เพราะไม่อยากรับสมรสพระราชทาน นางจึงต้องวางแผนเลือกสามีด้วยตนเอง แต่เลือกไปเลือกมา กลับกลายเป็นคนนี้ไปได้ เพราะความผิดพลาดในคืนนั้น ทำให้นางและเขาเข้ามาพัวพันกัน ด้ายแดงที่พันกันจนยุ่งเหยิง คนทั้งคู่จะสามารถแก้ไขมันได้หรือไม่ เพราะไม่ว่าจะพยายามแก้อย่างไร กลับดูเหมือนจะยิ่งพันกันแน่นกว่าเดิมเสียนี่

คำโปรย ชาติที่แล้วนางถูกเขาทรมานจนตาย ชาตินี้นางจึงพยายามหนีห่างจากเขา ทว่าเขากลับตามตื๊อนางทุกเช้าค่ำ “ชีชี เจ้าเปลี่ยนใจยอมเป็นชายาข้าแล้วหรือ” ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มยิ้มกริ่ม เขาตามตื๊อนางมานานขนาดนี้ แต่นางกลับไม่มีทีท่าจะใจอ่อนแม้แต่น้อย “องค์ชายห้า พระองค์กำลังฝันอยู่หรือเพคะ” น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้น ใบหน้างดงามของนางเย็นชาและดูห่างเหิน จนเขารู้สึกใจเจ็บ คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีการใช้ความรุนแรง เหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นต้องใช้วิจารณญาณในการอ่าน

เว่ยเสวียนจี บุตรีภรรยาเอกแห่งจวนสกุลเว่ย บิดาของนางเว่ยเฉาดำรงตำแหน่งเลขาเจ้ากรมพิธีการ เสวียนจีเป็นบุตรสาวคนเล็กของเขา ว่ากันว่าบุตรสาวคนเล็กมักจะกลายเป็นที่รักของบิดามารดา แต่กลับไม่ใช่สำหรับจวนนี้ เว่ยเสวียนจี เป็นลูกชัง แม้แต่มารดาของนางก็ยังรังเกียจนาง ชีวิตที่น่าสงสารเช่นนี้ แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป เมื่อนางได้เจอกับเขา สามีของนาง นางให้คำมั่นสัญญากับตนเองในทันที ไม่ว่าอย่างไร สามีคนนี้นางจะไม่ยอมให้ใคร แย่งเขาไปอย่างเด็ดขาด “สามีของข้า เจ้าอย่าคิดที่จะแตะ”

คำโปรย เมื่อบิดาและมารดาหนีไปพลอดรักกันเพียงสองคน โดยที่ไม่ยอมส่งข่าวกลับมา เฉินจืออีในฐานะบุตรสาวก็อดเป็นห่วงไม่ได้ นางจึงหนีออกจากวัง เพื่อไปตามหาบิดาและมารดา เพียงลำพัง ระหว่างทางดันเกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้น ทำให้นางเกิดความคิดแปลกๆ ขึ้น จากที่จะตามหาบิดามารดา กลายเป็นว่าบิดามารดาต้องตามหานางแทน “ฆ่าพวกกากๆ ยังได้เงินเยอะขนาดนี้ งั้นต่อไป ข้ารับงานฆ่าคนจะไม่รวยตายเลยหรือ” นางพูดขึ้นด้วยความขบขัน ชายหนุ่มที่อยู่ทางด้านหลังถึงกับยืนอึ้ง นี่นาง นางเป็นใครกัน

หลานเสี่ยวเฉียว ทายาทสกุลหลานเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ ของตระกูลหลาน นางและองค์ชายรองเฉินผิง รักกันมาตั้งแต่เด็ก ด้วยความที่นางเป็นถึงทายาทแม่ทัพอันดับหนึ่ง นางจึงเรียนวรยุทธตั้งแต่เด็ก ด้วยความรัก นางจึงช่วยให้เขาได้ขึ้นเป็นไท่จือตามที่ต้องการ นางอาศัยความสามารถของตน ลอบฆ่าไท่จือเฉินหยาง เพื่อให้ชายคนรักได้ขึ้นเป็นใหญ่แทน ทว่าเขากลับหักหลังนางอย่างเลือดเย็น ในวันที่เขาได้รับแต่งตั้งเป็นไท่จือ นางกลับไม่ใช่สตรีที่ยืนเคียงข้างเขา นางต้องหลบซ่อนตัว หนีตายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด โชคดีที่มีชายพิการคนหนึ่งช่วยชีวิตนางเอาไว้ นางจึงสามารถมีชีวิตมาจนถึงวันนี้ได้ ทว่าชายพิการคนนั้นกลับเอาแต่ตามติดนางตลอดเวลา อีกทั้งยังพร่ำบอกรักนางวันละสามครั้งหลังอาหาร นี่มันเหตุการณ์บ้าอะไรเนี่ย

คำโปรย ซ่างกวนอวี่หลาน ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของจวนแม่ทัพแห่งเจียงหนาน ก่อนบิดาจะจากไป เขาได้ฝากฝังนางเอาไว้กับสหายสนิท หวังให้นางแต่งเป็นชายาอ๋อง ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างเป็นสุข แต่ทุกอย่างกลับไม่เป็นดังที่คิดเอาไว้ เมื่อพบว่านางเป็นเพียงคนไร้ประโยชน์ ผู้หนึ่งเท่านั้น "ขยะอย่างเจ้าไม่รู้จักเจียมตัวแม้แต่น้อย คิดจะแต่งเป็นชายาเอกจวนอ๋องหรือ แค่อนุเจ้ายังไม่คู่ควรด้วยซ้ำ" ... เขา ชายผู้ที่ทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้ตนเองบรรลุเป้าหมาย และเขา ชายผู้ที่ทำเพื่อนางเงียบๆ โดยที่นางไม่เคยรูู้อะไรเลย เรื่องราวความรักที่ซับซ้อน และความแค้นที่ต้องชำระ นางจะเลือกอะไร สปอยเนื้อหาบางส่วน อวี่หลาน ข้าทำอะไรผิด ข้าทำอะไรให้เจ้าโกรธ เหตุใดเจ้าไม่รอข้า ข้าเคยสัญญาเอาไว้ว่าจะกลับมาแต่งกับเจ้า เหตุใดเจ้าจึงไม่รอข้า เขายังคงถามคำถามเดิมที่ติดอยู่ในใจของเขากับนางอีกครั้ง ... "จะเป็นข้าไม่ได้เลยหรือ ผ่านมาหลายปีขนาดนี้แล้ว เจ้าก็ยังไม่ลืมเขางั้นหรือ" เขาเอ่ยปากขึ้นด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด เขาพยายามทุกอย่างเพื่อให้นางมองเห็นเขาบ้าง แต่นางกลับยังปักใจอยู่กับชายอีกคน "เหตุใดเจ้าไม่มองมาที่ข้าบ้าง ข้าเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย" น้ำเสียงอ้อนวอนของเขาดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับแรงกอดรัดที่แน่นขึ้น "ซ่างกวนอวี่หลาน ข้ารู้เจ้ายังไม่หลับ" ... "หลังจากจบเรื่องของท่านพ่อ ท่านยินดีจะแต่งงานกับข้าไหม" น้ำเสียงราบเรียบของนางดังขึ้น พร้อมกับใบหน้าเล็กๆ ที่เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความจริงจัง "ว่าอย่างไร ข้ารอคำตอบของท่านอยู่นะ" นางถามย้ำอีกครั้ง เขาหัวเราะน้อยๆ แล้วดึงนางเข้ามากอดแนบอก พร้อมทั้งกระซิบถามข้างหูนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ข้าย่อมยินดี เพียงแต่เจ้าสู่ขอข้าเช่นนี้ จะเอาอะไรมาเป็นสินสอดงั้นหรือ" นางหัวเราะน้อยๆ แล้วยกแขนขึ้นโอบรอบคอของเขาเอาไว้ "สินสอดของข้า ท่านต้องพอใจแน่" นางพูดขึ้นด้วยความมั่นใจ พร้อมทั้งเขย่งเท้าขึ้นจุมพิตริมฝีปากเขาอย่างแผ่วเบา แล้วรีบวิ่งหนีไปในทันที

คำโปรย ซูม่านถิงวิญญาณจากยุคปัจจุบัน อดีตนักฆ่าขององค์กรลับแห่งหนึ่ง ในขณะที่กลับจากการทำภารกิจ เครื่องบินเกิดตกกลางมหาสมุทร วิญญาณของนางจึงถูกส่งมาต่างยุคต่างสมัย เข้ามาอยู่ในร่างของคุณหนูใหญ่สกุลซูผู้มั่งคั่ง ทว่าคุณหนูใหญ่ผู้ตกอับที่ถูกอุ้มผิดตัวไปนั่น ต้องเติบโตมาท่ามกลางชนบทอย่างยากลำบาก เมื่อได้กลับสู่ตระกูล กลับไม่ได้รับการยอมรับฐานะที่แท้จริงของตน อีกทั้งยังถูกบิดาส่งไปแต่งงานไกลถึงชายแดนเพื่อความมั่นคงขอตระกูล ชีวิตวัยเกษียณที่นางฝันใฝ่ ไหนเลยจะได้รับง่ายถึงเพียงนั้น “ท่านแม่ทัพ ได้โปรดหย่ากับข้าเถอะ” น้ำเสียงอ่อนหวานดังขึ้นด้วยท่าทางน่าสงสาร ทว่าชายหนุ่มกลับยกยิ้มมุมปาก แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “รอให้ฮูหยินคลอดบุตรชายหญิงให้ข้าสักสองคน แล้วข้าจะหย่าให้เป็นอย่างไร”

คำโปรย ไป๋เฟิ่งชีพระชายาเอกผู้ถูกลืม นางแต่งงานเข้าจวนหย่งอันอ๋องมาถึงสองปี แต่ไม่เคยพบหน้าสามีเลยสักครั้ง แต่กลับถูกแม่สามีหมายหัว หากไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ หากไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ก่อนหย่งอันอ๋องอายุครบ สามสิบปี นางจะต้องถูกส่งตัวไปสำนักชี เพื่อชดใช้ความผิดตลอดชีวิต “ท้องบ้าท้องบออะไร ไทเฮาสมองเลอะเลือนหรืออย่างไร อิตาอ๋องนั้นหน้าตาเป็นอย่างไรข้าก็ไม่รู้ ไม่ได้เจอหน้ามาสองปีแล้ว ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ข้า มันอยู่ที่เขา เขาไร้น้ำยาอีกทั้งยังไม่กลับจวน นางจะให้ข้าท้องกับผีบ้านผีเรือนหรืออย่างไร” เสียงกราดด่าของนางดังไปถึงหน้าจวน ลักษณะท่าทางของนางหยาบกระด้างแตกต่างจากใบหน้างดงามนั้นยิ่งนัก เหล่าสาวใช้ได้แต่ส่ายหัวให้กับพระชายาผู้นี้ เพราะนางเป็นเช่นนี้ สามีถึงไม่ยอมกลับจวนนั้นไง “พระชายาหากไม่ท้อง ต้องบวชชีนะเพคะ"น้ำเสียงอ่อนหวานดังขึ้นฉุดรั้งสตินางกลับมา “ไม่ได้แล้ว เกิดมาสวยขนาดนี้บวชชีเสียของตาย ปฏิบัติการยั่วสวาทสามีเริ่มขึ้น ณ บัดนี้” นางเท้าเอวหัวเราะคิกคักราวกับคนบ้าก็ไม่ปาน คำเตือน นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักจีนโบราณ โรมานซ์ nc ฉ่ำปอด

หนิงรั่วจือ นางแบบชื่อดังของดินแดนมังกร ไฮโซสาวชนชั้นสูงแห่งตี้ตู เธอสวย เธอเริ่ด เธอเชิ่ด แต่เธอกลับถูกน้องสาวต่างแม่ และคู่หมั้นร่วมมือกันสังหาร อย่างน่าอนาถ ก่อนตายเธอขอพรให้ตัวเองได้เกิดใหม่อีกครั้ง และคำขอก็เป็นจริง แต่เธอไม่ได้กลับไปใช้ชีวิตในนามหนิงรั่วจือ แห่งศตวรรษที่ 21 เธอดันทะลุมิติไปอยู่ในร่าง หนิงรั่วจือ แห่งจวนสกุลหนิง เมื่อหลายร้อยปีก่อน หนิงรั่วจือ บุตรีภรรยาเอกแห่งสกุลหนิง เพราะไม่ได้รับความรักจากบิดา มารดาก็ตายไปตั้งแต่ตอนคลอดนาง นางจึงกลายเป็นที่เกลียดชังของผู้เป็นบิดา หนิงเยี่ยหัวผู้เป็นบิดา เขามีตำแหน่งเป็นถึงเสนาบดี แต่กลับไม่เคยให้บุตรีภรรยาเอกอย่างนาง ได้กินอิ่มนอนหลับดีๆ สักครั้ง หนิงรั่วจือป่วยตั้งแต่เด็ก ร่างกายนางไม่แข็งแรง อีกทั้งยังถูกแม่ลูกคู่นั่นกลั่นแกล้งสารพัด คู่หมั้นของนางที่มารดาเป็นคนสู่ขอเอาไว้ ก็ถูกน้องสาวต่างมารดาแย่งไป เดิมที นางมีศักดิ์เป็นถึงว่าที่ชายารัชทายาท แต่ไหนกลับกลายเป็นว่า นางได้คนบ้ามาเป็นสามีแทน จากนางแบบสาวชื่อดังผู้งดงาม เธอกลายไปเป็นหนิงรั่วจือ นางหมูตอนที่มีแต่คนรังเกียจ  นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!!

เจียงฟางหรงนางเอกสาวชื่อดัง เธอกำลังร่วมรักกับพระเอกคนสนิท ที่ไปสอยมาจากงานเลี้ยงปิดกล้องเมื่อช่วงหัวค่ำ ด้วยความที่เป็นคนซาดิสม์นิดหน่อยอีกทั้งยังชอบความตื่นเต้น เธอและพ่อพระเอกหนุ่มจึงร่วมรักกันที่หน้าระเบียงบนคอนโด ในขณะที่กำลังฟินสุดขีด เธอดันพลัดตกจากตึกตาย อย่าน่าอนาถ อนิจจา สวรรค์กลับยังเมตตา เธอทะลุมิติเข้าไปอยู่ในร่างคุณหนูใหญ่ ที่กำลังถูกคู่หมั้นขอถอนหมั้น ด้วยเหตุผลที่ว่าเขานั้นพบเจอหญิงที่ตนรักและพร้อมจะสละได้ทุกอย่าง แต่หญิงนางนั้นกลับเป็นเพียงคณิกาต่ำต้อย คุณหนูใหญ่เจ้าของร่างเดิม มีหรือจะทนรับความอัปยศนี้ได้ นางโกธรจนโรคเก่ากำเริบเกิดหัวใจวายเฉียบพลันจนตาย เหตุการณ์ก็เปลี่ยนไป เมื่อนางเปลี่ยนเป็นคนละคน จากคนเรียบร้อยกลายเป็นหญิงที่มั่นใจในตัวเองเป็นอย่างมาก ในเมื่อสามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้ งั้นชาตินี้ก็ขอเสพสุขกับหนุ่มๆ ที่นางชมชอบแล้วกัน เนื่องจากถูกคู่หมั้นถอนหมั้น สร้างความอับอายให้กับตระกูล นางจึงถูกส่งไปอยู่ในเมืองเล็กๆ แถบชายแดนแต่นั่นคือจุดเริ่มต้น นางสนองนิสตัวเองด้วยการเปิดหอนายโลม หอนายโลมที่มีแต่บรรดาหนุ่มหล่อที่คอยเอาอกเอาใจสาวแก่แม่หม้าย ด้วยนิสัยขี้เต๊าะของนาง ทำให้นางพลาดท่าเสียตัวให้กับหนุ่มน้อยขี้โรดคนหนึ่งอย่างไม่คาดฝัน หนุ่มน้อยขี้อายที่แสนน่ารัก ทว่าเวลาที่อยู่บนเตียงเขากลับดุดันจนนางแทบสำลักความสุขตาย ทุกอย่างดีเลิศ จนนางถูกเรียกตัวกลับเมืองหลวงเพื่อไปแต่งงานอีกครั้ง นางจะทำอย่างไรกับเหตุการณ์ในครั้งนี้ เรื่องวุ่นๆ ของคุณหนูใหญ่ก็บังเกิดขึ้น เมื่อหนุ่มน้อยที่นางไปสอยมานั้น ไม่ได้ใสซื่ออย่างที่นางคิด “คุณหนู ท่านคิดจะทิ้งข้าไปแต่งงานงั้นหรือ แล้วข้าล่ะ ท่านคิดว่าตนย่ำยีข้าทุกวัน แล้วจะสะบัดตูดหนีงั้นหรือ ข้าไม่ยอมท่านต้องรับผิดชอบข้า” ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาในอาภรณ์สีขาว ท่าทางขี้โรคของเขาขับให้เขาน่าสงสารยิ่ง แต่จะมีใครรู้ดีเท่านาง เขาดุดันและแรงดียิ่งกว่าม้าเสียอีก “หนุ่มน้อย เรื่องของเราก็แค่เรื่องสนุก เจ้ามีความสุข ข้ามีความสุข ต่างคนต่างไป แยกจากกันเท่านั้นแหละ” พูดจบนางก็วิ่งหนีในทันทีโดยไม่ยอมหันหลังกลับไปมอง ชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก “อย่าคิดว่าจะหนีรอดจากข้าไปได้”

คำโปรย เฟิ่งเยว่องค์หญิงฉางเล่อผู้งดงาม นางถูกพี่ชายหรือก็คือฮ่องเต้องค์ปัจจุบันของแคว้นอู่ส่งไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีกับหนานหลินอ๋องหลินเซ่าซาง หลานชายคนเดียวของฮ่องเต้แคว้นจิ้น ทว่าการแต่งงานเชื่อสัมพันธ์ในครั้งนี้ กลับทำให้องค์หญิงฉางเล่อต้องตกนรกทั้งเป็น สวามีของนางเห็นนางเป็นเพียงสตรีไร้ค่า ไร้ราคา เขาทอดทิ้งนางอย่างไม่ไยดี อีกทั้งยังทำร้ายจิตใจของนางด้วยการยกชายารองขึ้นมามีศักดิ์ฐานะเทียบเคียงกับนาง องค์หญิงเช่นนางจะยอมรับเรื่องนี้ได้อย่างไร นางสั่งลงโทษชายาผู้นั้นจนเกือบตาย ทว่าเมื่อเขากลับมา เขากลับบีบบังคับให้นางตายแทน วิญญาณจากต่างโลกจึงได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างขององค์หญิงแทน จวนอ๋องที่เคยเงียบสงบ กลับกลายเป็นวุ่นวายและไม่สงบสุขอีกเลยนับจากนั้น เรื่องราววุ่นๆ ของนางจึงเริ่มขึ้น

หลิงม่านอี นักเขียนนิยายชื่อดังท่านหนึ่ง ที่มีความใฝ่ฝันว่าอยากมีแฟนดีๆ สักคนหนึ่ง ตลอดชีวิต 26 ปีที่ผ่านมาของเธอ เธอนั้นโสดสนิท ชนิดที่แห้งจนเหี่ยวเฉา โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อเธอกำลังจะไปนัดบอร์ดกับหนุ่มหล่อ ดีกรีเจ้าของร้านอาหาร แต่เธอดันตายเพราะบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปติดคอเสียนี่ ความฝันดันพังทะลายลงตรงหน้า เธอใช้ลมหายใจเฮือกสุดท้าย ขอให้ตนเองได้มีหลัวก่อนตายด้วยเถอะ และสวรรค์ก็เมตตา ใหเธอทะลุมิติมา อยู่ในร่าง หลิงม่านอี หญิงสาวผู้เย็นชา แห่งจวนเจ้าเมืองสกุลหลิง หลิงม่านอี สาวงามวัยสิบสี่ปี ผู้มีสัญญาหมั้นหมายกับฉินอ๋องเฟยอวี๋ อ๋องผู้ครองราชย์รัฐทางฝั่งใต้ ผู้มีฉายาว่าอ๋องปีศาจ นางจะทำเช่นไร ให้มีชีวิตรอดจากสามีผู้ป่าเถื่อน “เจ้าคิดว่ายั่วยวนข้าเช่นนี้ ข้าจะสนใจเจ้างั้นหรือ” ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาพูดขึ้น พร้อมทั้งมองนางด้วยสายตาดูถูก “หน้าอย่างเจ้า อย่าได้คิดฝันว่าจะได้เข้าหอกับข้า” คำเตือน นิยายเรื่องนี้มี nc มีฉากข่มขืน มีการใช้ความรุนแรง นิยายเรื่องนี้เป็นแนวจีนโบราณ  ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญิตลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด ทำซ้ำ คัดลอกสำเนา ดัดแปลง บันทึกหน้าจอ เผยแพร่ต่อสาธารณะ ก่อนได้รับอนุญาติ ในทุกกรณี ยกเว้นได้รับอนุญาติจากเจ้าของลิขสิทธิ์แล้วเท่านั้น

เมิ่งอวี่หลานผิงหยางจวิ้นจูผู้สูงส่ง นางฆ่าตัวตายเพราะความรัก แต่กลับพบว่าตนไม่ตาย ชาตินี้นางแค่อยากแต่งงานมีสามีและลูกๆที่น่ารัก แต่สวรรค์กลับเล่นตลก นางกลับคลอดไข่หนึ่งใบออกมา นางเป็นใครกันแน่...

นิยายเรื่อง หมอผีที่รัก ทางด้านนักเขียน แต่งนิยายเรื่องนี้ขึ้นเพื่อความบันเทิงเพียงเท่านี้ คำเตือน เนื้อหาบางส่วนที่เกี่ยวกับความเชื่อ พิธีกรรม หรือเหตุการณ์เหนือธรรมชาติบางอย่าง เคยเกิดขึ้นจริง ขอให้นักอ่านที่รักทุกท่านใช้วิญจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ เสือ ชายหนุ่มที่ถูกแฟนหนุ่มแอบหยดน้ำมันพรายให้กิน เมื่อช่วงดวงตก จึงมีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้นกับเขา เมื่อเขากลับบ้านที่ชนบทจึงทำให้ชิวิตของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล "เสือ มึงจำพี่กล้าได้ป่ะ คนที่เคยอุ้มมึงลงจากหน่อแรดไง"เสือหันไปตามนิ้วที่เพื่อนชี้ไป ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหล่า แม่เจ้า รอยสักนั่น เสือสองตัวนั้นคงไม่เมากล้ามจนตาลายหรอกนะ สมัยมองเสือที่มองพี่กล้าจนน้ำลายไหล แล้วหัวเราะเสียงดัง "เสือ มึงคงไม่ได้คิดจะจับพี่มันมาเป็นผัวหรอกนะ"เสือหน้าแดงแล้วหันไปพูดเสียงเบาๆ "จำได้ แต่เขาไม่ชอบเราหรอก" …… "อ้ายกล้า เจ้าเบิ่งลูกชายแม่ใหญ่สอนมันแหนมเจ้า ปานสิกลืนลงท้อง"(พี่กล้า พี่ดูลูกชายยายสอนมองพี่เหมือนอยากกิน) "แน่นอน กูมันคนหล่อ"กล้าหันไปมองลูกชายยายสอนที่มองตัวเองตาเยิ้มก็ยิ่งได้ใจ "บักแก้วมึงเบิ่ง นั่นละแม่มึง"(เจ้าแก้ว แกดู นั่นแหละแม่แก)แก้วเป็นกุมารที่ถูกกล้าเลี้ยงเอาไว้แก้วหันไปมาตามที่พ่อบอกก็ตาโต "พ่อ พ่อกล้า นั่นมันผู้ชายเดะ" "เอ่อ นั้นละ" "เอ้า ผู้ชายสิเป็นแม่ได้จังใด๋" "เมียกูกะคือแม่มึง) แก้วพยักต์หน้ารับแล้ววิ่งไปเดินวนดูว่าที่แม่ใหม่อย่างสนใจ …… "พี่กล้า ฉันสงสัย" "ว่ามาสิ" "พี่เคยทำแบบนี้กับใครรึเปล่า"เสือจ้องหน้าคนตัวโตที่นั่งถอดเสื้อตากพัดลมอยู่ "นี้ ปีนี้กูอายุ สามสิบแล้วนะ มึงคิดจะให้กูเก็บซิงไว้แลกเบี้ยคนชราหรอ "……" "พี่กล้าเด็กนั่นใครอ่ะ" "ลูกกูเอง" "ลูกเลี้ยงหรอ" "เปล่า ลูกกูจริงๆ" "……" "ลูกกับเมียเก่ากูเอง" "……" "พี่กล้า แม่ฉันบอกว่าไม่ชอบพี่ พี่ไม่ทำการทำงาน" "กูรวยนะ" "แม่เรียกสินสอดสามล้านเลยนะ" "กูให้สามสิบ" "……" "รถเป็นอะไร" "รถพังไง ไม่มีตามองหรอ" "ปากดีนักนะมึง" "แล้วจะทำไม จะขู่เสกหนังควายเข้าท้องหรอ" "เปล่า" "กูจะเสกเด็กเข้าท้อง" "……"

ไป่เฟิงซี พระชายาเอกแห่งจวนหย่งอัน แต่งงานมาสองปีไม่เคยเจอหน้าสามี นางอยากใช้ชีวิตสงบสุขแต่นางกำลังจะถูกปลด ปฎิบัติการยั่วสวา ทจึงเกิดขึ้น "เหอะ อยากปลดข้าหรือ ฝันไปเถอะ แต่งงานมาสองปี หน้าสามียังไม่เคยเจอ จะให้ท้องกับผีหรอ"

“พี่ธีร์คะ ฟ้าชอบพี่ธีร์นะคะ เป็นแฟนกันนะคะ”ฉันรวบรวมความกล้าที่มีในการสาระภาพรักครั้งนี้ “ขอโทษนะ พี่คิดกับเธอแค่น้องสาว อีกอย่างพี่ก็มีแฟนอยุ่แล้ว” เขาตอบพร้อมสีหน้าเย็นชา “แล้วที่ผ่านมาคืออะไรคะ “ฉันถามทั้งน้ำตา”พี่ดีกับฉัน คอยดูแล เอาใจตลอด แค่น้องสาวหรอ “อืม” พูดเสร็จก็เดินออกไปฉันเหมือนคนหมดแรงร่างงกายมันสั่นไปหมดน้ำตาไหลไม่หยุด นี้มันอะไรกันฉันกำลังฝันอยู่หรอ   ตอนที่ 1 พราวฟ้า สวัสดีค่ะ ฉันชื่อพราวฟ้า เป็นลูกสาวคนเล็กมีพี่ชาย 2 คนเป็นฝาแฝด ที่อายุห่างกับฉัน 3 ปี พี่ชายคนโตชื่อ เมฆา คนรองชื่อ เวหา สงสัยใช่ไหมละว่าทำไมชื่อเราถึงเกี่ยวกับท้องฟ้า เพราะแม่ชื่อ ทิพย์นภา ยังไงคะ ส่วนคุณพ่อของฉันชื่อ นพดล เอาละเข้าเรื่องดีกว่า วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรก ในมหาลัยของฉันหลังจากที่คุณแม่ส่งฉันไปอยู่โรงเรียนแม่ชี มา 6 ปีในที่สุดฉันก็เป็นอิสระ สักที หลายคนคงสงสัยไปเรียนคอนแวนต์กลับมาฉันต้องเรียบร้อย เป็นกุลสตรีเหมือนในหนังใช่ป่ะ บอกเลยว่าไม่ 555 เอาละ แต่งตัวเสร็จแล้ว ไปเรียนดีกว่า “แม่คะ หนูไปเรียนก่อนนะคะ” สาวสวยผู้มีหน้าตาเหมือนเธอราวกับแกะ กำลังกอดและหอมแก้มเธอ “จ๊ะ ฟ้า แม่ว่าหนูแต่งตัวโป๊ไปไหมลูก เหมือนกระโปรงมันจะสั้นไปนะ” ฉันก้มลงมองกระโปรงตัวเองพราวตอบแม่ไป “ไม่นะคะแม่ ใครๆเขาก็ใส่กันแบบนี้” “หือ แม่ว่าไม่นะ” กระโปรงทรงเอสั้นแค่คืบกับเสื้อนักศึกษาตัวเล็กรองเท้าส้นสูง 4 นิ้ว ธรรมดามาก “แม่คะ ฟ้าไปก่อนนะคะเดี๋ยวสาย”ฉันบอกแม่อีกครั้งพร้อมทั้งหอมแก้ม คุณหญิงทิพย์นภาได้ส่ายหน้าพรางอมยิ้ม เหนื่อยใจกับลูกสาวคนเล็ก เธอถึงกับส่งลูกสาวคนเล็กไปเรียนคอนแวนต์เพราะอยากให้ลูกลดความแก่นแก้วลงไปบ้างผ่านมา 6 ปี กับยังเหมือนเดิม เผลอๆ อาจจะมากกว่าเดิมรด้วยซ้ำ พราวฟ้าเดินไปที่หน้าบ้านมีรถมินิคุเปอร์สีขาวจอดอยุ่ ก้าวขึ้นไปนั่งตำแหน่งคนขับ พร้อมทั้งเร่งเครื่องเต็มที่ ปาดซ้าย ปาดขวา “ในที่สุดก็มาถึงสักที” มหาลัย “เอะ ทำไม หาที่จอดไม่ได้สักที เนี่ย มหาลัยก็ออกจะใหญ่โตที่จอดรถหายากชิบ” บ่นพลางขับรถวนหาที่จอด “เจอแล้ว” ฉันรีบเหยีบคันเร่งไปที่ว่างทันทีเสียงดัง โครม “เฮ้ย”ชายหนุ่มที่กำลังขับรถอยุ่ถึงกับอุทาน เมื่อรถคันหน้าอยุ่ๆก็เลี้ยวตัดหน้าเขา “โอ๊ย อะไรเนี่ยขับรถไม่มีตารึไง”ฉันตะโกนด่าพร้อมเปิดประตูลงไปดูรถ ที่จูบก้นรถฉัน รถแพงด้วยแหะ Lamborghini Aventador สีดำ แม่เจ้า ขับรถแพงขนาดนี้มาเรียน ถามจริงพ่อเป็นนายกหรือเปล่าเนี่ย “นี่เธอซื้อใบขับขี่มาหรอขับรถแบบนี้ อยากตายรึไง”คนในห้องตะโกนออกมาพร้อมเปิดประตู ไม่ได้ฉันจะให้คนมาด่าได้ไง ไม่ยอม “ก็เห็นๆอยู่ว่านายขับรถ มาชนก้นรถฉัน นายผิดยังจะมาว่าคนอื่นเค้าอีก ไอ้”…” หือ หล่อวัวตายควายล้ม คนอะไรหล่อขนาดนี้เนี่ย “แม่จ๋า หนูเจอลูกเขยแม่แล้วนะ” ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา คิ้วเข้ม จมูกโด่ง ปากเป็นกระจับน่าจุ๊บจริงๆ หือ หล่ออ่ะ ชายหนุ่มทำหน้านิ่งขมวดคิ้วพร้อมพูดว่า “ เธอว่าไงนะ” “เอ่อ เปล่าค่ะ ฟ้าบอกว่า ฟ้าผิดเองค่ะที่รีบเบรกกะทันหันเกินไปค่ะ” ยอมค่ะ ฟ้าผิดเอง เพื่อผู้ชาย อะไรก็ยอมค่ะ หิหิไม่ค่อยจะชอบคนหล่อเลยเนาะ ชายหนุ่มไม่พูดอะไรเดินขึ้นรถแล้วขับออกไป “ เห้ย อย่าพึ่งไปสิ ยังไม่ได้ถามชื่อเลย” ฉันรีบวิ่งขึ้นรถขับตามไปทันที “ เอะ แถวนี้ที่จอดรถว่างเยอะจัง นั่นไง เจอละ” ฉันมองไปเห็นเขากำลังเดินลงจากรถไปในอาคาร ฉันรีบจอดรถ และวิ่งตามไปทันที “เอะ คณะวิศวะหรอ อ่าวไปไหนละ” ฉันมองซ้ายมองขวาก็ไม่เจอพี่เขา ดีนะ ที่ตอนนี้ยังเช้าอยู่คนไม่เยอะ ไม่งั้นฉันคงไม่กล้าวิ่งตามเขาขนาดนี้หรอ ฉันเดินกลับไปที่รถพลางบ่นไปพลาง ยังไม่รู้ชื่อแต่รู้ว่าเรียนคณะนี้ก็พอ ตึกคณะบัญชี ฉันแหงนหน้ามองตึกคณะ รู้สึกเบื่อๆ พรางเดินเข้าไปนั่งโต๊ะหน้าคณะ ระหว่างรอ มีนา เพื่อนสนิทที่กลับมาจาก คอนแวนต์ด้วยกัน “ฮัลโหล มีนาแกถึงไหนแล้วเนี่ย” “เอ้อ กำลังไปไกล้ถึงละ” “เครๆ” ระหว่างรอมีนามาฉันก็ไถ่ไอจีเล่นพรางๆ “ฉันขอนั่งด้วยคนได้ไหม”มีคนสะกิดพร้อมถามฉัน ฉันเหงยหน้าขึ้นเจอสาวน้อยน่ารักคนนึงกับผู้หญิงสวยคนหนึ่ง “ฉันชื่อ เหมยลี่ ส่วนนี้ เอวา เพื่อนฉัน” “ ฉันชื่อ พราวฟ้า นั่งสิ” ฉันตอบไป ทั้งสองคนนั่งลง สักพัก มีนาก็มาถึง เรา 4 คนคุยกันอย่างสนุก จน เสียงออดเข้าเรียนดังขึ้นจึงลุกขึ้นไปเรียน ธีร์ “ไง มึงทำไมหน้าเหมือนตูดงั้นอ่ะ” ไนท์ถาม “เซ็ง ซวยแต่เช้าเลย” เจ้าของใบหน้าเย็นชาตอบ ชายหนู่มอีกคน “ยังไง ใครกล้าทำมึงว่ะ” คินท์ ถาม ผมหันไปมองไอ้คินท์ที่ทำสีผมมาใหม่ “กูถามจริง มึงทำผมสีชมพูไม่อายหรอว่ะ หน้ายังโหดแม่ง” “มึงบลูลี่กูหรอ ออกจะดูดี” คินท์พูดพร้อม เอากระจกมาส่อง แล้วเซ็ตผมต่อ ผมได้แต่ส่ายหน้า “มึงยังไม่ตอบเลยนะ” ไนท์ถามอีกครั้ง “ขับรถชนตูด ใครก็ไม่รู้เมื่อเช้า” “เฮ้ย!!!” ทั้งสองคนร้องพร้อมกัน “เป็นอะไรมากไหมมึง”ชายหนุ่มผมสีทองถามขึ้น “ไอ้ทิว มึงไปทำผมร้านเดียวกับไอ้คินท์หรอ ว่ะ แม่งโคตรทุเรศเลย” ไนท์พูดพลางหัวเราะ “ถ้าเป็นกูคงไม่ยืนอยู่ตรงนี้ ไปหาข้าวกินป่ะ หิว” ผมพูดจบก็เดินไปโรงอาหาร ลึมแนะนำตัว ผมชื่อ ธีร์ พีรวัตน์ เบวิน ลูกครึ่งไทยอิตาลี เรียน วิศวะเครื่องกลปี 4 อายุ ก็ต้อง 22 ไหม เอออ นั่นแหละ อะไรอีก อ่อ ส่วนสูง 187 หล่อ รวย จบนะ คณะบัญชี “พักเที่ยงแล้วกินไรดีอ่ะ”มีนาถาม “ไปกินข้าวโรงอาหารวิศวะกันไหม ผู้งานดีมากนะแก”เหมยลี่พูดพร้อมทำหน้าดี้ด้าสุดๆ “ทำไมแกรู้ว่าผู้งานดีล่ะ”ฉันถามพลางกดโทรศัพย์ “ก็เหมยลี่เคยซิวมาจากวิศวะอ่ะดิ” เอวาตอบ “จริงดิ” ฉันกับมีนาถามพร้อมกัน พร้อมมองหน้าเหมยลี่ เหมยลี่ ไม่ได้มีลักษณะเหมือนชื่อสักนิด ไม่ใช่สาวหมวย มีแค่ผิวที่ขาวมาก ส่วนหน้าตาออกแนวลูกครึ่งด้วยซ้ำ หน้าคมเข้ม สวย ส่วนเอวา กลับเป็นสาวน้อยน่าตาน่ารักจิ้มลิ้มพูดน้อย ผิดกับฉันและมีนา ไม่ว่าจะเป็นการแต่งตัว และคำพูดคำจา เอาตรงๆเลยคือ ฉันกับมีนาแรด 5555 กลับเข้าเรื่องต่อ “อือ เรียนหนักอ่ะ”เหมยลี่ตอบ พร้อมทำหน้าชิวๆ “ตกลงจะไปไหมนิ”เหมยลี่ถามซ้ำ ฉันกับมีนามองหน้ากันพร้อมตอบอย่างไม่คิด “ไป!!!”