คำโปรย: ทุกคืนเธอเหม่อมองฟ้าแล้วถอนใจ ใครกันที่เธอเห็นท่ามกลางหมู่ดาวบนท้องนภา เนื้อหาบางส่วน: “โมเน่” คือชื่อของเธอ เป็นข้อมูลเดียวที่ได้จากหญิงสาวแปลกหน้า ผมนอนไม่หลับกระสับกระส่ายกลัวโดนฆ่าปาดคอ แม้เธอจะดูใสซื่อแต่ก็วางใจไม่ได้ เธออาจเป็นนกต่อลอบเข้ามาดูลาดเลาพาพวกมายกเค้า ตัวเธอไม่น่าจะมีพิษภัยแต่คนอื่นผมไม่แน่ใจ เธออาจโดนบังคับให้ทำแบบนี้หรือไม่ก็เดือดร้อนอย่างแสนสาหัสซึ่งผมเชื่อว่าเป็นอย่างหลัง ผู้หญิงตัวคนเดียวจะมาโผล่กลางป่ากลางเขาแบบนี้ได้ยังไง แดดอ่อนๆ บนผ้าม่านคือสิ่งแรกที่เห็นเมื่อลืมตา ผมจับหน้าลูบตัวเพื่อหาบาดแผลแต่ก็ไม่เจอ ทุกอย่างสงบเงียบ ข้าวของในห้องยังวางที่เดิม อากาศยามเช้าสดชื่นเหมือนที่เคยเป็น ผมลุกจากเตียง เดินย่องไปที่ประตูแล้วเปิดให้เบาที่สุด ห้องข้างๆ แง้มประตูไว้ ผมคิดว่าเธอคงแอบออกไปแล้วพร้อมข้าวของมีค่าที่พอจะหาได้แต่คิดผิด เธอฟุบหน้าอยู่บนโต๊ะ “หรือตายวะ” อีกความคิดแทรกเข้ามา

ระรินย้ายไปเบาะหลังอย่างรวดเร็ว กางเกงในก็โดนรูดออกจากตัวรวดเร็วกกว่า เธอนั่งพิงเบาะแบะขาอ้าออกให้กว้างที่สุดเพื่อให้เขาปรนเปรอสะดวก พื้นที่มันคับแคบอยู่แล้ว อะไรช่วยได้ก็ต้องช่วยกัน “ระริน น้ำเยิ้มเปื้อนเบาะแล้ว” “ขอโทษค่ะคุณผู้ชาย” “ไม่เป็นไร ผมชอบ” ใหญ่บอกแล้วตั้งหน้าตั้งตาเลียกลีบฉ่ำจนลิ้นแทบชา เมื่อเธอเกร็งไปทั้งตัว ใหญ่ก็ผลักเบาๆ ให้ระรินนอนลง ดุ้นใหญ่เสียบพรวดเข้าไปในถ้ำลื่นๆ “คุณผู้ชายขา รินกลัวคนมาเห็น” “ไม่มีใครมาหรอก วันธรรมดาคนน้อย ระรินเสียวไหม” “เสียวค่ะ คุณผู้ชายเก่งที่สุดเลย” “ปากหวานแบบนี้แล้วผมจะไปไหนรอด โอ้ … ระริน คุณตอดเก่งเหลือเกิน ผมเสียวนะ” “ขอรินตอดแรงๆ เลยนะคะ แทนคำขอบคุณที่ซื้อมือถือให้” “ได้จ้ะทูนหัว ตอดเลย ตอดแรงๆ” เจ้านายกับแม่บ้านจัดกันไปสองรอบที่เบาะหลังและคงต่อรอบสามถ้าไม่มีรถขับขึ้นมา ทั้งสองแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วพากันกลับบ้านแล้วไปต่อกันอีกหลายรอบที่ห้องระริน

"บังเอิญพบแต่ตั้งใจรัก" ผมเห็นเธอจากกระจกหลังตั้งแต่คุยโทรศัพท์ เธอเดินอุ้มผ้าห่มมาตามทางและคงจะไปที่ร้านของผมแน่ๆ หอบผ้ามาขนาดนั้นคงไม่ตั้งใจจะไปร้านข้าวหรอกเนอะ เธอนำส้มทั้งหมดใส่ลงถุงผ้าและคืนให้คุณยาย ตอนนั้นเองที่ผม เห็นใบหน้าเธอชัดๆ และพอเธอยิ้ม โลกทั้งใบก็หยุดหมุน รอยยิ้มของเธอออกมาจากหัวใจ ตอนที่เธอยกมือไหว้คุณยายยิ่งทำให้เธอน่าเอ็นดู ผมนิ่งจังงังเหมือนโดนมนต์สะกดแต่คนเจ้าแผนการแบบผมก็ยังพอมีสติ ตะวันรีบออกรถแล้วบึ่งไปที่ร้านทันที

"พี่เรืองรักทุกคน" . . . “ก็จริงเนอะ พี่เมื่อยไหมจ๊ะเดี๋ยวน้ำหวานนวดให้ … นั่งสิ” ฉันผลักเบาๆ ให้เขานั่งบนเตียงส่วนตัวฉันก็ไปนั่งคุกเข่าบนนั้นแล้วประกบด้านหลัง ฉันบีบไหล่และต้นคอให้ เขาจะได้ผ่อนคลายและอยากทำอะไรสนุกๆ ด้วยกัน “ดีจ้ะ” แทนที่โดนนวดแล้วจะสบายตัวแต่ผมกลับลำบากตัวจนเกร็งไปหมดแถมไอ้ลูกชายก็ผงาดพร้อมรบเต็มที่ “พี่เรืองนอนคว่ำสิจ๊ะ เดี๋ยวน้ำหวานนวดหลังให้ รับรองพี่เรืองจะติดใจเพราะนวดให้แม่ประจำ” “ไม่เป็นไรน้ำหวาน แค่นี้ก็พอแล้ว” “น่านะพี่เรือง หวานอยากทำให้” ฉันกระซิบข้างหูพี่เรืองคนหล่อแน่นอนว่าตอนอยู่ท่านี้ นมของฉันต้องโดนหลังเขาและฉันก็ตั้งใจถูแบบสุดๆ ด้วย บุญเรืองนอนลงแบบงงๆ ทั้งที่น้ำหวานตัวเล็กนิดเดียวเรี่ยวแรงก็ไม่ได้มากมายแต่ตอนนี้แค่โดนผลักเบาๆ ชายหนุ่มก็ล้มหงายไม่เป็นท่า

"ความรักจะเยียวยาทุกสิ่ง" สายลมบนภูเขาน่าจะมีมนต์วิเศษ ทำให้เห็นสิ่งรอบตัวชัดเจนขึ้น มาโนชเพิ่งเห็นตอนนี้เองว่าบุญพลอยน่ารักจิ้มลิ้มเพียงใด ที่ผ่านมาเขามองบุญเพิ่มคนพี่มาตลอดเพราะอายุไล่เลี่ยกันเป็นลูกคนโตที่ต้องมีความรับผิดชอบเหมือนกัน บุญเพิ่มมั่นใจในตัวเอง ไม่ได้พูดน้อยขี้อายเหมือนบุญพลอยคนน้อง แต่ตอนนี้สายลมพลิ้วอ่อนกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าทำให้มาโนชมองบุญพลอยเปลี่ยนไป

"หลงเด็กเสียเวลา หลงเลขาได้ลูกสามคน" “ตั้งใจทำงานด้วยค่ะ” “เป็นแม่มดแน่ๆ ขนาดไม่เงยหน้ามาดูยังรู้ยังเห็น” “ใช่ค่ะ ก้อยเป็นแม่มด ระวังตัวให้ดีเถอะ อู้งานมากๆ จะโดนสาปให้เป็นกำแพง” “ทำไมต้องเป็นกำแพงครับ” “เพราะไม่มีมือ ไม่มีปาก ทำอะไรก็ไม่ได้นอกจากแข็งทื่อ” กันยาเงยหน้าเพื่อสบตาคนขี้สงสัยช่างถามช่างพูด “โห … ไม่เอานะ ห้ามสาปผมเป็นกำแพงเด็ดขาด” “งั้นเป็นกิ้งกือไหมคะ ขาเยอะดี” “ไม่เอาอีกเหมือนกัน น้องก้อยกลัวกิ้งกือนี่นา” “งั้นจะไม่สาปเป็นอะไรทั้งนั้นค่ะ ถ้าตั้งใจทำงานสักที ทำไมวันนี้ดูลุกลี้ลุกลนแปลกๆ ไปทำอะไรผิดมารึเปล่าคะ” กันยาหรี่ตาเพื่อสแกนหาความผิดปกติ เรื่องนอกลู่นอกทางตัดไปได้เลยเพราะตัวติดกันอยู่ด้วยกันวันละยี่สิบสามชั่วโมงสามสิบนาที ที่หายไปครึ่งชั่วโมงเป็นเวลาเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว

"ความรัก" จะเยียวยาทุกสิ่ง เธอผ่านความทุกข์ทรมานมามากแล้ว สิ่งหนึ่งที่เธอเข้าใจลึกซึ้งเป็นอย่างดีก็คือ “เวลา” เมื่ออยู่ในความทุกข์ เวลาจะยาวนานเหมือนไม่มีวันสิ้นสุด แต่เมื่อมีความสุขเวลาจะผ่านไปรวดเร็วจนน่าตกใจ ซึ่งเธอไม่รู้เลยว่าเวลาแห่งความสุขของเธอกับเขาจะมีไปถึงเมื่อไหร่จะจบเอาวันไหนไม่มีใครบอกได้ หากเธออยากมีความสุขเพื่อตัวเองบ้าง คงไม่ใช่เรื่องผิดใช่ไหม

"รักแท้ที่ไม่อาจบอก ทำได้เพียงซ่อนความรักและหักห้ามใจ" เขาเห็นสายตาแบบนี้มาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งจากรุ่นน้องที่เอาดอกไม้มาให้ที่ข้างสนามจากรุ่นพี่ที่เอาขนมมาให้ถึงห้องเรียนหรือจากเพื่อนรุ่นเดียวกันที่หาเรื่องมาคุยกับเขาแม้จะไม่รู้จักกันเลยก็ตาม ตลอดเวลาเขาไม่เคยมองใครนอกจากแก้มและเขาก็โง่เง่าไม่เห็นสายตาที่แสนเศร้าสร้อยของหวานด้วยหวานมีชีวิตมาหลายปีอยู่กับความรู้สึกนี้ได้ยังไง รวีกำลังหน้าซีดเหงื่อตกแข่งกับหวานในเมื่อเขาล่วงรู้ความลับนี้แล้วเขาจะทำตัวทำหน้ายังไงแล้วแก้มล่ะรู้ไหมว่าเพื่อนที่เธอรักที่สุดก็ชอบผู้ชายคนเดียวกับเธอ “ขอโทษนะน้ำหวาน” เมื่อลงมาจากเครื่องเล่นทั้งคู่ก็ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป รวีเอ่ยขอโทษที่เขามองข้ามหวานมาตลอด เขารู้สึกผิดและเสียใจเหลือเกินที่ทำให้หวานต้องช้ำใจมากมาย “ไม่เป็นไร หวานรักแก้มมากว่า” คำตอบสั้นๆ จากหวานทำให้รวีเข้าใจว่าเพราะอะไรผู้หญิงคนนึงถึงยอมเก็บความต้องการของตัวเองไว้โดยไม่เคยแสดงความทุกข์ใจออกมา

เพียงใจรัก ... ไม่อาจเปลี่ยนใจได้ เธอเต็มใจให้ทุกส่วนสัดในร่างกายเป็นของเขา ยามที่เขาซุกไซ้ไปตามผิวเนื้อบอบบางเธอขนลุกซู่ มันวาบหวามเสียวซ่านเกินจะรับไหวแต่น่าแปลกที่เธอกลับแอ่นร่างพลีกาย เพื่อให้เขาทำมันให้หนักมากกว่าเดิม เธออยากให้เขาบดจูบอยากให้เขาลูบไล้จนกว่าเธอจะขาดใจ

อยากได้แฟนเด็กเลยต้องปลอมตัวเป็นเด็ก ...................................................................................................................................................................

อยู่ไกลสุดคันนาก็หากันจนเจอ .............................................................................................................................................................................

พ่อปู่ชอบลงคาถา "ลงหน้า" "ลงหลัง" ---------------------------------- ---------------------------------- ---------------------------------- ---------------------------------- ----------------------------------

วันนี้ไม่สนใจ ... วันหน้าเดี๋ยวมาตื๊อใหม่ค้าบบบ .................................................................................... ....................................................................................

"เจต" ผู้ชายที่ผู้หญิงหลายคนฝันถึง หล่อ รวย เพอร์เฟคแถมโสด "ขวัญใจ" สาวน้อยโนเนมไม่เป็นที่รู้จักของใครแต่อยู่ในความทรงจำของเจตตั้งแต่วันแรกที่พบกัน “คุณเจตจะโมโห” แม่บ้านรีบบอกเมื่อเด็กฝึกงานวางกางเกงชั้นในผิดที่ “จะวางยังไง มันก็เหมือนกันแหละป้า แค่นี้เอง” เด็กฝึกงานเถียงกลับและยืนยันจะวางตามเดิม โดยไม่สนใจคำแนะนำของคนที่อยู่มาก่อนและที่สำคัญ ไม่สนใจคำสั่งของคนจ่ายเงิน “ทำตามที่บอก ถ้าทำไม่ได้พรุ่งนี้ก็ไม่ต้องมา” แม่บ้านบอกด้วยเสียงนิ่งๆ “เจ้าระเบียบชะมัด มิน่าถึงไม่มีเมียสักที … หรือจะเป็นตุ๊ด” เด็กฝึกงานยอมทำตามแบบเสียไม่ได้ “คุณเจตจะเป็นอะไรก็เรื่องของเขา ปากไม่มีหูรูดจริงๆ ระวัง …” “ผมไม่ได้เป็นตุ๊ดครับ ตอนอยู่เมืองนอกคบผู้หญิงอยู่หลายคนเหมือนกัน” เจตขึ้นมาหยิบของจึงได้ยินประโยคนั้นพอดี “คุณเจต ป้าขอ …” “ไม่เป็นไรครับ ป้าไม่ได้ผิดอะไร ไม่ต้องขอโทษเลย” เมื่อพูดจบเจตก็มองเด็กฝึกงาน “ขอโทษค่ะคุณเจต” เด็กฝึกงานพูดแต่ไม่กล้าสบตา วันต่อมาแม่บ้านก็ต้องหาเด็กฝึกงานคนใหม่เพราะคนก่อนไม่โผล่มา

“หนูคิดว่าคุณท่านทิ้งไปแล้ว หนูไปนั่งคอยที่ห้องตั้งนาน โทรหาคุณท่านก็ไม่รับ” “ผมปิดเสียงไว้ ขอโทษนะ” “อย่าโกรธหนูได้ไหมคะ หนูแค่ … แค่ตกใจ” “ตกใจเรื่องอะไรแล้วผมจะโกรธตะวันทำไม ผมงงไปหมดแล้ว” “คุณท่านจับปากหนูแล้วก็ไม่พูดกับหนูอีกเลย มาถึงตึกก็ไล่ไปที่อื่น” “โธ่ … ตะวัน ไม่ใช่แบบนั้นเลย” บวรจักรถอนใจ ผ่านชีวิตมาหลายสิบปีผ่านปัญหามานับไม่ถ้วนแต่ตอนนี้จัดการเรื่องของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่ได้ “ไม่ร้องนะ เดี๋ยวตาบวม” เขาเช็ดน้ำตาให้เธอ ในใจว้าวุ่นไปหมด “จับอีกสิคะ หนูไม่ตกใจแล้ว” “ผมไม่ได้อยากจับหรอกตะวัน” “แล้วคุณท่านอยากทำอะไรคะ” “ผมอยากทำแบบนี้” บวรจักรประทับจูบกับตะวันเนิ่นนาน เขาลิ้มรสเธอผ่านปลายลิ้น สัมผัสเธอผ่านปลายนิ้ว อากาศที่เคยเย็นสบาย ร้อนรุ่มขึ้นทุกที

ตัวห่างไกลแต่หัวใจไม่เคยลืม .............................................................................................................................................................................

มีเพียงเธอที่ปักใจรัก .......................................................................................................................................................................................................................

ถูกใจให้ฟรีทำดีมีเบิ้ล ....................................... สาวบาร์คนสวยจะช่วยคุณเอง ............................................................................................................................

คืนเดียว…แต่ไม่ใช่ครั้งเดียว

ผู้ชายของพี่ ... หนูขอนะคะ

“เพชรบดินทร์” นักศึกษาปีสามที่จำใจต้องย้ายหอเพราะค่าเช่าแพงหูฉี่แพงไม่ว่าแถมสกปรกและขโมยชุมยิ่งกว่ายุง ขนาดรองเท้าเตะเยินๆ วางไว้หน้าห้องยังหายอย่างไร้ร่องรอย สัปดาห์แรกเพชรบดินทร์แสนจะสุขใจกับหอใหม่ที่สะอาดและสุดแสนทันสมัยด้วยการเข้าออกระบบคีย์การ์ดและสิ่งอำนวยความสะดวกอีกมากมายเขายังคิดแบบติดตลกว่าหอนี้น่าจะเป็นหอสุดท้ายในโลกที่จะมีผีสิง “จันทร์กระจ่าง” สาวน้อยเฟรชชี่ปีหนึ่งได้ออกจากอ้อมอกพ่อแม่เป็นครั้งแรกในชีวิตเพราะมาสอบติดที่มหาวิทยาลัยทางภาคเหนือแต่กว่าทางบ้านจะยอมปล่อยให้มาอยู่ไกลหูไกลตาก็อ้อนวอนกันจนเหนื่อย สาเหตุก็เพราะเธอเป็นโรคลิ้นหัวใจรั่วพ่อกับแม่จึงเป็นกังวลกันเหลือเกิน

เขา…ชายหนุ่มที่เติบโตขึ้นมาท่ามกลางความโดดเดี่ยว เธอ…เด็กสาวขาพิการผู้ไม่เคยสิ้นหวัง ติดตามหนุ่มๆ แก๊ง กาแฟจากนักเขียนท่านอื่นได้นะคะ นิยายชุด Mild Coffee เขียนกันหลายคนค่ะ Mild Latte รักนุ่มลึก (Peaches and Cream) สิบรถ…อัธยาศัยดี ยิ้มเก่ง หล่อไปวันๆ Mild Capuchino รักนี้รสละมุน (อติญา) ปั้นจั่น…แฝดพี่ผู้เคร่งขรึม Mild Espresso รักนี้เข้มเต็มหัวใจ (อติญา) กังหัน…แฝดน้องผู้เลี้ยงหมาไว้ในปาก Mild Caramel Macchiato เกี่ยวรักมาร้อยใจ (ลูกตุ้มเงิน) มินสก์…เจ้าชายไอที อ่อนโยน หวงตัวนิดๆ Mild Americano รักร้ายนายแบดบอย (ศรีมนตรา) ครูส…เพลย์บอยตัวพ่อ รูปหล่อ เอวดี สามีแห่งชาติ หมายเหตุ: 2 นิยายชุด "นายของฉัน" เขียนโดยอันนา มี 3 เล่ม "รักหวานๆ ของนายขี้หวง" ต่อ♥️ลูกพีช "รักละมุนของนายโดดเดี่ยว" พี่ฟ้า♥️น้องตาล "นายตัวร้ายกับสาวข้างบ้าน" แฟ้บ♥️ฝ้าย ฝากติดตามด้วยนะคะ

การแก้แค้นที่แสนหอมหวาน...จับลูกสาวศัตรูมาทำเมีย

เด็กกว่าแล้วไง ใจถึงก็แล้วกัน

เคยรักเขาที่สุดแต่ตอนนี้เธอคือสุดที่รัก

คุณผู้หญิงที่ชื่นชอบ “งานใหญ่” โปรดเรียกใช้ “กรรมกรอ้อนรัก”

แรกๆ ก็เอ็นดู หลังๆ ก็อยากให้ดูเอ็น

แม้ปวดร้าวก็ปักใจรัก

หนูอ้อนนะ อาไหวเหรอคะ

ให้เสียงเพลงนำพาจังหวะเซ็กส์

ผู้ชายก็เหมือนเงิน "มีเท่าไหร่ก็ไม่พอ"

เพียงคืนเดียวในห้องนั้นเปลี่ยนชีวิตของเธอไปชั่วนิรันดร์

.มัน - หยาด - เยิ้ม.

ผมชื่อมนัชเป็นตำรวจที่ “เอาการ เอางาน”

ผมชื่อเซบาสเตียนเป็นหมอฟันที่ “หนักเอา เบาสู้”

ผมชื่อปรีชาเป็นศาสตราจารย์ที่ “เอาจริงเอาจัง” ....

อาดุนะ ... หนูไหวเหรอ

~ หนักหน่วง ฉับไว สมชาติอาชา ~ เก่งกาจ ... ตำรวจหน่วยอาชาแม้ภายนอกจะดุดันแต่จิตใจแสนอ่อนโยน กัลยกร ... นักศึกษาในเหตุกราดยิง ได้เจอกับรักแรกพบท่ามกลางห่ากระสุน

เมื่อคุณหนูจอมเหวี่ยงกลายร่างเป็นแมวสี่ขา “รักวุ่นวาย” จึงบังเกิด

ถึงพี่จะร้ายแต่หนูก็รัก

รุกหนักเพราะรักจริง.

รุ่นใหญ่เร้าใจเสมอ .

“กะทิ” เด็กสาวที่โหยหาความรักความอบอุ่นมาตลอดชีวิต “เอก” ชายหนุ่มที่ไม่เคยพอในรสสวาท “แก้ว” หญิงสาวผู้มีรักแท้อันมั่นคง สามชีวิตตกมาอยู่ในบ่วงกรรมเดียวกันเพราะตัณหา แต่ละคนจะดิ้นออกจากบ่วงนั้นด้วยวิธีใด ?

มันง่ายที่จะรักใครสักคน แต่มันไม่ง่ายที่จะพบรักอันเป็นนิรันดร์กับใครสักคน ----------------------- เนื้อหาบางส่วน ------------------------- “พุงป่องๆ แบบนี้ใส่ชุดซีทรูมันจะเซ็กซี่ไหมนะ” ณดาพูดพร้อมกับทำท่าครุ่นคิด “พอดียังเหลือชุดสีขาวอีกชุดนึง” เมื่อได้ยินดังนั้น ภาณุเดชก็เดินลิ่วๆ ไปหยิบชุดที่ว่าทันที “ชอบไหมคะพี่เดช” ณดาถามหลังจากสวมชุดนอนแสนเซ็กซี่ตัวสุดท้ายที่ยังอยู่รอดปลอดภัยและจากสายตา เธอมั่นใจว่ามันคงจะอยู่เป็นชุดได้อีกแค่ไม่กี่นาทีก่อนจะโดนกระชากจนกลายเป็นเศษผ้า

คนนึงก็สายเปย์ อีกคนก็แสนดี...แล้วจะเลือกใครล่ะ ------------------------ เนื้อหาบางส่วน ------------------------- "ณดาอยากรู้ ถ้าดื่มจากปากพี่เดชมันจะหวานขึ้นไหม” เมื่อเข้าใจความต้องการที่แสนจะยั่วยวน ภาณุเดชก็กระดกไวน์เข้าปากทันที เขารวบเธอมาไว้ในอ้อมแขนแล้วบรรจงส่งไวน์ผ่านริมฝีปากอย่างเชื่องช้า เมื่อไวน์เหือดแห้งความปรารถนาอันร้อนเร่าก็เข้ามาแทนที่

บทรักของนายหัวแห่งเกาะสวาทช่างเร่าร้อนถึงใจนัก ------------------------ เนื้อหาบางส่วน ------------------------- ภาณุเดชถอดเสื้อผ้าตัวเองออกแล้วทาบร่างหนาลงไป สีหน้าคนตัวเล็กมันเย้ายวนใจยิ่งนัก ณดานอนหลับตาพริ้มดวงหน้าแดงจ้ำด้วยพิษรัก ชายหนุ่มจูบพรมไปทั่วร่างเธออีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีจุดไหนที่เขายังไม่ประทับตราเป็นเจ้าของ

"รักครั้งแรก" เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดาล ------------------------ เนื้อหาบางส่วน ------------------------- "ทำไมต้องหนีพี่ตลอด เกลียดพี่หรอ" ชายหนุ่มร่างใหญ่ วางแขนทั้งสองถัดจากใบหน้าเธอ แผ่นหลังบางๆ ของณดาที่ชิดติดกำแพงชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเพราะความตื่นเต้น "เปล่าค่ะ" ณดาตอบได้แค่นั้นเธอไม่ได้เกลียดเขามันตรงข้ามเลยด้วยซ้ำแต่ที่คอยหนีเพราะอายและประหม่าเหลือเกินยามชิดใกล้แล้วตอนนี้เธอกับเขาแทบจะรวมเป็นร่างเดียว ถ้าเงยหน้าขึ้นไปมันต้องห่างไม่ถึงคืบแน่ๆ แย่แล้วณดา...เธอรู้สึกเหมือนจะเป็นลมขาแข้งอ่อนแรงไปหมด !

แลนดอนและเลออน สองแฝดหนุ่มผู้แชร์ทุกอย่างในชีวิตด้วยกันมาตั้งแต่เด็กไม่ว่าจะเป็นขนม ของเล่น หนังสือ พอโตมาทั้งคู่ก็ยังใช้ผู้หญิงคนเดียวกันอีกเพราะสองแฝดมักชอบอะไรเหมือนๆ กันทุกครั้งไป จนวันหนึ่งสองหนุ่มได้มาพบกับมาเรียและเมแกนสองสาวไบเซ็กชวล ความปรารถนาอันเร่าร้อนของแฝดหนุ่มจึงเป็นจริงขึ้นมา

เนยกับแยม สองสาวฝาแฝดวัยยี่สิบสี่ปีทั้งคู่มีกันและกันมาตลอดชีวิต วันนึงเมื่อต้องเผชิญเรื่องราวสุดสะเทือนใจเธอจึงหาที่พึ่งแต่สุดท้ายกลับผันตัวเองเข้าไปสู่ด้านมืดแบบไม่ตั้งใจ พาย ชายหนุ่มผู้รักการสวิงกิ้งและรักบิ๊กไบค์คู่ใจยิ่งกว่าชีวิตเขาวนเวียนอยู่ในเกมราคะมานานหลายปี ผู้หญิงมากหน้าหลายตาที่ฟาดฟันจนนับไม่ถ้วนล้วนไม่มีความหมายอะไรทุกคนผ่านมาแล้วก็ผ่านไปแต่ยกเว้นกับผู้หญิงคนนึง เธอคนนั้นทำให้เขากลับไปนึกถึงตัวเองเมื่อหลายปีก่อน

"จะเก็บดอกเบี้ยยังไงให้คุ้มเมื่อลูกหนี้ร้ายกาจเหลือเกิน" สิทธา…นักธุรกิจหนุ่มมาดเข้มผู้ไม่เคยยอมเสียเวลากับเรื่องไร้สาระ ชีวิตของเขามีไว้เพื่องานและตัวเองเท่านั้น สุภาวี…เธอกลับมาฝึกงานที่เมืองไทยแต่กลับเจอเรื่องเซอร์ไพรส์จากแฟนที่คบกันมาหลายปี

เธอ…มีผัวเฮงซวย เขา…มีเมียแพศยา เมื่อหัวใจชอกช้ำสองดวงมาเจอกัน โจ๊กพิเศษใส่รักจึงแสนอร่อย เตชิต…คุณครูใจดีพลาดท่าทำเด็กสาววัยกระเตาะท้องโต ชายหนุ่มรักและรับผิดชอบครอบครัวมาตลอดสิบปีด้วยความขมขื่น ขวัญชีวัน…คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ถูกสามีทิ้งไปตั้งแต่ลูกยังไม่ลืมตามาดูโลก

“เขมชาติ” ชายชาติทหารหายใจเข้าออกเป็นหน้าที่และระเบียบอันเคร่งครัด ชีวิตของเขาคุ้นชินแต่ความหยาบกระด้างนอนกลางดินกินกลางทราย และเธอทำให้เขารู้จักรักแรกพบ “พราวฟ้า” เด็กสาวผู้ไม่เคยรู้จักความลำบาก ชีวิตโปรยไปด้วยกลีบกุหลาบ และเขาคือรักแรกและรักเดียวของเธอ “แมว” กามเทพที่ทำให้ทั้งคู่มาพบกัน และรักแท้จะทำให้ทุกสิ่ง “สมประกอบ”

สายน้ำผึ้ง นักศึกษาด้านแฟชั่นปีที่สาม มีเพื่อนสนิทชื่อพัชรีและแฟนหนุ่มแสนดีชื่อกวิน ด้วยหน้าตาที่น่ารักและความหอมหวานของพรหมจรรย์จึงทำให้เสี่ยตัณหากลับคนนึงอยากได้เธอไปครอบครอง ไม่รู้จะเรียกว่าโชคร้ายหรือโชคดีสายน้ำผึ้งหนีออกมาได้ แต่ความรู้สึกที่มีต่อกวินมันก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว มาเอาใจช่วยกันว่าสายน้ำผึ้งจะกลับมาเป็นน้ำผึ้งที่แสนหวานคนเดิมได้ไหม แล้วกวินจะรับได้หรือไม่เพราะแฟนสาวที่เขายังไม่เคยล่วงเกินมากไปกว่าหอมแก้มโดนคนอื่นปาดหน้าไปแล้ว

"มิคาเอล" เจ้าหนี้จอมโหด ชายหนุ่มผู้ไม่เคยรักใคร เขานิยมชมชอบผู้หญิงร้อนแรงแต่สุดท้ายมาตกม้าตายเพราะความใสซื่อ "มะลิ" ลููกหนี้แสนซื่อ สาวน้อยที่ตกเป็นลูกหนี้โดยภาวะจำยอม แม้ไม่ได้เป็นคนก่อหนี้ก้อนโตแต่ก็ยอมใช้แทนโดยไม่ปริปาก

“น้ำ” พี่สาวแสนดีที่คิดว่าตัวเองเก่งกล้าและเป็นผู้นำมาตลอด เธอคิดมาเสมอว่า “นาย” คือ น้องชายที่เธอต้องปกป้องดูแลแต่พอวันเวลาผ่านไปเธอจึงได้รู้ว่าเด็กผู้ชายคนนี้ต่างหากที่ทุ่มเทดูแลเธอมาตลอด แล้วน้องชายบ้านตรงข้ามจะตื๊อรักพี่สาวใจแข็งและปากไม่ตรงกับใจสำเร็จหรือไม่

เจเดน...ชายหนุ่มที่มีบาดแผลในวัยเด็กเขาเกลียดผู้หญิงแต่ก็เสพสมกับผู้หญิงจนนับไม่ถ้วนเพื่อปลดปล่อยความโกรธแค้นที่ฝังแน่นอยู่ในใจ อรปรีญา...สาวน้อยที่ยึดมั่นคำสัญญาในวัยเยาว์อย่างไม่เสื่อมคลาย เธอเชื่อว่าสักวันพี่เจจะทำตามคำมั่นที่ให้ไว้

“ลูเซียโน่” ชายหนุ่มที่มีแต่ความใคร่ให้ผู้หญิงที่เข้ามาพัวพัน เขาคิดว่า “ความรัก” ไม่จำเป็นสำหรับชีวิต สิ่งที่สำคัญคือ “เซ็กส์” ที่มาเติมเต็มทุกอย่าง แล้ววันที่ร่างกายไม่แข็งแรงเหมือนเดิมกลับมีเพียงแค่เธอที่คอยดูแลใส่ใจเธอคือ “เมียเก็บ” เมียที่เขาตราหน้าว่าไม่คู่ควรเพราะเธอดันมีมารหัวขนอยู่ในร่างกาย “วิชุดา” เด็กสาวที่มุมานะส่งตัวเองเรียนจนจบเธอเป็นเด็กเสิร์ฟที่ร้านอาหารในระหว่างรองานประจำที่ใฝ่ฝันนั่นคืองานทางด้านโฆษณา จนวันนึงได้พบกับลูกค้าที่เอ็นดูเธอและมันก็เป็นจุดเปลี่ยนของทุกอย่าง “เลโอนาร์ด” และ “เจนีซ” ทั้งคู่หวังจะมีลูกสาวมาตั้งแต่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันแต่ผ่านมาสามสิบกว่าปีความฝันก็ไม่เคยเป็นจริง

“เรณุกา” เลขาสาวที่เก่งรอบด้าน ไม่ว่างานอะไรที่บอสสุดหล่อส่งมาหญิงสาวตาคมก็จัดการให้เสร็จได้ในพริบตาเดียว ก็เหมือนๆ ที่เธอบริหารผู้ชายในสต็อกได้อย่างมีประสิทธิภาพนั่นแหละ กว่าจะมาถึงจุดที่เฉยชากับความรักและเห็นผู้ชายเป็นทางผ่านเธอก็เสียน้ำตาไปไม่น้อย เรณุกาในวันนี้จึงมีแต่ความแซ่บซี๊ดและเริงรักโดยไม่สนใจอะไร ก็เธอ สวย รวย โสดและลีลาเด็ดจะต้องแคร์ใครทำไมล่ะ

“รินรดี” นักศึกษาปีสามที่มีอนาคตอันสดใสรออยู่ข้างหน้าแต่ก็ไปไม่ถึงฝันเมื่อมารดาผู้ให้กำเนิดล้มป่วยลงเธอจึงต้องเลือกระหว่างอนาคตกับชีวิตของแม่ “ธนูลักษณ์” ชายหนุ่มที่หลงรักเมียเพื่อนตั้งแต่แรกเห็น เขาไม่สนใจอดีตและพร้อมจะเดินไปข้างหน้าพร้อมกับเธอถ้าเธอก้าวผ่านความผิดในใจของตัวเองได้

“รสิตา” แม่ม่ายสาวพราวเสน่ห์แต่สุดแสนจะอาภัพ สามีสองคนมาด่วนจากไปด้วยเหตุอันเศร้าสลดจนเธอเริ่มจะเชื่อตามที่หมอดูเคยทำนายว่าดวงของเธอมันคือดวงผู้หญิงกินผัว “ชยางกูร” นักธุรกิจหนุ่มแห่งเมืองกรุง รักความสะดวกสบายและแสงสีในเมืองใหญ่แต่เมื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันเขาเลยจำเป็นต้องปลอมตัวเป็นคนสวนเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

เขา…ชายหนุ่มที่อยู่บนโลกแห่งความเป็นจริง เชื่อในผลของการกระทำ เธอ…หญิงสาวคลั่งหมอดู "ฝ้าย" หญิงสาวที่โดนอาถรรพ์เลข 7 เล่นงานเข้าอย่างจัง "แฟ้บ" ชายหนุ่มสุดห่ามบ้านข้างๆ ที่รอโอกาสเข้าหามาร่วมปี ในที่สุดคนบนฟ้าก็เปิดทางให้

เขา...หนุ่มขี้อายแสนจริงใจ เธอ...สาวมั่นไม่แคร์โลก "ลูกพีช" คุณหนูสุดมั่น อยากได้อะไรต้องได้ คุณเธอลงทุนมาเฝ้าหนุ่มร้านกาแฟทุกวันแต่ก็ยังไม่สำเร็จสักที "ต่อ" หนุ่มขี้หวงและขี้อาย แม้จะรู้ว่าลูกพีชมีใจก็ไม่อาจเอื้อมเพราะคิดว่าตัวเองต่ำต้อย

เธอ…เลขาสุดมั่นแสนร้าย เขา…เจ้านายคนใหม่ขี้เก๊ก "อุษาสวรรค์" เลขาสาวที่สวย เป๊ะ ปัง มั่น ไม่เกรงใจใคร ขนาดเจ้านายยังไม่กล้าต่อปากต่อคำ "บรูโน่" เจ้านายคนใหม่ที่ทะเล่อทะล่าเข้ามาแบบมั่นกว่า ทั้งสองเลยจิกกัดกันตั้งแต่วันแรกแต่สุดท้าย คนมั่นกับคนมั่นก็ได้กัน

- สัญญาเพียงข้อเดียว กลายเป็นพันธะระหว่างเธอกับเขาตลอดไป - "แพรนวล" นักศึกษาที่ใกล้จะเรียนจบเต็มทีแต่ประสบปัญหาเรื่องการเงินอย่างหนัก จึงจำเป็นต้องหยุดเรียนไปก่อนเพื่อหาเงินมาจุนเจือครอบครัว "วินสตัน" เสี่ยร้านทอง รูปหล่อ เจ้าเสน่ห์ เข้ามาในเวลาที่แพรนวลต้องการความช่วยเหลือมากที่สุด