่อมไม่ปฏิเสธ “แม่ว่าดี ภีมก็ว่าดีครับ” นลิน น้องนุชสุดท้อง เจ้าของดวงหน้าหวานซึ้ง กิริยามารยาทแช่มช้อยนิ่มนวลที่ใครเห็นเป็นต้องหลงรัก เป็นเหตุให้บิดามารดาและพี่ชายทั้งสองคอยทำตัวเป็นจงอางหวงไข่อยู่ไม่ห่าง ครั้นเห็นว่าคนใกล้ตาอย่าง ภีม เพียบพร้อมทั้งคุณสมบัติและรูปสมบัติเหมาะสมจะดูแลแม่ไข่ในหินของบ้าน จึงตอบรับซูเปอร์ดีลนี้ด้วยความพึงพอใจ แต่หารู้ไม่ว่ากำลังป้อนอ้อยเข้าปากภีม...