คำโบราญว่าไว้ไม่เกินจริง 'ยิ่งเกลียดสิ่งใด ก็จะได้สิ่งนั้น' ราชัน ผู้ชายที่แสนจะสมบูรณ์แบบ ทั้งรูปร่างหน้าตาและความสามารถที่ไม่เป็นรองใคร ไลฟ์สไตล์ของเขา มันมีเสน่ห์ดึงดูดให้ผู้หญิงถึงกับคลั่งไคล้ แต่มันไม่ใช่สิ่งที่คนรักของเขาต้องการอย่างแท้จริง... เพียงขวัญ เด็กสาวที่เข้ามาพัวพันและรับรู้ เรื่องราวในด้านมืดของราชันโดยบังเอิญ และเธอก็เป็นผู้หญิงที่ราชันต้องพยายามคว้าตัวเธอเอาไว้ให้ได้ ถึงแม้จะใช้วิธีที่เลวร้ายสำหรับผู้หญิงก็ตาม

ธนินทร์ หรือ 'คุณไม้' หลานชายคนโตของคุณปู่มาโนชกับคุณย่าพิมพ์จันทร์ ที่ผันตัวจากทายาทไร่ชาในภาคเหนือ ไปทำธุรกิจนำเข้าสินค้าเครื่องยนต์ สำหรับประกอบรถยนต์ยุโรปแบรนด์ดัง และธุรกิจกลางคืนบางประเภท ซึ่งอย่างหลังนี้ ทำให้คุณปู่และคุณย่าไม่พอใจ หมอทิชา แม่หม้ายลูกติด เพราะสามีเสียชีวิตไปตั้งแต่ลูกยังเล็ก ต้องกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ที่ต้อง 'สตรอง' ในทุกสถานะ แต่ความเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว กลับไปต้องตาต้องใจคุณปู่คุณย่าของธนินทร์เข้า การวางแผนเพื่อพิชิตใจหมอสาวลูกติดเพื่อรับเข้ามาเป็นสะใภ้ พร้อมเหลนทันใช้จึงบังเกิดขึ้น!!

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ เนื้อเรื่อง บทบาทและสถานที่ในนิยาย ไม่ได้มีอยู่จริง สถานการณ์ในนิยาย แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น (มีสาระนิดหน่อย) อัญรินทร์ หมอสาวที่ต้องรับผิดชอบความผิดพลาดที่เธอไม่ได้ก่อ โดยไม่สามารถแก้ตัวและแก้ต่างใด ๆ ให้ตัวเองได้เลย ผู้ชายคนนั้นต้องการให้เธอรับโทษ และต้องชดใช้ให้ถึงที่สุด เธอก็ถูกพักใบอนุญาตชั่วคราว ถูกไล่ออก และถูกเมินเฉย หญิงสาวพยายามที่จะอยู่ให้ได้ แต่มันไม่ง่ายสำหรับเธอ เพราะในขณะที่เธอเดือดร้อนกับสิ่งที่ไม่ใช่ความผิดของเธอ ไม่มีใครยื่นมือเข้ามาให้เธอจับเลยแม้แต่คนเดียว เป็น 'ฝันร้าย' ที่เธออยากจะหลบหนีที่สุด จนกระทั่งวันหนึ่ง วันที่เธอสามารถประคองตัวเองลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง ผู้ชายคนนั้นก็มาปรากฏตัวตรงหน้าเธอ มันทำให้รู้ว่า ฝันร้ายนั้น ยังคอยตามหลอกหลอนเธออยู่ สารวัตรพาทิศ ผู้ชายใจร้ายเลือดเย็นคนนั้น ที่ใช้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล จนทำให้ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งแทบพัง วันนี้เขาต้องการชดใช้และชดเชยให้ผู้หญิงคนนั้น แต่เขาจะต้องทำยังไง ในเมื่อเขาพยายามเข้าหา แต่เธอคนนั้นกลับไม่เข้าใจ และพยายามหนีห่าง..

ทินกร ชายหนุ่มที่ถูกหญิงคนรักหักหลัง ในระหว่างที่เขาไปปฏิบัติหน้าที่ โดยการทิ้งเขาไปมีสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่น ทำให้เขาเสียใจจนแทบจะสูญเสียตัวตน / พันดาว นักศึกษาปี 3 มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง หญิงสาวเจ้าของเพจ 'กาลเวลา' ที่สร้างสรรผลงานออกมาตามใจตัวเอง ไม่สนยอดวิวยอดไลก์ แต่ 'ความบังเอิญ' ที่คล้ายตั้งใจ ทำให้ทั้งทินกรและพันดาว ต้องมาเกี่ยวพันกัน..... คนหนึ่งจริงจังกับชีวิต จนแทบจะหาความสวยงามในชีวิตไม่ได้ อีกคนใช้ชีวิตอย่างเพ้อฝันสวยงาม ตามแบบฉบับคุณหนู เส้นทางของคนสองคนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จะมาบรรจบกันได้อย่างไร?

ตลกนิด ๆ เบาสมองหน่อย ๆ ?? ติณณภพ เจ้านายสุดฮอต หล่อร้อนแรงและร้าย เขาจำใจต้องรับ ริสา เด็กสาวมอ 6 ให้เข้ามาอยู่ในบ้าน เพราะเพื่อนรุ่นพี่เป็นคนขอร้อง เนื่องจากริสาทะเลาะกับพี่เขย และถูกพี่เขยทำร้ายร่างกาย บ่อยเข้าก็เกรงว่าเธอจะถูกทำอย่างอื่น ทั้งริสาและติณณภพอยู่ด้วยกันในฐานะเจ้านายกับเด็กในบ้าน ข้อตกลงคือ ห้ามบอกใครว่าเธออยู่กับเขา เพราะเป็นการอยู่แค่ชั่วคราว จนถึงวันนี้สามปีเข้าไปแล้ว คำว่าชั่วคราวถูกลืม ความสัมพันธ์ตลอดสามปี เริ่มเปลี่ยน ทุกอย่างกำลังจะดีแล้วแท้ ๆ...??

ความสัมพันธ์ของคนสองคน มีหลายรูปแบบ แบบขององศาและแคทรียา เรียบง่าย ไม่หวือหวา ค่อย ๆ แทรกซึมในความรู้สึกของกันและกัน ผู้ชายอย่างองศา มองการมีเซ็ก เป็นเพียงเรื่องของความต้องการชั่วครั้งคราว เมื่อคนสองคนที่มีความต้องการเหมือนกัน พอใจก็พบ เสร็จก็ลา แต่กับแคทรียา เขาเริ่มสับสนและไม่เข้าใจ ระหว่างเธอและเขา มีความรู้สึกอื่นปะปนมากมาย ที่มีอิทธิพลต่อหัวใจของเขาเพิ่มขึ้นทุกวัน... "เป็นคนของคุณแม่ ถ้าเธอจะรอให้คุณแม่จัดการไม่ไหว ก็มาเป็นคนของฉัน ฉันจะจัดการให้" องศาโพล่งออกมาในที่สุด "คุณ..กำลังยื่นข้อเสนอ?" "เออ ว่ามา จะเอาอะไร?" "คุณ ก็ไม่ต่างจากไอ้เลวนั่น แกล้งทำเป็นหวังดี แต่หวังผลเหมือนกัน" แคทรียาดัดฟันกรอด "ฉันไม่ได้เป็นคนของใคร และไม่เป็นคนของคุณ" "เลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว!"

พยัคฆ์ เป็นแค่ลูกเลี้ยง ไม่ใช่คนในสายเลือดของตระกูล แต่ต้องทุ่มเททั้งกายทั้งใจเพื่อกอบกู้สถานะของไร่พิงดาว จนสามารถขึ้นสู่อันดับต้น ๆ ของภูมิภาค แต่เขาเป็นคนมีปม เป็นคนที่เกลียด 'ลูกเมียน้อย' แต่อัญญา ดันเป็นลูกเมียน้อยของลุงใหญ่ ประมุขของตระกูล ที่เข้ามาช่วยเขาดูแลไร่พิงดาว คนสองคน ที่ทำงานด้วยกันบนพื้นฐานของอคติและความเกลียดชัง จะพาไร่พิงดาวไปสู่สภาวะไหน??!!

เพลิง พ่อของลูกสาวเธอ แต่ไม่ใช่สามีของเธอ? เธอต้องทำทุกอย่าง เพื่อปกป้องตัวเธอเอง และลูกสาวตัวน้อย ปริศนา แม่ของลูกสาวเขา แต่ไม่ใช่ภรรยาของเขา? เขาต้องทำทุกอย่าง เพื่อให้เธอยอมคืนทุกอย่างที่เป็นของเขา รวมทั้ง หัวใจเธอ!

"ทำไมไม่เรียกพี่?" ผมย้อนถาม "คะ?" คงได้ยินไม่ชัด "เรียกพี่" ผมบอก "ค่ะ...ชอบบังคับจัง" ได้ยินบ่นเบาๆ "บ่นอะไร?" ผมถาม "วันนั้นที่ชนกันในโรงพยาบาล เราบ่นอะไร" ผมแกล้งถามเสียงเข้ม "เปล่าบ่น ช่างจดช่างจำ"เธอยังบ่นอุบอิบ "พี่ชอบจำ ถ้าเลือกจะจำก็ยากจะลืม" ผมยิ้มมองหน้าคนตรงหน้านิ่ง ........ เรื่องแรกของการเขียน ไม่มี NC นะคะรีดที่น่ารัก เรื่องนี้เลยฉีกแนวไปในแบบที่ชอบก่อน ค่อยเป็นค่อยไป ไว้เรื่องใหม่ค่อยว่ากัน ขอบคุณที่อ่านนะคะ

"ใบบัว เด็กนั่นชื่อใบบัว" เขาได้ยินเสียงตัวเองทวนชื่อของเด็กน้อยใบบัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ใบบัว เธอใช่มั้ย แกล้งกวนตีนฉันทันทีที่เห็นหน้าเลยสินะ!" เขาหัวเราะกับตัวเองเบา ๆ ทำไมเขาถึงจำเธอไม่ได้ในทันทีนะ คงเพราะอคติบังตา * * * * *