พลาดครั้งเดียว...ชีวิตเปลี่ยน! ใครจะคิดว่าความอยากรู้อยากเห็นและน้ำเมาจะทำให้ชีวิตของวิอัณณาต้องพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลัง...ได้ขนาดนี้ แค่เพราะเธอเมา ส่วนเขาน่ะหรือ? ไม่ทันได้สังเกตุ แต่ที่แน่ๆทั้งเธอและเขาพากันขึ้นเตียงแบบสมยอมด้วยกันทั้งคู่ และ...ครั้งแรก ครั้งเดียว ลูกติด! แล้วความฝันที่จะเป็นนางเอกเบอร์ต้นของประเทศล่ะ? ชีวิตเธอเพิ่งจะเริ่มแท้ๆ ไหงจะต้องมารับบทแม่ตั้งแต่เริ่มแบบนี้ล่ะ? ใครจะยอมก็ยอม แต่งานนี้วิอัณณาไม่ยอม ให้ตายยังไงก็จะไม่ยอมรับบทแม่ก่อนบนนางเอกเป็นอันขาด! "เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวแบบนี้สักที? แล้วผมจะกล้าบอกลูกได้ยังไงว่าใครเป็นแม่เขา" "ทำตัวแบบนี้เหรอ? ทำตัวแบบฉันแล้วมันเป็นยังไง? แล้วไหนว่าห้ามฉันไปเจอลูกไง" "ลูกถามหาแม่ คิดว่าถ้าเขาไม่ถาม...ผมจะอยากบอกเองหรือไง?" "ก็บอกไปสิ ว่าแม่เขาตายไปแล้ว" "จนขนาดนี้แล้ว...ยังคิดไม่ได้อีกเหรอวิอัณณา?" "จนขนาดนี้แล้ว...ยังไม่เลิกชอบฉันเหรอคะคุณคิมหันต์?" วิอัณณา (28ปี) นางเอกเบอร์ต้นของประเทศ เธอสวย รวย เก่งแถมยังมีเสน่ห์เหลือล้น ไม่ว่าจะพระเอก ไฮโซ นักธุรกิจคนไหนก็อยากจะมีโอกาสได้ดินเนอร์กับเธอสักมื้อ ืทว่า...ถึงจะแรด จะดูเหมือนมั่ว หรือขี้เมาแบบสุดๆ แต่เธอก็ไม่ง่าย และอยู่ในวงการมาสี่ปี...ยังไม่มีใครที่เธอเรียกว่าแฟนอย่างเป็นตัวเป็นตน เหตุผลมีเพียงข้อเดียว...คือเธอไม่อยากพลาดเหมือนในอดีตอีกแล้ว! คิมหันต์ (30ปี) CEO ผู้เป็นทายาทผู้สืบทอดแบรนด์สูทชื่อดังซึ่งขายไปทั่วโลกนามว่า Arcticho เขาคือแด๊ดดี้...คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ติดท็อปเท็นหนุ่มน่ากอดสามปีซ้อน ภายนอกดูเย็นชา เคร่งขรึมและดุดัน ทว่าจริงแล้วเขาใจดีกว่าที่ใครรู้ ยิ่งถ้าได้อยู่กับลูกชายตัวน้อยเขาจะยิ่งใจดีไปกันใหญ่ แต่ก็ไม่สปอยล์และตามใจหนักเหมือนคุณปู่กับคุณป้าหรอกนะ อาเธอร์ (4ขวบ) เจ้าตัวนิ่มผู้เป็นที่รักของทุกคน โดยเฉพาะคุณปู่กับคุณป้า เด็กชายตัวน้อยที่พูดเก่ง ฉลาดและน่ารักแบบสุดๆ ของโปรดคือสตรอเบอรี่เคลือบช็อกโกแลต ที่ไม่รู้ว่าไปชอบตามใคร ทั้งๆที่แด๊ดดี้ของเขานั้นช่างไม่ชอบสตรอเบอรี่เอาเสียเลย

เพราะเธอ เขาถึงยิ้มได้อย่างมีความสุข เพราะเธอ เขาถึงมีความรักได้อย่างสุดซึ้ง และก็ว่าเพราะ รัก เธอมาก เขาเลย เกลียด เธอมากเช่นกัน นี่คือเรื่องราวของผู้ชายที่ เคย แสนดี หยาง “ฉันเกลียดผู้หญิงแรด แล้วเธอแม่งก็โคตรแรดเลย” อันนา “ฉันก็เคยคิดว่านายดี แต่ที่จริงแม่งโคตรเลวเลย ไอ้ชั่ว!!!” หยาง “หึ! ชอบไม่ใช่เหรอ ผู้ชายเลวๆอ่ะ” อันนา “ฉันชอบแบดบอย ไม่ใช่สัตว์ป่า อาชญากรอย่างนาย! ถอนหมั้นสักทีเถอะ จะทรมานกันอยู่ทำไม!”

เพราะเคยเจ็บเจียนตาย เพราะเคยผิดหวังจนถึงที่สุด และเพราะเคยรักจนสุดหัวใจ เขาเลยคับแค้นใจจนอยากขยี้เธอให้แหลกคามือ เพราะรู้สึกผิดจนไม่อาจใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ เพราะยังเจ็บปวดกับความผิดพลาดที่เคยกระทำ และเพราะยังรักเขาไม่ลืมเลือน เธอเลยต้องยอมอยู่ในสถานะนางบำเรอที่เขายัดเยียดเพื่อเป็นการชดใช้

"รักพราวหน่อยได้ไหมเฮียจิ้งพราวสัญญาว่าจะปรับตัว ฮึก! พราวจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง พราวผิดไปแล้ว ให้โอกาสพราวสักครั้งไม่ได้เหรอ?" เพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องทำให้เธอและเขาต้องมาแต่งงานกัน อยู่กันมาจนครบปี...เขากลับมาบอกว่าต้องการหย่า! เขาบอกว่าหมดความอดทนกับเธอแล้ว! เขาบอกว่า...เหนื่อยกับเธอมากจนทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ ! "ผมคงไม่พูดเรื่องหย่าถ้าคิดว่าทนพฤติกรรมคุณได้ แต่ผมไม่ไหวแล้วผมเหนื่อย คุณไม่เคยเปลี่ยนแปลงตัวเอง ไม่เคยสำนึกผิดเลยสักครั้งเวลาที่ก่อเรื่อง คุณโทษแต่ว่าผมกับพ่อคุณทำให้มันกลายเป็นแบบนี้ เคยตั้งคำถามบ้างไหมพราว? เคยสักครั้งไหมที่คุณจะคิดอยากหาคำตอบว่าทำไมผมถึงทนคุณไม่ได้?" "ก็เพราะเฮียไม่รักพราวไง เฮียเกลียดพราว เฮียไม่ชอบผู้หญิงแต่งตัวโป๊แต่พราวชอบใส่สายเดี่ยว! เกาะอกนี่โคตรรักเลย! เฮียไม่ชอบผู้หญิงเที่ยวกลางคืน แต่พราวมีความสุขทุกครั้งที่ได้ออกไปเต้น เฮียเกลียดผู้หญิงขี้เมา! แต่พราวฮึก! ถ้าคืนไหนไม่เมาพราวนอนไม่หลับ! เฮียอยากได้เมียที่เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ แต่พราวไม่ใช่แบบนั้น! ถ้าทั้งชีวิตหลังจากนี้จะต้องอยู่แต่บ้านแล้วทำงานบ้านดูแลสามีอย่างเดียว! พราวคงขาดใจตายสักวัน!"

หิวก็เรียกหาถิง หื่นก็เรียกหาถิง ไอ้เฮียเคี้ยงมันทำเหมือนคู่หมั้นอย่างถิงเป็นแค่ของตาย! มันบอกว่าอยู่ได้สบายหากไม่มีถิง! มันไม่รัก! ไม่แคร์! ไม่เคยใส่ใจ! แต่พอถิงหายไปมันก็เป็นบ้าขึ้นมา! เพราะความผิดพลาดทำให้เขาและเธอต้องมาอยู่ในสถานะคู่หมั้น เธอรักเขามาตลอด…เขารู้ดี เขาไม่รักเธอแม้แต่น้อย…เธอเองก็รู้ดี อดทน อดกลั้น พยายามเป็นคู่หมั้นที่ดี ที่คู่ควร อยู่อย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัวรอความรักจากเขา ไม่กล้าถาม ไม่กล้าเรียกร้องว่าต้องการอะไร นี่คือสิ่งที่ถิงถิง อรนิชาเป็นมาตลอด แต่เมื่อรอแล้วรอเล่า รอคอยมานานเกินไป กระทั่งได้รู้ว่าการรอคอยนั้นไร้ความหมาย เธอจึงเลือกที่จะถอนหมั้นจากเคี้ยง วสวัตติ์ ก็ในเมื่อเป็นได้แค่ของตาย…หญิงสาวแค่ต้องเลิกรักเขาแล้วหันกลับมารักตัวเองก็เท่านั้น

“เฮียไม่อยากทำให้มันยุ่งยาก ยังไงเธอก็ไม่รักเฮียอยู่แล้ว แล้วเฮียก็ไม่คิดจะรักเธอเหมือนกัน แค่มาเจอกันเพื่อเอา เอาเสร็จก็แยกย้าย” เธอและเขาคือคนใกล้ชิด พ่อแม่เป็นเพื่อนกัน บ้านอยู่ห่างกันท้ายซอยกับปากซอย ทำธุรกิจเกื้อหนุนกันมาเป็นยี่สิบปี เธอมองเขาเป็นเหมือนพี่ชาย เขาเองก็เช่นกัน มองเธอเป็นแค่น้องสาวที่ไม่เคยคิดเสน่หา แต่แล้ววันหนึ่งคนสองคนที่ไม่เคยเสน่หาซึ่งกันและกันกลับมามีความสัมพันธ์ทางกายกันอย่างลับ ๆ อย่าเอาใจลงมาเล่น เขาเตือนเธอตั้งแต่ครั้งแรก ไม่มีทางหวั่นไหวให้เขาแน่ เธอบอกตัวเองมาตลอด ทว่า กลายเป็นเขาที่เสพติดเธอจนเหมือนจะลงแดงตายหากวันไหนไม่ได้กอดไม่ได้หอม และกลายเป็นเธอ…ที่เทใจให้เขาจนหมดหน้าตัก!

‘อีเกี๊ยว’ มันบ้าไปแล้ว บุญหล่นทับได้ ‘หมอวิน’ คนแสนดีมีชาติตระกูลเป็นผัวแต่มันกลับไม่เห็นค่า ทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดี แล้วห้าปีต่อมามันยังหน้าด้านกลับเข้าไปในชีวิตเขาอีกครั้ง...ทั้งที่เขากำลังจะแต่งงาน!

เขา...เป็นฝ่ายที่สนใจเธอก่อน จู่โจมเข้าหาเธอก่อน แต่เหตุใด...กลับเป็นเธอที่รักและรอเขาอยู่่ฝ่ายเดียว? เขา...เข้ามาทำให้เธอเสพติด เขา...เข้ามาทำให้เธอรัก แต่แล้วเขากลับหายไป ไร้การติดต่อใดๆ เขา...ทำให้เธอรอ รออย่างไม่รู้ว่าการรอนี้จะต้องสิ้นสุดที่ตรงไหน

ในตอนแรก...เขาคอเชิด หน้าตั้ง สง่างามอย่างหงส์ ทว่าตอนหลัง...กลับหูตก หอนดัง ครางหงิง ๆ วิ่งตามเจ้าของ สิ้นสภาพอย่างหมา! “คุณปู่สั่งให้ฉันแต่งงานกับเธอ ท่านสั่งให้ฉันดูแลและปกป้องเธอ แต่ไม่มีคำสั่งข้อไหนที่บอกว่าฉันต้องรักเธอ”

รักเพื่อน...ถ้าไม่เสียเพื่อนก็ได้แฟน เพราะแบบนั้นเอวาจึงไม่เคยบอกแทนคุณ ชายหนุ่มที่เป็นทั้งเพื่อนและหุ้นส่วนบริษัทว่าเธอแอบรักเขามาตลอดสิบสามปี แต่แล้วทุกอย่างก็พังครืน เมื่อเธอเผลอใจไปมีอะไรกับเขา เลวร้ายไปกว่านั้นคือเธอท้อง!

“พี่หมอกรู้ไหมว่านับรักพี่หมอกมาก…รักมากจนยอมได้ ถ้าเราจะต้องเลิกกัน…นับยอม! นับจะเป็นเมียน้อย!” / “รู้ไหมนับอดคิดไม่ได้ ว่ามันอาจจะเป็นเหมือนในละคร…พระเอกกับนางเอกแต่งงานกันแค่ในนาม แต่สุดท้ายพวกเขาก็หวั่นไหวให้กัน แล้วก็ตกหลุมรักกัน ส่วน…นางร้ายก็คือแฟนเก่าของพระเอกอย่างนับ…”

“นับจากนี้เธอต้องเลิกยุ่งกับผู้ชายทุกคน! ไปบอกผู้ชายทั้งหมดที่เธอรู้จักว่าเธอมีลูกมีผัวแล้ว! ไปบอกพวกมันว่าพ่อของลูกไม่อนุญาตให้เธอหาผัวใหม่!”

รักแรก แฟนเก่า เจ้านาย เมื่อคืนนี้ฉันนอนกับใคร?! ‘อึก! น่ารำคาญฉิบ!’ ‘เมามากแล้วนะ กลับกันเถอะ เดี๋ยว...ไปส่ง’ ‘เห้อ! พูดอะไรอยู่ได้วะ!’ ‘พอสักที! อย่าให้...ต้องใช้แรงนะ! เป็นบ้าอะไรถึงต้องดื่มให้เมาหนักขนาดนี้?!’ ‘โอ๊ย! พูดพล่ามอยู่ได้! หนวกหู! เดี๋ยวแม่ก็จับจูบซะเลย!’ ‘ว่าไงนะ?!’ ‘ก็บอกว่าถ้าไม่ยังไม่เงียบ! ถ้ายังไม่เลิกเดินตามมา! เจอจับจูบแน่ไอ้...!’ ‘ก็จะพากลับไปส่งที่บ้าน เมาหนักขนาดนี้จะกลับเองยังไง?’ ‘ยุ่งน่ะ!’ ‘อชิรญา! มีสติหน่อย! ...เป็นเพื่อนเล่น...หรือไง?’ ‘พูดมากฉิบ! นี่อยากโดนจูบจริง ๆ ใช่ไหม?’ ‘กล้าเหรอ?’ ‘มีอะไรให้ไม่กล้า?’ ‘ก็ลองสิ ลองจูบ...สิ แต่รู้ว่าไม่กล้าหรอก…อื้อ!’ และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของปริศนาค่ะคุณผู้โช๊มมม จะบอกว่าเรื่องนี้หาจุดสปอยล์ยากมาก เพราะจะหยิบจับตรงไหนมาก็เฉลยหมดเลยว่าเขาคนนั้นที่นางเอกของเราลากขึ้นเตียงไปจ้ำจี้ด้วยเป็นใคร ที่จริงคิดว่าอ่านแค่เปิดเรื่องก็น่าจะเดาออกกันแล้วแหละใช่ไหมคะ? แต่ต้องขอบอกไว้ก่อนนะคะว่ามันไม่ได้เป็นปริศนาอะไรขนาดนั้น เพราะหลักใหญ่ใจความของเรื่องนี้ไม่ใช่การหาคำตอบว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครค่ะ อ่านไปไม่กี่ตอนก็เฉลยแล้วเอาจริง ๆ 555555 เรื่องนี้ไม่แน่ใจว่าพอจะเป็นนิยาย Feel Good ได้ไหม แต่บอกได้เลยว่าเนื้อหาไม่หนัก ดราม่าแทบจะไม่มี ปมก็น้อยนิด ไม่มีนอกกายนอกใจแน่นอน อ่านแบบเพลิน ๆ อ่านแบบไม่เครียด อ่านกันแบบสบายใจ มีจุดให้ยิ้มเขิน มีจุดให้ฟินจนต้องกัดหมอน ต้องมีบิดตัวม้วนกันบ้างแหละ ฝากนิยายเรื่องใหม่ของผืนแพรไว้ในอ้อมกอดอ้อมใจของทุกคนด้วยนะคะ

หาเงินสองล้านมาคืน แล้วจะไปตายที่ไหนก็ไป! แต่ถ้าหามาไม่ได้ก็เอาร่างกายมาชดใช้ กลับมารองรับแรงกระแทกจากผมจนกว่าจะใช้หนี้ครบ!

หลอกกินจนแทบเลียทั้งตัวเพิ่งจะรู้ว่า \'พริมโรส\' เป็นแค่เด็กอายุสิบแปด! หนักกว่านั้นคือเธอเป็นลูกสาวมาเฟีย! ทางเดียวที่ \'ปีแสง\' จะเอาชีวิตรอดได้คือต้องแต่งงาน! แล้วเขาจะไม่คลั่งตายเพราะเมียเด็กได้ยังไง?

ทำดีแทบตาย ว่านอนสอนง่ายเชื่อฟังแต่ผัว สุดท้ายกลับได้เพียงเซ็กส์ รางวัลปลอบใจความดีของเมียมีเพียงอย่างเดียวคือความฟินชั่วครั้งชั่วคราว ก็ยังรักอยู่ ก็รักมาตลอด แต่มันเริ่มไม่ไหวจะทน! จะไม่ทนแล้วโว้ย!

บ้าจริง...ฉันย้อนเวลากลับมาเป็นเมียไอ้ชาติหมาชื่อเธียรที่ฆ่าฉันอีกครั้ง! ฉันกำลังจะตาย…หรือไม่ก็อาจตายไปแล้ว ลาก่อน…มีผู้ชายสองคนบนโลกใบนี้ที่ฉันทั้งรักและเกลียดในเวลาเดียวกัน คนหนึ่งคือพ่อ ผู้ชายที่ทิ้งฉันกับแม่ไปเพื่อเสวยสุขกับรักใหม่ ปล่อยให้เราสองคนต้องอยู่อย่างทุกข์ใจ จนกระทั่งแม่ตายจากไป อีกคนคือสามี ผู้ชายที่ฉันเทความรักให้เขาจนหมดใจ คนที่เข้ามาหลอกให้รักแล้วปอกลอกเอาทุกอย่างไปจากฉัน ชาตินี้ฉันโชคร้ายที่ต้องมารักผู้ชายใจดำคนนี้ หากชาติหน้ามีจริง…ขอให้เราได้อย่าพบเจอกันอีกเลย แต่หากเลี่ยงไม่ได้ หากว่าต้องเจอกันอีกครั้งจริงๆ สาบานเอาไว้ตรงนี้เลยว่าฉันจะทำให้เขาเจ็บช้ำจนกระอักความทรมานออกมาเป็นเลือดแล้วอ้อนวอนขอความเมตตาจากฉัน! ...สุดท้าย... มีประโยคหนึ่งที่ฉันคิดว่าพูดไปก็ไร้ประโยชน์…หากย้อนเวลากลับไปได้…ฉันจะไม่รักใครจนไม่เผื่อใจไว้รักตัวเองอีกแล้ว “อย่ามาพูดจาหมาๆ นะ! พี่เธียรหลอกใช้รัน! เข้ามาหลอกให้รักก็เพราะหวังจะฮุบธุรกิจ! รันรักพี่เธียรหมดใจ! รู้ไหมว่ามันทรมานแค่ไหนตอนที่รู้ความจริงทุกอย่าง! รันเก็บเรื่องนี้อยู่คนเดียวมาเป็นเดือนๆ รันเห็นกับสองตาตัวเองว่าพี่เธียรมีอะไรกับชัญญา! รันเห็นด้วยสองตาคู่นี้ว่าพี่เธียรพาอีนังนักร้องรินรินนั่นเข้าโรงแรม! หย่าให้รันเดี๋ยวนี้! หย่าซะ! แล้วเอาทุกอย่างคืนมา!” “ขอโทษนะ…ที่พี่เลือกรันไม่ได้” ในเมื่อมันคือโชคชะตาของฉัน ฉันก็จะต้องยอมรับว่าตัวเองเป็นเมียไอ้คนทรยศนั่นและฉันถูกเขาฆ่าตายด้วยปืนที่ฉันเป็นคนจ่ายเงินซื้อ ฉันจะย้ำมันอยู่แบบนี้เพื่อเตือนใจตัวเอง จะได้ไม่ลืมว่าชีวิตใหม่ของฉันมีไว้สำหรับการแก้แค้นเท่านั้น ฉันจะไม่กลับไปรักเขา จะไม่หวั่นไหวเป็นอันขาด! และสิ่งแรกที่ต้องทำก็คือการตั้งชื่อชีวิตใหม่ ฉันเรียกตัวเองคนเก่าที่โดนฆ่าตายว่ามิรันตีผู้อาภัพ ส่วนตัวฉันคนใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิมคือมิรันตีผู้มากับไฟแค้น หึ!

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อ 'คลาวด์' นักรบฝีมือดีจากดาวเฮอร์เมติกที่มายังดาวโลกเพื่อมาตามหาของสำคัญแต่กลับต้องเข้าไปพัวพันกับคดีคนหายเพราะหลวมตัวไปช่วยมนุษย์ปากอย่างใจอย่างแถมขี้สงสัยอย่าง 'ข้าวผัด'

เมื่อ \'บัว\' ต้องมาเป็นครูฝึกสอนในโรงเรียนที่ \'ปีย์\' เรียนอยู่ หนุ่มสาวต่างวัยต้องมาเจอกัน เขาต้องซวยซ้ำซ้อนเพราะเธอ...ส่วนเธอก็ได้เขาคอยปกป้อง...ทว่าเหตุใดสาวเฉิ่มอย่างบัวถึงได้ดึงดูดปีย์เข้าเต็มเปา...

เมื่อคนเคยรักโคจรมาพบกันอีกครั้ง แต่เหตุใดเขากลับ ‘จำ’ เธอไม่ได้ และมันน่าแปลกที่เธอนั้นแสดงออกว่าเกลียดเขามากตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ทว่า...ทั้งๆที่เขาไม่เคยรู้จักเธอมาก่อน แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยกับเธอมากเหลือเกิน

เพราะทนความอึดอัดที่แอบรัก ‘ขุนเขา’ ซึ่งเป็นเพื่อนไม่ไหว ‘ซิน’ จึงสารภาพรัก! ทว่าเธอยังสงสัยอยู่ว่าเพื่อนเธอคนนี้มีเหตุผลอะไรที่มาทำเหมือนว่าชอบและเป็นห่วงเธอ ทั้งๆที่ปากก็บอกให้เราเป็นเพียงเพื่อนกัน เมื่อคืนที่บอกว่าชอบกู...มึงพูดจริงหรือแค่เมา? ทำไมอ่ะ ถ้ากูบอกจริงไม่ได้เมา แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น?

ความรักมันสำคัญนักหรือ? เขาส่ายหน้าอย่างเรียบนิ่ง เมื่อได้ยินคำถาม ผิดกับเธอที่ยิ้มรับมันอย่างเชื่อมั่น ถ้าไม่มีรักคุณอยู่ได้ไหม? เขาไม่ตอบ... ในใจพลันนึกได้ว่าเคยอ่านเจอข้อความหนึ่ง \'เธอคืออากาศ... มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้เหมือนไม่สำคัญ แต่ขาดไปก็ตาย\' ส่วนเธอ คำตอบเป็นเพียงการส่ายหน้าพร้อมดวงตาที่เศร้าหมอง หากไม่มีรักแล้วจะอยู่ไปทำไมกัน?

เขาฝันถึงเธอ เช่นเดียวกับที่เธอฝันถึงเขา เจอกันครั้งแรกเขาก็จับเธอจูบอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ใครเล่าจะคิดว่าเขาที่เป็นถึงดาราดัง…สุดท้ายจะลงเอยด้วยการโกหกคนทั้งประเทศว่าทำเธอ…ผู้หญิงที่แสนจะธรรมดาคนหนึ่งตั้งท้องขึ้นมา!

'เวลล์' ได้เจอกับ 'คริส' ในวันฝนพรำ และเกิดเป็น One Night Stand เธอตกหลุมรักเขาเข้าอย่างจัง แต่ความรักมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เมื่อคริสต้องการให้เธอเป็นแค่เพื่อนบนเตียง มากกว่าที่จะเป็นแฟนในชีวิตจริง

...เรื่องราวความรักแรงเกลียดแรงตลอดสี่ปีของซันและเนปาล... เพราะรักมากเลยเกลียดมาก เมื่อ 'เนปาล' จับได้ว่า 'ซัน' แฟนจอมเจ้าชู้ของเธอได้กระทำการนอกกาย เธอตัดสินใจบอกเลิกเขาในทันที แต่เรื่องมันไม่ง่ายแบบนั้น เพราะซันดันไม่ยอมเลิกง่ายๆนี่สิ!

ผิดครั้งแรกคือเธอสารภาพรักผิดคน... คนที่แอบชอบมาหลายปีคือ ‘หยาง’ แฝดน้องผู้แสนดี อ่อนโยน ดูแลเอาใจใส่ แถมยังสุขุมดูเป็นผู้ใหญ่ แต่กลับไปบอกคนกวนประสาท ปากร้าย ขี้แกล้ง นิสัยแย่ถึงขึ้นเลวร้ายอย่าง ‘หยิน’ เสียได้

คู่รักที่คบกันมานานถึงสิบปี เขาทั้งสองกำลังจะแต่งงานกัน ทว่าอยู่ๆทุกอย่างดับวูบ เมื่อเกิดบางสิ่งขึ้นกับเชลโล่ ร็อกเก็ตจะทำอย่างไร เมื่ออยู่ๆเจ้าสาววัย 28 ของเขาได้กลายเป็นเด็กอายุ 17 ที่จำเขาไม่ได้! เชลโล่ : งั้นเราก็เลิกกัน! ในเมื่อร็อกไม่เคยเห็นเค้าสำคัญ งานแต่งงานก็ไม่ต้องเกิดขึ้น ร็อกจะได้ไปทำงานของร็อกโดยที่ไม่มีเค้าเป็นอุปสรรคสักที! ร็อกเก็ต : ร็อกไม่เคยคิดว่าเราต้องเลิกกัน แต่ถ้าที่รักอยากเลิกขนาดนั้น... ถ้าไม่เคยเข้าใจกันเลย ร็อกก็ต้องยอม เพราะร็อกแม่งก็โคตรเหนื่อยเลยว่ะ!

ในช่วงที่จังหวะชีวิตพลิกผัน \'ซูซาน\' ได้รับข้อเสนอจาก \'จิณณ์หรือยีนส์\' เพื่อนเก่าสมัยมหาวิทยาลัย... เขาต้องการให้เธอมาแต่งงานหลอกๆกับเขาโดยปราศจากความรัก แต่ใครจะรู้ว่าความรักมันจะเล่นตลกได้ถึงเพียงนี้

เพราะความเมามายทำให้ ‘เยลลี่’ และ ‘เสือ’ เกิดไปมีอะไรกันโดยไม่ตั้งใจ ทั้งๆที่เยลลี่นั้นเกลียดเสือจนเข้าไส้ เธอต้องคอยหนีเขาที่คอยแกล้งอยู่ตลอด แต่ยิ่งหนีก็เหมือนจะยิ่งเจอ คล้ายๆกับยิ่งเกลียดก็ยิ่งรัก! \'อย่าแรดให้มากเยลลี่!\' \'มึงเป็นเสือแน่เหรอวะ? เห็นเยี่ยวเรี่ยราดอย่างกับหมา!\' \'ปากดี... สงสัยอยากโดนดูด!\' \'กรี๊ด! ไอ้เชี่ยเสือ! ปล่อยกู!\'

ในวันที่ชีวิตอับจนหนทาง \'แสนรัก\' เลือกจะจบชีวิตสิ้นหวังลงที่สะพานข้ามแม่น้ำ ทว่า \'ปราณนต์\' กลับเข้ามารั้งเธอเอาไว้ เขาขอซื้อชีวิตเธอด้วยเงิน ตราบเท่าที่เธอจะเรียกร้อง เธอยินยอมขายชีวิตแสนเฮงซวยให้กับเขา เพราะเธอไม่ต้องการมันอีกแล้ว ทว่า...การได้อยู่เคียงข้างเขามันทำให้ชีวิตที่แสนไร้ค่านั้นมีความหมายขึ้นมา หัวใจที่เคยอ่อนแอกลับเข้มแข็ง เธอเริ่มมีความหวังขึ้นอีกครั้ง...แต่มันไม่ง่ายเลย...เพราะดูเหมือนว่าเธอจะรักเขาอยู่ฝ่ายเดียว และยิ่งยากเข้าไปใหญ่ เมื่ออยากจะหาเหตุผลว่าทำไมคนที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อนอย่างเขา ถึงได้ช่วยเธอไว้มากมายเช่นนี้

เมื่อฟื้นตัวจากการถูกยิงจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด สิ่งแรกที่ \'อนาคิน กลินท์ตระกูล\' คิด ก็คือการได้ล้างแค้นตัวบงการ เขาจับตัว \'พราวตะวัน บุลันตรา\' ลูกสาวคนเล็กของศัตรูมาเป็นตัวประกัน ปู้ยี้ปู้ยำเธอ กังขังเธอไว้เพื่อแลกกับเงินจำนวนมหาศาล แต่อะไรจะเกิดขื้น...เมื่อเขาและเธอเกิดความหวั่นไหวให้แก่กันอย่างที่ไม่อาจหักห้ามใจ อีกทั้ง...สัญญาระหว่างสองตระกูลยังอยู่ และสัญญานั้นคือ อนาคินจะต้องแต่งงานกับ \'เจนนินทร์ บุลันตรา\' พี่สาวคนแม่ของพราวตะวัน!

\'ใครจะไปคิดว่าเจ้าเด็กบ้าที่ฉันลากกลับห้องมากินเมื่อคืนก่อน... จะเป็นลูกชายของเจ้านาย!!!\' \'คิดว่ากระชากซิงผมแล้วจะหนีไปได้ง่ายๆเหรอครับคุณป้า!!!\' !อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด! เมื่อ ซิลีน มาร์เก็ตติ้งสาวสวยรวยเสน่ห์เกิดเมาแล้วหื่น ลากหนุ่มบาร์เทนเดอร์ที่ผับกลับบ้าน...มากินตับ! แต่กลับพลาดลากผิดตัวเสี่ยนี่! ความซวยซ้ำซ้อน เมื่อตื่นเช้ามาทำงาน เจ้านายดันพาลูกชายหัวแก้วหัวแหวนมาฝากงานกับเธอ แล้วเขาคนนั้นก็คือ อาชว์ เด็กหนุ่มที่เธอฟาดจนหลับคาเตียง!

เธอ ใฝ่ฝันที่จะได้แต่งงานกับ เขา เพราะความรัก ส่วนเขา อยากแต่งงานกับ เธอ เพราะความแค้น สิบห้าปีแห่งการรอคอยให้ความรักหวนคืน สิบสามปีที่รอชำระแค้น เธอจะทำอย่างไร เมื่อเขาไม่ใช่พี่ชายคนเดิมที่รักและคอยทะนุถนอมเธออีกต่อไป เขาจะทำอย่างไร เมื่อต้องฉีกหัวใจเธอที่เคยเป็นน้องสาวให้แหลกเป็นชิ้น เพื่อแก้แค้น

เธอยอมไม่ได้ที่จะปล่อยให้เขาตกเป็นของคนอื่น ทนเห็นเขาไปรักใครที่ไม่ใช่เธอไม่ได้ เธอจึงต้องแย่งเขามาเป็นของตัวเอง ต่อให้ใครจะมองว่าเธอเป็นนางร้ายมากกว่านางเอก เธอก็ไม่สน ขอให้ได้เขามาเป็นพอใจแล้ว! ผู้ชายนิสัยดี มีเหตุผล รักเดียวใจเดียว VS ผู้หญิงนิสัยเสีย ขี้แย่ง ไม่สนผิดถูก และมีมารยาล้านเล่มเกวียน งานนี้ใครจะชนะ?

When a boy is in love... Everybody knows except the girl. ยาม ‘เขา’ รัก ทุกคนรับรู้ได้ เว้นเพียง ‘เธอ’ ผู้ถูกรัก When a girl is in love... Nobody Knows except the girl. ยาม ‘เธอ’ รัก ปราศจากคนรับรู้ เว้นเพียง ‘เธอ’ ผู้เดียวเท่านั้น

เธอ...รักเขา...ผู้ชายที่แก่กว่าเธอถึง 21ปี อายุและสถานะไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับเธอ ที่สำคัญคือเธอรักเขามาก รักจนอยากจะให้ทุกอย่างที่มีกับเขา ทว่าความรักของเธอมันไม่ง่ายเลย เมื่อคุณลุงเอาแต่ปฎิเสธ! “นั่นใครคะ?” “เพลงขวัญ...เขาเป็นแฟนของลุงค่ะ” “แฟน?” “ค่ะ...แฟน” “คุณลุงรักเขาไหมคะ?” “หืม?” “หนูถามว่าคุณลุงรักเขาไหม?” “ก็...ต้องรักสิคะ” “แล้วระหว่างแฟนของคุณลุงกับหนู คุณลุงรักใครมากกว่ากัน?” “...” “ตอบมาสิคะ! คุณลุงรักใครมากกว่ากัน?!”

He\'s Mine! เพียงชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้วว่านิยายเรื่องนี้ ล้วนเต็มไปด้วยเนื้อหาของการแสดงความเป็นเจ้าของ เธอ...เป็นเจ้าของเขา เช่นเดียวกับที่ เขา...ก็เป็นเจ้าของเธอ ทั้งสองนั้นเป็นเจ้าของกันและกัน ทว่า...มีม่านบางๆที่กันพวกเขาเอาไว้...ม่านบางๆที่เรียกว่าความรัก วิวาห์ : งั้นต่อจากนี้ไปเราเป็นแฟนกันแล้วใช่ไหม? ฟีนิกซ์ : อืม วิวาห์ : งั้น...นายจะรักฉันไหม? ไม่ใช่แบบเพื่อนเหมือนที่เคยเป็น...แต่เป็นรักในฐานะคนรัก ฟีนิกซ์ : พ่อสั่งให้ฉันคบกับเธอ...แต่ไม่ได้สั่งให้รัก

\'ทับทิม\' said : \'รอสส์\' หรือทะเลรอสส์ เป็นอ่าวลึกในมหาสมุทรใต้ของทวีปแอนตาร์กติกา ที่ตั้งอยู่ระหว่างดินแดนวิคตอเรียกับดินแดนมารีเบิร์ด ฉันชอบเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ เรื่องของเขาน่ะฉันจำได้หมดทุกอย่าง

ลิปดา คุณหมอคนหล่อจอมเย็นชา ถึงคราวตกที่นั่งลำบาก เพราะความมึนอันแสนใสซื่อที่สุดจะกวนประสาทของ จริงใจ เด็กสาวกำพร้าที่เขาเคยรักษา เธอ...บอกกับเขาว่าจะยกเขาเป็นผู้มีพระคุณหนึ่งเดียว จะรักและเทิดทูลเขา จะใช้ความรักตอบแทนที่เขาช่วยชีวิตเธอ ...ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ต้องการ... เขา...ถึงแม้จะผลักไสไล่ส่ง ทั้งด่า ทั้งทิ้งขว้าง และเกลียดเธอแค่ไหน...แต่พอได้เห็นแววตาใส่ซื่่อนั้นหม่นหมอง...หัวใจที่ด้านชามันกลับเจ็บปวดขึ้นมา ...สุดท้าย สิ่งที่เขาทำได้ก็มีเพียงการรับเลี้ยงเธอเอาไว้อย่างจำยอม... แต่ การเลี้ยงเด็กมันไม่ง่ายเลย ยิ่งเด็กคนนี้นั้นช่างซื่อจนบื้อ แถมยังซนและกินเก่ง พอโดนดุก็อ้อนเสียจนขาไปไม่เป็น แล้วแบบนี้เขาจะทำใจแข็งอยู่ได้ยังไง จากที่คิดว่าคงรักใครไม่ได้อีก...บางทีเขาอาจจะไม่รู้ตัวว่าหัวใจของเขาได้หลอมละลายให้กับเธอจนไม่อาจถอนตัวขึ้นอีกแล้ว

เขาว่ากันว่า...รักเพื่อน ถ้าไม่ได้แฟนก็จำต้องเสียเพื่อน แต่สำหรับมิลิน...ดูเหมือนว่ามันจะไม่ไช่ทั้งสองอย่าง ไม่ได้เป็นแฟน...แต่ก็ยังต้องเป็นเพื่อนเขาต่อไป แต่เพราะความเข้าใจผิดที่สุดแสนจะงี่เง่า ทำให้เธอเลือกที่จะหนีไปอยู่ต่างประเทศเพื่อหนีไปจาก เภา เพื่อน...ที่เธอรัก ทว่าเมื่อเธอกลับมา ทุกอย่างมันก็ได้เปลี่ยนไปแล้ว ทั้งความเป็นเพื่อนและความรักที่ทั้งสองเคยมีต่อกัน